H πρώτη «κόκκινη γραμμή» είναι του Ομήρου.
κόκκινη γραμμή
«Η γαρ……. δίκη εστί γερόντων» (Γιατί ΕΤΣΙ είναι το δίκαιο για τους γέρους)
.
Ο Γενάρχης του Ελληνικού Πολιτισμού, ο Όμηρος,
ΘΕΩΡΕΙ την «νιότη» ως την καλύτερη περίοδο της ανθρώπινης ζωής.
Ωστόσο πιστεύει ότι τελικά η ΖΩΗ, σε ΚΑΘΕ φάση της,
είναι ένα διαρκές ΑΝΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΤΟ Δ Ι Κ Α Ι Ω Μ Α.
(Σε τί ύψη κινείται ο Ελληνικός Πολιτισμός).
.
Αποστρέφεται τα γηρατειά (!), όχι όμως και τα «θύματα», τους γέρους.
Ο ποιητής αποδέχεται την βιολογική νομοτέλεια, ότι δηλαδή
το γήρας είναι αναπόφευκτο, ότι…. δηλαδή όλοι οι θνητοί είναι μοιραίο
να μπουν κάποτε :
«επί γήραος…. ουδώ»
(στων γηρατειών το δρόμο και
… εν συνεχεία… «άμωμοι…. εν οδώ….»)
Αλλά, μέχρι ΤΟΤΕ,
οι γέροι αξίζουν να έχουν
«λιπαρόν ή άρειον γήρας» ( καλά γεράματα, ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ) και όχι
«λυγρόν γήρας» και…. περικοπές στις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ τους.
Γιατί τότε:
Ο άνθρωπος που δείχνει γέρος, ενώ ηλικιακά είναι νέος,
αναφέρεται ως «εις ωμόν γήρας» =πρόωρα γηρασμένος
Ο Όμηρος σχεδόν νομοθετεί. Δεν λέει «θεμίστια» (νενομισμένα), «θέμις εστιν»
αλλά «Η(=αυτό, έτσι) γαρ δίκη εστί γερόντων» (Αυτό είναι το δίκαιο για τους γέρους) (δες προηγούμενο σημείωμά μου: Εξουσία και δικαιοσύνη στον Όμηρο)
Ας προσέξουμε πόσο ρεαλιστικά συγκεκριμένος είναι ο Ποιητής:
.
Και «λιπαρόν ή άρειον γήρας»(ευτυχισμένα- καλά γηρατειά) θα έχει κάποιος:
επεί (=όταν)
«….επεί λούσαιτο…»
«….επεί φάγοι….»
«…επεί ευδέμεναι μαλακώς» (Οδ. ραψ ω)
(Καθαριότητα, τροφή, Στέγη),
και επιπλέον, επεί (=όταν):
«έσασθαι….εικέλια είματα, εξοιμηβά »
(φοράει… ωραία ρούχα, συχνοαλλαζόμενα- γενικά είναι καλοντυμένος)
και όχι «αεικέα, ρωγαλέα τε και ρυπόωντα»
(άσχημα, τριμμένα-τρύπια και βρώμικα).
Όταν,
«αγαθήν κομιδήν έχει» ( έχει σωστή φροντίδα, με μια…. προσωπική νοσοκόμα ίσως)
και όταν
«μηδ” αυχμεί…» (και δεν… ζέχνει, «ξερός»= με αποξηραμένο δέρμα, άπλυτος)
Ως εκ… περισσού:
α) στην Κύμη (Μ. Ασία) υπήρχαν «λέσχες γερόντων» (συμμετείχαν έστω και άτυπα στα πράγματα της πόλης, δεν αισθάνονταν απόμαχοι)
β) «γερούσιος οίνος» ή απλά «γερούσιος» σημαίνει το καλύτερο κρασί, ΑΥΤΟ που
έπιναν οι Γέροντες σύμβουλοι του βασιλιά.
γ) η προσφώνηση «γέρον», «γρηυ» συνήθως υποδηλώνει σεβασμό (αιδοίη γρηυ=
αξοσέβαστη, προσφωνεί συχνά η Πηνελόπη την Ευρύκλεια).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτή η ΥΠΕΡΒΑΣΗ, για μιά «άχρηστη» (επιτρέψτε μου την σκόπιμη
χρήση της λέξης) τυπικά ηλικία, ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ επεξεργασμένες αντιλήψεις
Ανθρωπιστικού Πολιτισμού, πολλούς Αιώνες ΠΡΙΝ…..!
ΟΝΤΩΣ: Την πρώτη «κόκκινη γραμμή» την βάζει ο Όμηρος
(ο αληθινός, όχι ο…. σχολικός).
Χρυσόστομος Τσιρίδης
