Η αλήθεια πίσω από την αιφνιδιαστική παραίτηση της Λαγκάρντ και οι πιθανοί διάδοχοι
Η απόφαση της Κριστίν Λαγκάρντ να αποχωρήσει πρόωρα από την προεδρία της ΕΚΤ
στις 7 Φεβρουαρίου 2027 –οκτώ μήνες πριν από τη λήξη της θητείας της- κρύβει ένα έντονο παρασκήνιο με επίκεντρο τη Γαλλία.
Η επίσπευση των εξελίξεων αποτελεί προϊόν πολιτικού υπολογισμού των Βρυξελλών. Επιτρέπει στους σημερινούς ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιλέξουν τον διάδοχό της πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές.
Καθώς η Μαρίν Λεπέν εμφανίζεται ως το ακλόνητο φαβορί, μια πιθανή επικράτησή της θα περιέπλεκε δραματικά τη διαπραγμάτευση για την ηγεσία της τράπεζας. Παράλληλα, πηγές αναφέρουν ότι η ίδια η Λαγκάρντ επέσπευσε την έξοδό της ώστε να απελευθερωθεί από τη θεσμική ουδετερότητα της ΕΚΤ και να εμπλακεί ενεργά στις πολιτικές εξελίξεις της πατρίδας της.
Κνοτ και Ντε Κος οι επικρατέστεροι διάδοχοι
Με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, να ανακοινώνει την άμεση έναρξη της διαδικασίας διαδοχής, τα βλέμματα όλων στρέφονται στα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν την «καυτό» θρόνο της Φρανκφούρτης. Δύο ονόματα ξεχωρίζουν ήδη ως τα απόλυτα φαβορί:
- Κλάας Κνοτ: Ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας, γνωστός για την εμπειρία και τη συγκρατημένη νομισματική του προσέγγιση.
- Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος: Ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ισπανίας, με υψηλό κύρος στους ευρωπαϊκούς χρηματοπιστωτικούς κύκλους.
Αναλυτές της Danske Bank και της Goldman Sachs σημειώνουν πως η αγορά υποδέχεται τη μετάβαση με ηρεμία, θεωρώντας ότι και οι δύο υποψήφιοι διαθέτουν την απαιτούμενη επάρκεια και ότι η ΕΚΤ διαθέτει πλέον τη θεσμική ωριμότητα για να διατηρήσει τη σταθερότητά της, ανεξάρτητα από το πρόσωπο που θα βρεθεί στην κορυφή.
Η «καυτή» κληρονομιά: Γαλλικό χρέος και πληθωρισμός
Όποιος κι αν επικρατήσει στην κούρσα της διαδοχής, θα παραλάβει μια εξαιρετικά δύσκολη σκυτάλη. Ο νέος επικεφαλής θα κληθεί να διαχειριστεί τις νέες πληθωριστικές πιέσεις που πυροδοτεί η ενεργειακή κρίση λόγω του πολέμου στο Ιράν –με τις αγορές να αναμένουν αυξήσεις επιτοκίων έως και το 3,25%– αλλά και την επικίνδυνη εκτόξευση του κόστους δανεισμού της Γαλλίας. Η αντιμετώπιση των πιέσεων στα γαλλικά ομόλογα και η πιθανή ενεργοποίηση ειδικών εργαλείων στήριξης, όπως το TPI, θα αποτελέσουν το πρώτο μεγάλο τεστ για τον νέο ένοικο της ΕΚΤ.
