ΘΕΟΣ + ΘΕΑ ΗΛΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ :
Στάθηκα δίπλα στον Ανδρέα το 1989 όταν ήταν κατηγορούμενος στο Ειδικό Δικαστήριο, εγκαταλελειμμένος, προδομένος. Αλλά άντεξε.
Διασφάλισα με τεράστιο προσωπικό κόστος την ενότητα του χώρου το 2007 μέσα σε συνθήκες τριτοκοσμικού φασισμού.
Αγωνίστηκα στη Βουλή το 2008-2009, για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ.
Δεν παρασύρθηκα σε καμία προεκλογική δημαγωγία το 2009.
Αγωνίστηκα ν’ αποτρέψω το φλερτ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2009.
Ανέλαβα το τεράστιο βάρος της οικονομικής πολιτικής τον Ιούνιο του 2011.
Διαπραγματεύθηκα το νέο πρόγραμμα και την κολοσσιαία μείωση του χρέους.
Απέτρεψα την καταστροφή ενός δημοψηφίσματος με ερώτημα «ναι ή όχι στο ευρώ».
Ανέλαβα την ηγεσία ενός ΠΑΣΟΚ όχι του 44%, αλλά του 4% των δημοσκοπήσεων για τις οποίες με ρωτούσαν συνεχώς στις συνεδριάσεις του Eurogroup.
Δεν έκανα καριέρα χάρις στο ΠΑΣΟΚ, δεν κάνω καριέρα ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δεν είμαι αρχηγός ενός μικρού ιδιόκτητου, προσωπικού κόμματος. Επιτελώ καθήκον με πολύ σαφείς στόχους, εθνικούς και παραταξιακούς. Το επιτελώ με θεσμικούς όρους και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΝΑ ΠΕΕΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΑΠΙΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ?
Υπάρχουν πράγματι περιθώρια για ιδεολογικές και αξιακές επιλογές σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα στην οικονομία;
ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ…ΡΕ ΒΑΓΓΕΛΗ ?
Αλλά μήπως η βασική διαφορά σήμερα δεν είναι ανάμεσα στη συντήρηση και στο σοσιαλισμό, αλλά ανάμεσα στη νεοφιλελεύθερη δυναμική και τον πρακτικό πραγματισμό;
Αυτό είναι ένα τεράστιο σταυρικό ερώτημα για την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία.
ΕΔΩ ΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΘΗΡΙΟ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ :
Ξέρετε πόσο έχουν στενέψει τα περιθώρια για ορθολογικές, δημοκρατικές, πολιτισμένες σοσιαλιστικές λύσεις;