O Πάνος Ιωαννίδης, Νομικός, Ανεξάρτητος Πολιτευτής ,μιλώντας στο Ράδιο Πρώτο είπε μερικές από τις αλήθειες που δεν θέλουμε να ακούμε για το Κυπριακό.
Το πλήρες κείμενο της συνεντεύξεως του:
“Πρέπει να πω, ότι «αυτή η παρέμβαση γίνεται με ανάμεικτα συναισθήματα και με ιδιαίτερο θυμό», διότι «όσα θα ακουστούν, αποδεικνύουν την ολιγωρία στη διαχείριση του Εθνικού μας Ζητήματος». Γι’ αυτό, οι απόψεις θα λεχθούν χωρίς προσχήματα, απλά και ακριβολογώντας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ευπαίδευτοι Συμπολίτες μας που ασχολούνται διαρκώς με το Κυπριακό Ζήτημα (όπως λ.χ. η Φανούλα Αργυρού, ο Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης, ο Σάββας Ιακωβίδης και πολλοί άλλοι), τονίζουν «πόσο άσκοπο είναι, ακόμα και να απευθυνόμαστε στα ΗΕ και να μαζεύουμε αβολίδοτα ψηφίσματα κατά της Τουρκίας», διότι:
«Τα Ψηφίσματα για την Κύπρο δεν συζητούνται υπό το Κεφ. 7 του Χάρτη των ΗΕ και, συνεπώς, εάν το Κράτος-μέλος κατά του οποίου εκδόθηκε ένα καταδικαστικό Ψήφισμα δεν πειθαρχήσει, δεν υπάρχει τρόπος εξαναγκασμού και επιβολής κυρώσεων…»!
Όπως δηλαδή συμβαίνει με την Τουρκία, η οποία (από το 1974 και για 47 χρόνια} «γράφει στα παλιά της τα παπούτσια» όλα τα Ψηφίσματα και ολόκληρο τον ΟΗΕ, χωρίς καμιά συνέπεια… Απλώς και μόνο «διότι το Κυπριακό και τα περί Κύπρου Ψηφίσματα δεν γράφτηκαν ποτέ υπό το Κεφ. 7»!!
Και διερωτάται η κοινή λογική: «Καλά..! Όλοι γνωρίζουν περί του Κεφ. 7 και τη σημασία του… ΟΙ Κυπριακές Κυβερνήσεις -από το ‘74 μέχρι και σήμερα- δεν το γνώριζαν..»;;
Άμεση η απάντηση: «Βεβαίως το γνώριζαν…»!
Μοιραία η 2η ερώτηση: «Εφ’ όσον το γνώριζαν, γιατί «κανένας Πρόεδρος της ΚΔ δεν αντέδρασε, απαιτώντας την εγγραφή του Κυπριακού στο Κεφ. 7, ούτως ώστε να προβλέπονται Κυρώσεις εάν η Τουρκία δεν πειθαρχεί στα Ψηφίσματα»;;
Σκληρή η απάντηση: «Λόγω Βρετανολαγνείας, λόγω ψοφοδεϊσμού και λόγω αδυναμίας των κατά καιρούς “ηγετών” να αντισταθούν στη βούληση του πάλαι ποτέ Αποικιοκράτη τους», εξ ού και δεν αντέδρασε κανένας ούτε και στο συνωμοτικό Ψήφισμα των Βασιλείου-Θάτσερ 649/1990, με το οποίο δόθηκε -για πρώτη φορά και παραβιάζοντας κάθε άλλο Ψήφισμα περί Κύπρου- επίπλαστη νομιμότητα στην καταστροφική Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Αλλά και επειδή, οι κατά καιρούς “ηγέτες” μας δεν τόλμησαν ποτέ να απαιτήσουν «να ΜΗΝ συντάσσουν οι Βρετανοί τα περί Κύπρου Ψηφίσματα», με αποτέλεσμα «όλα τα Ψηφίσματα να είναι Βρετανικής επινόησης, να ΜΗΝ μιλούν ποτέ για Τουρκική Εισβολή & Κατοχή, να ΜΗΝ αναφέρονται ποτέ σε Τουρκικά Εγκλήματα Πολέμου και να αναλώνονται σε “διπλωματικές ασάφειες”, προς όφελος του θύτη (της Τουρκίας) και σε βάρος του θύματος (της Κυπριακής Δημοκρατίας)».
Όσα δε Ψηφίσματα περνούν -με υποτυπώδεις (έστω) υπαινιγμούς κατά της Τουρκίας- είναι ανώδυνα, διότι οι Βρετανοί φροντίζουν «να μην εμπίπτουν στο Κεφ. 7 και να αποκλείονται οι κυρώσεις…»!
Πρόκειται για μια ακόμα βρετανιά, που θεμελιώθηκε στις 14 Αυγούστου 1974, στις 10:00 το πρωί -δηλαδή προτού ακόμα ολοκληρωθεί η επιδρομική εισβολή των Τούρκων- στο Γραφείο του τότε Βρετανού Πρωθυπουργού Χάρολτ Γουίλσον, μεταξύ του ιδίου και του τότε ΓΓ ΟΗΕ Κούρτ Βάλτχαϊμ.
Κατά τη συνάντηση, η οποία τεκμηριώθηκε πριν από χρόνια μέσα από τα Επίσημα Έγγραφα του Βρετανικού Εθνικού Αρχείου, αυτοί οι δύο συνεννοήθηκαν μεταξύ τους ως ακολούθως:
Αφού είπαν διάφορα ο ΓΓ είπε ότι «δεν πίστευε πως το Συμβούλιο Ασφαλείας θα περνούσε ψήφισμα κάτω από το Κεφάλαιο 7 του Χάρτη…» (πώς το ήξερε..!) και ο βρετανός πρωθυπουργός υπερθεμάτισε, λέγοντας ότι «δεν θα ήταν σοφό να επιδιωχθεί τέτοιο ψήφισμα», ότι «το βρετανικό ψήφισμα ήταν προσεκτικά μελετημένο και δεν ζητούσε κάτι τέτοιο» και ότι «ίσως να το ξανασκέφτονταν, εάν οι καταστάσεις άλλαζαν, π.χ. εάν οι Τούρκοι υπερέβαιναν τους στόχους τους και προσπαθούσαν να καταλάβουν ολόκληρο το Νησί ή να ενεθάρρυναν μια γενική σφαγή των Ελληνοκυπρίων». Όμως (κατέληξε) «όπως είχαν τα πράγματα, η βρετανική κυβέρνηση δεν έβλεπε την ανάγκη για στρατιωτική δράση που μπορούσε είτε αυτή είτε τα Ηνωμένα Έθνη να αναλάβουν εκείνη την ώρα ή σε επόμενο στάδιο»!
Δηλαδή, για τον «πρώην ΝΑΖΙ» ΓΓ και για τον «πρώην Αποικιοκράτη» Σοσιαλιστή Βρετανό Πρωθυπουργό, το ότι οι Τούρκοι επέδραμαν απρόκλητα, το ότι προήλαυναν και κατά την Εκεχειρία, το ότι -απ’ όπου περνούσαν- έσφαζαν αδιακρίτως, βίαζαν, έκαιγαν, λεηλατούσαν και εκδίωκαν, δεν ήσαν επαρκή αιτιολογικά για «εγγραφή του θέματος στο Κεφ. 7 του Χάρτη των ΗΕ»!! Για να το ξανασκεφτούν, θα έπρεπε -όπως συμφώνησαν- «είτε να καταληφθεί ολόκληρο το Νησί, είτε να σφαγιασθεί ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός…»!! Μα, ποιά θα ήταν τότε η χρησιμότητα..!
Αυτή ήταν η συνεννόηση και, έκτοτε, οι Βρετανοί φροντίζουν (ως συντάκτες όλων των περί Κύπρου Ψηφισμάτων) να μην τεθεί ποτέ Ψήφισμα κάτω από το Κεφ. 7 για να μην υπάρχει το ενδεχόμενο Κυρώσεων και να μπορεί η Τουρκία ανενόχλητη να περιφρονεί τους πάντες και τα πάντα…
Και το τελευταίο ερώτημα:
«Τί πρέπει να γίνει»;; Υπάρχει ενδεχόμενο εξουδετέρωσης, αυτής τουλάχιστον της βρετανιάς;;
Κατά την ταπεινή μου άποψη, ΝΑΙ υπάρχει και τώρα είναι η ώρα:
Τον επόμενο μήνα (τον Σεπτέμβριο), ο Πρόεδρος θα προσφωνήσει για μια ακόμα φορά τη Γενική Συνέλευση των ΗΕ… Ας μην είναι «μία από τα ίδια»… Ας «σηκώσει το κεφάλι ψηλά», ας «αφήσει κατά μέρος τις διπλωματικές αβρότητες», ας «κτυπήσει το χέρι του στο έδρανο, εάν χρειαστεί» και ας τεκμηριώσει (και μπορεί να το κάνει εάν το θελήσει):
• Ότι, η παράνομη Εισβολή & Κατοχή κυρίαρχου κυπριακού εδάφους από την Τουρκία συνιστά «Απρόκλητη Επιδρομή με σκοπό την Κατάκτηση ολόκληρου του Νησιού» και ότι η Βρετανία είναι συναυτουργός…
• Ότι, η Βρετανική συμπεριφορά έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι «δόλια εχθρική» για οκτώ 10ετίες (από το 1945 μέχρι και σήμερα) και, συνεπώς, η ενεργός ανάμειξη της Βρετανίας στα της Κύπρου τερματίζεται αμέσως, ιδιαίτερα λόγω και της αποχώρησης της από την ΕΕ…
• Ότι, η νόμιμη Κυπριακή Κυβέρνηση απαιτεί «άμεση εγγραφή του Κυπριακού Ζητήματος υπό το Κεφ. 7 του Καταστατικού Χάρτη»…
• Ότι, η ΚΔ αποσύρει κάθε υποχώρηση ή σύγκληση που έγινε από το 1974 μέχρι σήμερα, καθόσον η Τουρκία είναι αναξιόπιστη και ότι, το Κυπριακό Κράτος θα καταθέσει στον ΟΗΕ & ΕΕ πλήρη Πρόταση, για Δίκαιη, Βιώσιμη, Λειτουργική και Αξιοπρεπή κατάληξη του Κυπριακού Ζητήματος για ολόκληρο τον νόμιμο Κυπριακό Λαό, στη βάση του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.
• Ότι, η Βρετανία και η Τουρκία αυτό-καταργήθηκαν από “Εγγυήτριες Δυνάμεις” το 1963, όταν κινήθηκαν συνωμοτικά και ενόπλως, για να καταλύσουν το Κράτος του οποίου είχαν εγγυηθεί την Ανεξαρτησία & Εδαφική Ακεραιότητα, και ότι αυτή η συνωμοσία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα…
• Και ότι, οι “Βρετανικές Βάσεις” στην Κύπρο θα πρέπει να καταργηθούν αμέσως ως «Ευρωπαϊκά Παράνομες» και να αντικατασταθούν με άλλη διευθέτηση και ότι «υπάρχει και για τούτο Πρόταση»…
Τέλος, ο Πρόεδρος να τεκμηριώσει και να πείσει για δύο πράγματα:
1ον: Ότι «εξέλιξη, που οδηγεί σε άμεση ή έμμεση κατάργηση του ενιαίου, κυρίαρχου, διεθνώς αναγνωρισμένου, ευρωπαϊκού Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν συζητείται»…
Και 2ον: Ότι, η ΚΔ μιλά πλέον μόνο για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ»… Πρώτα «αποχώρηση παράνομων Στρατευμάτων Κατοχής & Εποίκων και Πλήρης Αποκατάσταση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» και μετά οποιαδήποτε άλλη συζήτηση.
Εάν -για οποιονδήποτε λόγο- ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αδυνατεί να συμπεριφερθεί με Εθνική Αξιοπρέπεια, οφείλει εντίμως να το δηλώσει προς τον Λαό και να πράξει τα δέοντα…