Του Μανώλη Κοττάκη
από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»
Ξέρω ότι καμιά φορά γίνομαι “γραφικός” και χαλάω την χαρίεσσα ατμόσφαιρα όταν υποστηρίζω απόψεις ασύμβατες με την εντύπωση που επικρατεί στην χώρα αυτόν τον καιρό, αλλά τι να κάνουμε! Αποστολή του Τύπου δεν είναι να περιγράφει την ρουτίνα.
Όταν τα πράγματα πάνε καλά το καταλαβαίνει και ο τελευταίος. Δε χρειάζεται η βαθυστόχαστη ανάλυση ημών που ζούμε την παραμυθία ότι είμαστε μέσα στα πράγματα. Ενώ όμως βρισκόμαστε μέσα προς τέλη Ιουλίου και η καλοκαιρία είναι δεδομένη στον ορίζοντα διακρίνονται τα πρώτα σύννεφα. Όποιος θέλει να τα δει, σταματά να διαβάζει τις “επικές” δημοσκοπήσεις και τα βλέπει.
Και αυτό που βλέπει να έρχεται – μας το ψιθυρίζουν τα ημερομήνια που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο παππούς μου- δεν είναι μπουρίνι απλό που θα ξεσπάσει και θα τελειώσει για να βγει αμέσως μετά το ουράνιο τόξο. Ούτε ψιχάλα. Αυτό που έρχεται μοιάζει με μεγάλη καταιγίδα. Εθνική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική. Άδικο βεβαίως για τον ελληνικό λαό που αίρει τα βάρη της κρίσης επ’ωμου μια δεκαετία τώρα, άδικο για τη νέα γενιά που είναι η πρώτη μετά τον Πόλεμο, η οποία περνά χειρότερα από τους γονείς της, άδικο και για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν την προκάλεσε αυτός την κρίση. Άδικο αλλά ισχύει.
Μελετώ διαρκώς την μεγάλη εικόνα επί τη βάσει δεδομένων, όχι εικασιών ή επιθυμιών και τρομάζω. Ιδού γιατί:
Στον κόσμο υπάρχει κενό ηγεσίας καθώς οι ΗΠΑ οδεύουν προς προεδρικές εκλογές σε κλίμα βαθέος διχασμού. Ο κορωνοϊός δεν τιθασεύεται και έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω βύθιση της παγκόσμιας οικονομίας σε ύφεση. Η Ευρώπη -όπως διαπιστώνουμε από όσα διαλαμβάνονταν στη Σύνοδο Κορυφής μέχρι την στιγμή που τυπώνονταν αυτές οι γραμμές -παραμένει ανίκανη να ομονοήσει και να λάβει γρήγορα κοινές αποφάσεις. Θα το πληρώσουμε ακριβά αυτό. Η Μέρκελ θέλει να αξιοποιήσει την κρίση ώστε να μειώσει την ύφεση στην Γερμανία. Συμφωνεί να πέσει ρευστό στο Νότο υπό την προϋπόθεση ότι αυτό θα επιστρέψει ως κατανάλωση και ως ενίσχυση των εξαγωγικών επιχειρήσεων της.
Κάποτε μας ενέκριναν την δόση για να τους πληρώνουμε όσα τους χρωστούσαμε, τώρα μας δανείζουν με στόχο να κάνουμε παραγγελίες για να σώσουμε τις επιχειρήσεις τους. Πλέον αυτών τα ελληνοτουρκικά δεν τους ενδιαφέρουν, δεν συζητήθηκαν καν στην Σύνοδο, παραπέμφθηκαν σε μια άτυπη πενταμερή. Και όταν έρθει η ώρα της αλήθειας θα μας πιέσουν μαζί με τις ΗΠΑ να κατεβάσουμε τα παντελόνια για χάρη του αγαπημένου τους Σουλτάνου.
Το μόνο που τους καίει είναι μην τυχόν και εξαπολύσει εναντίον τους ο Ερντογάν καραβιές μεταναστών προς τον Βορρά. Προ του κινδύνου αυτού μέχρι και “πατητές” θα μας κάνουν για να συμφωνήσουμε μαζί του. Τι κάνουμε με την σειρά μας εμείς εδώ άραγε;
Στον Έβρο φυλάμε τα σύνορα του Βερολίνου χωρίς αντάλλαγμα και στην Σούδα-Αλεξανδρούπολη (το λιμάνι της οποίας θα παραχωρηθεί στις ΗΠΑ) φυλάμε σκοπιά για την Ουάσιγκτον. Μη τυχόν και κατέβει και άλλο το ξανθό γένος προς τα κάτω. Πάλι χωρίς αντάλλαγμα.
Την ίδια ώρα που αντιμετωπίζουμε την αδιαφορία ΗΠΑ-Γερμανίας για τα δίκαια μας ο Ερντογάν “σημαδεύει” την ΑΟΖ μας (θέμα χρόνου είναι) η οικονομία μας σκοντάφτει, ο κορωνοιός δεν φεύγει και το φθινόπωρο προμηνύεται δριμύ: Κατασχέσεις, πλειστηριασμοί, ανεργία, απολύσεις. Κοινώς ίσιωμα. Όλα άνω κάτω.
Δε βλέπω πως μπορεί να πάει παρακάτω η χώρα αν τα μεγάλα κόμματα δεν συνεννοηθούν ή αν δεν προκηρυχθούν εκλογές. Τα διλήμματα θα υπάρχουν είτε έτσι είτε αλλιώς. Θα πρέπει να χαραχθεί γραμμή. Και γι την οικονομία και για τα ελληνοτουρκικά και για το μεταναστευτικό. Είναι δύσκολες οι αποφάσεις που θα απαιτηθεί να ληφθούν. Καμία αντίρρηση.
Είμαι όμως σίγουρος για το εξής: Ένας μόνος δεν θα μπορεί. Ο ηλεκτρισμός αυξάνεται. Η φωτιά σιγοκαίει. Σπεύδω να το ξεκαθαρίσω για να μην παρεξηγηθώ: Δεν ζητείται από κανέναν να μοιραστεί την εξουσία που του έδωσε ο ελληνικός λαός εκτός αν εκείνος θέλει να την θέσει υπό την κρίση του. Αλλά θα έρθει η ώρα που οι αρχηγοί θα πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι ο ένας απέναντι στον άλλο και δε θα πρέπει να είναι σκοτωμένοι μεταξύ τους. Γιατί τότε ο ένας θα χρειάζεται τον άλλον.
Επείγει συνεπώς η καταλλαγή. Τούτων δοθέντων – εδώ αρχίζει η “γραφικότητα” μου- απαιτείται να πέσουν οι τόνοι. Ό,τι έγινε έγινε με τα σκάνδαλα. Ας αναθέσουμε στην Δικαιοσύνη να τα διερευνήσει μέχρι τέλους και ας αφήσουμε το πεδίο καθαρό για όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Έρχονται χρόνια δύσκολα που έλεγε και ο Στέλιος.
Όσοι ονειρεύονται να γίνουν οι Ηρόστρατοι του συστήματος ψάχνοντας μάταιες δικαιώσεις, ας συνέλθουν και ας κοιτάξουν να βάλουν πλάτη αντί να λειτουργούν ως διαλυτικά στοιχεία μέσα στην παράταξη, μέσα στην Βουλή και μέσα στην κοινωνία. Θα τους γράψει με μαύρα γράμματα η ιστορία αν δεν συνέλθουν.
Όπως πάνε τα πράγματα θα χρειαστεί κάποια στιγμή να βρεθούμε όλοι από την ίδια όχθη του ποταμού. Η πατρίς προηγείται.
Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
Θα χρειαστεί κάποια στιγμή να βρεθούμε όλοι από την ίδια όχθη του ποταμού… Η πατρίς προηγείται
