Ο Όμηρος έβριζε, αλλά δεν….. βλασφημούσε

του  Χρυσόστομου  Τσιρίδη
“ή ταν ή επί τας”.

Οι υψηλές αξίες, τα ιερά και τα όσια ήταν ΥΠΕΡΑΝΩ, για τον γενάρχη του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Πολιτισμού, ΌΜΗΡΟ.

.
Πριν από καιρό, σε  ανύποπτο χρόνο, όπως συνήθως λέγεται, είχα γράψει το άρθρο  “Ο Όμηρος έβριζε υπέροχα”.
.

Με αφορμή τα περί ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ των τελευταίων ημερών, να πω  
συμπληρωματικά:
.
Η  “βρισιά” παράγεται ΤΥΠΙΚΑ από την λέξη “ύβρις” (=αλαζονεία έναντι των  θεών, για  τους  προγόνους  μας).

Παρόλ’ αυτά οι δύο λέξεις (βρισιά / ύβρις), ΔΕΝ είναι…. (ακριβώς) συνώνυμες.

.

Η λέξη ύβρις (στην ΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗ “εξ-ύβριση”) είναι  
συνώνυμη της “βλασφημίας” ή της “αμαρτίας”(όπως εννοείται σήμερα).

.
Σημείωση: Η  βλασφημία ταυτίζεται με την  συνήθη βρισιά, μόνο όταν εκφέρεται με “τ” (βλασΤήμια ή βλασΤημιά).  Λ.χ σε εκφράσεις του τύπου: “βλαστήμησε την ώρα και την στιγμή….”. 
.
Τερτίπια της γλώσσας.
Είπαμε  “περίεργες διαδρομές της γλώσσας” (σχετικό βίντεο  στο youtube).
.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Απόλυτο ΔΕΝ είναι τίποτα στην γλώσσα, επειδή  η νοηματοδότηση ΚΑΘΕ
λέξης  είναι προσωπικός  ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ  του  καθενός, ΠΕΡΑ  από  τα κοινά βασικά
νοούμενα.
.
Κλείνοντας αυτήν  την  πρόχειρη ετυμολογική εισαγωγή  να πω:

Για την διαφορά “βρισιάς” (πρόσκαιρο χυδαίο απαξιωτικό ξέσπασμα- εκτόνωση οργής κλπ) με την “βλασφημία” (…ιερών και οσίων), μπορεί κάποιος να δει ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις στο διαδίκτυο.
.
Ως προς τον ΌΜΗΡΟ.
Όντως στον Όμηρο υπάρχει πλούσιο ΥΒΡΕΟΛΟΓΙΟ. Έδωσα  άλλωστε αρκετά παραδείγματα στο άρθρο.  Όμως  Βρισιές. Όχι βλασφημίες
.
 Όπως βλέπουμε  σ’  αυτά ο ιδιοφυής Έλληνας Ποιητής:  
.

Αποφεύγει: Βρισιές με ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ  απαξιωτικά  υπονοούμενα. Μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις.  Λ.χ “γύναιο” η Εριφύλη, που πρόδωσε τον άνδρα της για ένα… περιδέραιο / “παρθενοπίπης”, δηλαδή “λάγνος”, “ματάκιας”, ηδονοβλεψίας νεαρών κοριτσιών ο Πάρης, καθώς και τα υπονοούμενα του Οδυσσέα στον Θερσίτη ή του Ευρύμαχου στον ζητιάνο ή του  Θερσίτη  στον Αχιλλέα. Ίσως και η (συχνή) λέξη “κυνώπις”.

.
Αποφεύγει: Την εξύβριση  θεών και θείων (θεϊκών) αξιών και πραγμάτων, κάτι που  χαρακτηρίζεται ως  βλασφημία
.
Αποφεύγει: βρισιές πατρίδας, καταγωγής (γενεαλογίας), ΓΟΝΙώΝ και γενικά  
συγγενικών σχέσεων.

.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
Θέλω να πιστεύω ότι και με το σημερινό σημείωμα, δίνεται ολοκληρωμένη και  σωστή (!) εικόνα για το Ομηρικό υβρεολόγιο, το οποίο, όπως φαίνεται, συμφωνούμε ή όχι, είναι μεν  βασική παράμετρος της ΟΜΗΡΙΚΗΣ  αφήγησης, αλλά  μόνο  ως στιγμιαίο κυρίως (λόγω οργής) διαπροσωπικό γεγονός.
.
Γι’ αυτό,  παρά  την  συχνότητά  του,  δεν  επηρεάζει στο  ελάχιστο  την ποιότητα  του  Ομηρικού  λόγου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ