Με πυξίδα την ελληνική μου ψυχή και τον πατριωτικό ρεαλισμό…
*Γράφει ο Χρήστος Κ. ΜακρίδηςΑπό τα χρόνια της ώριμης παιδικής μου ηλικίας και της εφηβικής μου ζωής, θυμάμαι ότι η καταγωγή μου (Νομός Πέλλας, Μακεδονία) δεν άφηνε κενά ή περιθώρια για εννοιολογική σύγχυση, ούτε έχριζε περαιτέρω ερμηνευτικών διασαφήσεων. Ήταν τόσο σαφής που αργότερα οποιαδήποτε απόπειρα άρνησης της, ακόμη και για λόγους ποδοσφαιρικής προτίμησης, συνιστούσε για μένα ευθεία υπονόμευση της εθνικής μου αναφοράς και αυτής της εθνικής μου προέλευσης ήτοι της ελληνικής. Αντίδραση, που μέχρι σήμερα, ανιχνεύεται με ευκολία στην κοινωνία της περιφέρειας της καταγωγής μου, σε κάθε κομμάτι του πολιτικού φάσματος. Αποτελούσε άδικη και “εχθρική” πράξη προς το πρόσωπο και την καταγωγή μου, δείγμα ασύγγνωστης αφέλειας και παντελούς έλλειψης ιστορικής γνώσης του συνομιλητή μου. Από χθες όμως νιώθω ότι, ένας συρφετός γυρολόγων λαϊκιστών, μου στέρησαν αυτό το δικαίωμα ήτοι να δηλώνω κάτοικος της Μακεδονίας.