Στην εκδήλωση «Τιμή στην αυτοθυσία της Ελληνίδας», που διοργανώνουν η Π.Ε. Πρέβεζας, ο Δήμος Πρέβεζας και τοπικές κοινότητες της περιοχής, στην οποία θα αναδειχθούν και θα τιμηθούν περιοχές της χώρας μας που γυναίκες επέλεξαν να πέσουν στο γκρεμό και να βρουν τραγικό θάνατο για να γλιτώσουν την σκλαβιά και την ατίμωση, συμμετέχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Οκτωβρίου, σ’ ένα από τα συμβολικότερα μέρη της Ελλάδας, τον Ιερό Βράχο του Ζαλόγγου και ανάμεσα στα αιώνια παραδείγματα περιοχών αυτοθυσίας και πάθους για την ελευθερία που θα τιμηθούν, είναι το Ζάλογγο, τα Πομακοχώρια Θράκης, η Μπάφρα του Πόντου, η Νάουσα, η Μεσσηνία, το Καστράκι Αχαΐας, η Χίος…
Για τη συμμετοχή του πολιτιστικού συλλόγου Πομάκων Ξάνθης στα πολλά ‘Ζάλογγα’ –ας μας επιτραπεί ο όρος μιας και το γνωστό ιστορικό γεγονός της θυσίας των γυναικόπαιδων του Ζαλόγγου απαντάται από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα -της Ελλάδας, μίλησε στην ενημερωτική εκπομπή του δημοτικού ραδιοφώνου η πρόεδρος του συλλόγου κ. Εμινέ Μπουρουτζή.
Η κ. Μπουρουτζή αναφέρθηκε στο δρώμενο, διάρκειας περίπου 20 λεπτών , που ετοίμασε και θα παρουσιάσει με πολυμελή ομάδα του ο σύλλογος, το οποίο περιλαμβάνει ερμηνεία παραδοσιακών πομάκικων τραγουδιών από τρεις κοπέλες, παραδοσιακούς χορούς και αφήγηση του ιστορικού γεγονότος της ομαδικής θυσίας κοριτσιών από βράχους στα Πομοκοχώρια της Ροδόπης, που προτίμησαν να πέσουν από γκρεμούς για να αποφύγουν τη σύλληψη από τους Τούρκους.
Η ομαδική αυτή θυσία ανάγεται χρονολογικά στο 16ο -17ο αιώνα, την περίοδο δηλαδή του βίαιου εξισλαμισμού των Πομάκων της οροσειράς της Ροδόπης.
Η πρόεδρος του συλλόγου μίλησε για τους ΄Βράχους του Κοριτσιού’, τους απότομους βράχους σε πολλούς οικισμούς των Πομακοχωρίων, που οι ντόπιοι αποκαλούν ‘Μόμτσι Κάμεν’, από τους οποίους μικρές Πομακοπούλες, έχοντας δεμένα τα μαλλιά τους η μια από την άλλη, έπεφταν στους γκρεμούς προτιμώντας το θάνατο από τη σύλληψη, τη σκλαβιά ή το βίαιο εκτουρκισμό.
Τέτοιοι βράχοι υπάρχουν- υπογράμμισε- σε πολλούς οικισμούς, όμως ο πιο γνωστός, είναι εκείνος βόρεια του Ωραίου, η θέα του οποίου είναι πανοραμική. Η συνταρακτική αυτή ιστορική θυσία είναι αποτυπωμένη στην παράδοση των Πομάκων και διατηρείται και μέσα από τραγούδια που διασώθηκαν μέχρι και σήμερα :’ Πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός βαθιά χαραγμένο στη μνήμη και είναι αισιόδοξο το γεγονός ότι νέα παιδιά, φοιτητές και σπουδαστές, και όχι μόνο από την περιοχή, έρχονται και μας ζητούν πληροφορίες ή μαρτυρίες που διασώθηκαν για το ιστορικό αυτό γεγονός, αλλά και για την παράδοση μας’, επισημαίνει.
Θυμάται –και αφηγείται- πως πριν από περίπου πέντε χρόνια επισκέφθηκαν την περιοχή και ξεναγήθηκαν στο ‘Βράχο του Κοριτσιού’ , επισκέπτες από τα Γιάννενα.
Η άγνωστη αυτή ιστορία που άκουσαν από τους ντόπιους, για τα κορίτσια που υπεραμύνθηκαν της ελευθερίας τους θυσιάζοντας την ίδια τους τη ζωή, προφανώς τους συγκλόνισε. Με κάποιο τρόπο γνωστοποιήθηκε η ιστορία στους διοργανωτές, εκτιμά η κ. Μπουρουντζή, και εντάχθηκε στην εκδήλωση τιμής της αυτοθυσίας της Ελληνίδας, η ιστορική αλήθεια των κοριτσιών των Πομακοχωρίων της Θράκης που δεν δίστασαν μπροστά στο δίλλημα ‘ελευθερία ή θάνατος’ :’ η ιστορία σε όλη την Ελλάδα, οι επιλογές και η συμπεριφορά των Ελλήνων και των Ελληνίδων, σε τέτοιες στιγμές, έχει πολλά κοινά στοιχεία’ θα πει η κ. Μπουρουντζή και η συνύπαρξη των απογόνων των Ελληνίδων, που προτίμησαν να πεθάνουν ελεύθερες, στην εκδήλωση της Κυριακής στον Ιερό Βράχο του Ζαλόγγου, μέσω πολιτιστικών και λαογραφικών συλλόγων που διατηρούν τη συλλογική μνήμη, τα ήθη , τα έθιμα ,τη λαογραφία, την παράδοση, την επιβεβαιώνει.