Αποκαλυπτική συνέντευξη της Σιας Κοσιώνη για τις γυναίκες στα ΜΜΕ, την ηγεσία και τους «τυχαίους» που σχολιάζουν
Σε συνέντευξή της στο περιοδικό Marie Claire, η Σία Κοσιώνη
αναφέρθηκε στις δυσκολίες και τα μαθήματα που της έχει προσφέρει η πορεία της στον χώρο της ενημέρωσης.
Η ίδια σχολίασε τη στάση που απαιτείται σε θέσεις ευθύνης, ενώ θυμήθηκε τα υπονοούμενα και την αμφισβήτηση που αντιμετώπισε στα πρώτα της βήματα λόγω του φύλου της.
«Ως Ταύρος που είμαι, προχωρούσα με τα κέρατα κάτω»
Αναφερόμενη στα επαγγελματικά της συμπεράσματα και στα εμπόδια που συνάντησε, η ίδια σημείωσε:
Ποια είναι τα μεγαλύτερα μαθήματα που σου έχει δώσει, στα 46, αυτή δουλειά;
Να βγάλω τη λίστα; Είναι πολλά. Ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ότι πρέπει να κάνεις πάρα πολλή υπομονή. Ότι δεν πρέπει να χαρίζεις τις κατακτήσεις σου, άρα να είσαι ανθεκτικός. Και το σημαντικότερο είναι να επιβάλλεις τις αρχές σου και στον εαυτό σου και στο περιβάλλον σου.
Όταν είσαι σε μια θέση ευθύνης, σε μια θέση ηγεσίας, ορίζεις το πλαίσιο και μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινούνται οι υπόλοιποι. Και όσοι επιλέγουν να μην κινούνται σε αυτό το πλαίσιο είναι κάπως ευδιάκριτοι.
Ποια ήταν η στιγμή που κατάλαβες ότι οι κανόνες του παιχνιδιού είναι γραμμένοι διαφορετικά για μια γυναίκα, απ’ ό,τι για έναν άνδρα, στον δικό σου χώρο;
Θυμάμαι τον πρώτο καιρό που ξεκίνησα, που σχολιαζόταν πάρα πολύ η εμφάνιση μου. Λέγανε διάφορα: “Με ποιον τα έχει αυτή;”, “Με ποιον πήγε;”, “Πως και τόσο μικρή;”. Με εξόργιζαν όλα αυτά, γινόμουν τρελή. Τώρα, ακόμα και να το πουν, από το ένα αυτί μου μπαίνει και από το άλλο μου βγαίνει. Αλλά πραγματικά με ενοχλούσε.
Διάβαζα σε μια στήλη ένα υπονοούμενο, ας πούμε, για μια συμπεριφορά ανάρμοστη από τη δική μου πλευρά και με ενοχλούσε πάρα πολύ γιατί το βίωνα ως μια πολύ μεγάλη αδικία. Δεν γίνεται να σπουδάζεις, να παίρνεις ένα πτυχίο, δύο πτυχία, να δουλεύεις εφτά μέρες τη εβδομάδα, να ξεσκίζεσαι από το πρωί ως το βράδυ και να έρχεται ο κάθε τυχαίος και να σου λέει: “Α, με ποιον πήγες; Τι έκανες;”.
Αλλά δεν με απασχόλησε και πάρα πολύ. Από ένα σημείο και έπειτα έμαθα να το διαχειρίζομαι, το έβαλα σε ένα κουτάκι και μετά προχωρούσα, ως Ταύρος που είμαι, με τα κέρατα κάτω και δεν καταλάβαινα τίποτα.
