Η γέφυρα του Ιλισσού ξανανοίγει αύριο – Τέλος μιας δύσκολης διαδρομής
Κυριακή 9 Αυγούστου εδώ κάτω στην γέφυρα της παλιάς παραλιακής που γεφυρώνει τον Ιλισσό στην εκβολή του.
Τα συνεργεία καθαρίζουν τους εργοταξιακούς χώρους που εφάπτονται δρόμου.
Το συνεργείο που θα ξαναρίξει άσφαλτο στα επίμαχα σημεία μόλις έφτασε. Εκτελούνται οι τελευταίες εργασίες προτού η γέφυρα αποδοθεί εκ νέου στην κυκλοφορία αύριο το μεσημέρι.
Κείμενο: ΑΕΝΑΟΝ-ΦΑΛΗΡΙΚΟΝ (ΦΑΛΗΡΙΚΟΣ ΟΡΜΟΣ), ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ-ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΜΟΣΧΑΤΟ Philippos Kamboukos
Φτάνοντας στο τέλος αυτής της ακολουθίας αναρτήσεων για την πρόοδο του υποέργου της ανακατασκευής της γέφυρας που είναι μέρος του αντιπλυμηρικού έργου που εκτελείται από την Περιφέρεια Αττικής, θα θέλαμε να πούμε κάποια πράγματα. Καταρχήν ένα δημόσιο έργο υποδομής που έχει ελάχιστη διάρκεια ζωής τα 100 χρόνια σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και τα Εθνικά Προσαρτήματα αυτών, δεν γίνεται από την μία ημέρα στην άλλη. Οι μηχανικοί που τα έχουν μελετήσει δεν είναι τυχαίοι αλλά επαγγελματίες με κατάλληλα μελετητικά πτυχία εγγεγραμμένοι σε μητρώα που τηρούν οι υπηρεσίες του Υπουργείου.
Αντίστοιχα αυτοί που κατασκευάζουν τέτοια έργα έχουν τα αντίστοιχα εργοληπτικά πτυχία. Πολύ εύκολα στην Ελλάδα κατακρίνουμε το σύστημα παραγωγής δημοσίων έργων, ειδικά όταν καθόμαστε σε ένα γραφείο στο εξωτερικό. Δεν έχει παθογένειες το σύστημα αυτό; Προφανώς και έχει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρύβεται η συνολική εικόνα. Και η συνολική εικόνα είναι ότι ο κατασκευαστικός τομέας στην Ελλάδα είναι από από τις πλέον εύρωστες οικονομικά δραστηριότητες που προσφέρει στο ΑΕΠ και επιστρέφει πλούτο στην κοινωνία.
Τι είδαμε αυτές τις περίπου 100 ημέρες που πέρασαν από τα τέλη Απριλίου που τα συνεργεία ξαναέπιασαν δουλειά για να συνεχίσουν το έργο;
Είδαμε ανθρώπους να εργάζονται συνεχόμενα 7 ημέρες την εβδομάδα και να μην έχουν Σαββατοκύριακα, ενώ την ίδια ώρα ο αρνητικός μας σχολιασμός ήταν κυρίαρχος.
Είδαμε ανθρώπους να εργάζονται μέχρι αργά το βράδυ ή και την νύχτα για να προλάβουν προθεσμίες και να τηρήσουν ένα πολύ αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των εργασιών. Και γιατί καταλήξαμε έτσι; Γιατί παρόλο που το έργο είχε αδειοδοτηθεί και οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν γνωμοδοτήσει θετικά για την κατεβάθιση της παλιάς πέτρινης γέφυρας και την αντικατάσταση της πριν γίνει ο διαγωνισμός και συμβασιοποιηθεί η κατασκευή του έργου με τον Ανάδοχο, εντούτοις κάποιοι επιχείρησαν να ακυρώσουν το έργο. Γιατί άραγε; Από που και ως που η παλιά γέφυρα ήταν νεότερο ιστορικό μνημείο; Με ποια κριτήρια τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο; Και μετά;
Η αλλαγή του τρόπου παρακολούθησης του κόστους του έργου από το Κράτος δημιούργησε νέα καθυστέρηση. Φάουλ το Κράτος επειδή θέλει να γίνει αποδοτικότερο στην διαχείριση του. Νέα διακοπή λοιπόν στο έργο καθόσον τζάμπα δεν δουλεύει κανένας. Τελικά από τα τέλη του Απρίλη τα προβλήματα ξεπεράστηκαν και οι εξωπραγματικοί ρυθμοί έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα με παράλληλη τήρηση των κανονισμών που τόση εντύπωση προκαλούσαν (μα γιατί ρίξανε τα υποστυλώματα και τα παρατήσανε; Πάλι θα σταματήσει το έργο;).
Προσωπικά αισθανόμαστε δικαιωμένοι όταν σε διάφορες συζητήσεις με φίλους καταθέταμε την άποψη ότι για να δοθεί εκ νέου η γέφυρα στην κυκλοφορία θα χρειαστούν και κάποιες ημέρες του Αυγούστου και το χρονικό ορόσημο του τέλους Ιουλίου ήταν εξαιρετικά σφιχτό. Αν όμως δεν είχε τεθεί αυτός ο στόχος, σήμερα δεν θα ήταν έτοιμη.
Τώρα μέριμνα πρέπει να ληφθεί και για την ολοκλήρωση του υπόλοιπου έργου.
Να ολοκληρωθεί η επένδυση της νέας κοίτης και των τοιχωμάτων της με οπλισμένο σκυρόδεμα, να κατασκευαστούν οι πεζογέφυρες που υπολείπονται να κατεβαθιστούν τα ακρόβαθρα της λεωφόρου που μετατοπίστηκε ώστε το αντιπλυμηρικό έργο να μπορεί να λειτουργεί χωρίς εμπόδια κλπ κλπ
Αναμένουμε επίσης με μεγάλη αγωνία την συμβασιοποίηση με την Ανάδοχο Κοινοπραξία για το έργο του πάρκου ΑΕΝΑΟΝ και την έναρξη των εργασιών. Θα είμαστε εδώ να παρακολουθούμε την αλλαγή της άγονης σήμερα ζώνης δίπλα και πάνω από την Λεωφόρο Ποσειδώνος σε έναν πνεύμονα πρασίνου αντάξιο της περιοχής μας. Μιας περιοχής παραθαλάσσιας που αδικήθηκε κατάφορα από τις επιλογές που έγιναν επι επταετίας με το μπάζωμα της θάλασσας και την απώλεια του παραλιακού μετώπου από την Καλλιθέα και το Μοσχάτο αλλά και σχετικά πρόσφατα από την αλλαγή της ιδέας για την πλήρη υπογειοποίηση της λεωφόρου και την αποκατάσταση της οπτικής επαφής με την θάλασσα, στο σημαντικά χαμηλότερου κόστους έργο που υλοποιήθηκε, με τα δύο τεχνικά κάλυψης της λεωφόρου Ποσειδώνος.
Θα θέλαμε τέλος να ευχαριστήσουμε όλους τους φίλους με τους οποίους ήρθαμε κοντά και γνωριστήκαμε όλη αυτή την περίοδο εξαιτίας αυτών των αναρτήσεων. Ήταν μεγάλη χαρά για εμένα στην βόλτα μου στον Ιλισσό να με πλησιάζουν και να μου δίνουν το χέρι άγνωστοι και να μου λένε ότι διάβασα την ανάρτηση σου.
Να είστε όλοι καλά!
