Δεν είναι κάποια αόριστη ή "οικονομική" κατοχή. Είναι φυσική κατοχή.

Την κραυγή αγωνίας μιας Μητέρας τριών ανηλικων παιδιών που έζησε τον εφιάλτη, θα πρέπει να την βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Αυτά τα γεγονότα στην εξωφρενική συχνότητα που γίνονται, τα έζησε αυτή η χώρα υπό Οθωμανική κατοχή και βέβαια στα γεγονότα της Ιωνίας, του Πόντου, του ’41-44 και της Κύπρου.
Μιλάμε για μία κατοχή όπου το κράτος έχει ταχθεί για να εξαφανίσει το Έθνος (=γέννα). Ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα της Δημοκρατίας δεν έμπαιναν παρακρατικοί και ξενόφερτες δυνάμεις κατοχής μέσα στον Ιερό τόπο της Εστίας. Μόνο οι Τσέτες, οι Γκεσταπίτες, οι δοσίλογοι με τις κουκούλες και οι βελιγκέκες έμπαιναν ανενόχλητοι στα σπίτια των ραγιάδων, έκλεβαν, έσφαζαν, έκαναν εθνοκάθαρση ανενόχλητοι.
Η πιο ευχάριστη είκόνα των ημερών πάντως, θα είναι η επόμενη ενεηντάχρονη που θα θελήσουν τα Ορκ να κομματιάσουν, να τους κάνει μία έκπληξη καλοσωρίζοντας τους με δραμιάρια στον (άδειο) εγκέφαλο τους.
Αυτοπροστασία – αυτοοργάνωση ΤΩΡΑ.
Η είδηση εδώ:

“Χθες το βράδυ μπήκανε σπίτι μου δύο κουκουλοφόροι με μαχαίρια,την ώρα που κοιμόμουν, μαζί με τον άντρα μου και τα 3 ανήλικα παιδιά μου ηλικίας 12, 9 και 4 χρονών. Μας έδεσαν,μας φίμωσαν, έκαναν φύλλο και φτερό όλο το σπίτι και μου πήραν τα πάντα. Το laptop του γιού μου και την κάμερά του, τα κινητά μας και ότι άλλο έβρισκαν. Μέχρι τα βαφτιστικά σταυρουδάκια των παιδιών μου, μου πήραν.Μου έλεγαν ότι θα με σφάξουν,ότι θα με βιάσουν και ότι θα ξεκοιλιάσουν τον άντρα μου αν δεν τους δώσω λεφτά. Περιττό βέβαια να σας πω ότι όλα τα έχω αγοράσει με δόσεις και ακόμα τα χρωστάω γιατί ο άντρας μου είναι υπάλληλος και εγώ είμαι μια απλή μουσικός που τρέχω από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσω μερικές ώρες και να συνεισφέρω στην οικογένεια. Στο τέλος μου πήραν και τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου,ενός citroen C3 και αριθμού ΙΒΤ 9768 χρώματος θαλασσί. Είναι χτυπημένο από την πλευρά του συνοδηγού (πριν από λίγο καιρό μου το είχαν τρακάρει και είχαν φύγει). Στο πορτ-παγκάζ ήταν το αρμόνιό μου αυτό που χρησιμοποιώ στη δουλειά. Περιττό βέβαια να σας πω ότι και αυτά είναι με δόσεις. Ξέρω ότι μέσα στην ατυχία μου ήμουν τυχερή. Δεν μου πείραξαν την πραγματική μου περιουσία, τα παιδιά μου! Δεν αναφέρω καθόλου τον εαυτό μου και τον άντρα μου. Ξέρω ότι όλα έχουν αλλάξει. Πάντα μόλις κλείνω τα μάτια μου θα βλέπω τα γαλάζια μάτια του κλέφτη και ποτέ δε θα ξανακοιμηθώ ξένοιαστη πια. Πρέπει όμως να πάρω δύναμη και να ξεκινήσω από την αρχή. Έχω τρία παιδιά να μεγαλώσω. Γι αυτό άν κάποιος δει το αυτοκίνητό μου παρακαλώ ας επικοινωνήσει μαζί μου ή ας το αναφέρει στην αστυνομία. Δεν μπορώ να σκέφτομαι ότι θα πληρώνω δόσεις για κάτι που δεν έχω πια. Ελπίζω ότι η τράπεζα θα δείξει ευαισθησία”
Αναγνώστρια του Τρωκτικού Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις