Η Σια Κοσιωνη αποτελεί ένα απο τα αγαπημένα θεματα της εκπομπης των Ράδιο Αρβυλα του Αντώνη Κανάκη. Ολοι θυμόμαστε τον τροπο που σχολίασαν την προαφατη εξομολογηση της Σιας Κοσιωνη σε τηλεοπτική συνεντευξη, πως ο σύζυγος της ειναι ο αγαπημενος ανιψιός του πρωθυπουργού, αποκαλώντας στην ουσία θείο της τον Κυριακο Μητσοτακη.
Οι ράδιο αρβύλα σε εκείνη την εκπομπή, αφού επαιξαν ένα μέρος απο πρόσφατη συνεντευξη της Σιας Κοσιωνη, σχολίασαν την συγγενικη της σχέση με τον πρωθυπουργό:
Η συνεντευξη της Σιας Κοσιωνη στην στην εκπομπή-ναυαρχίδα της δημόσιας τηλεόρασης, Προσωπικα που πορουσιαζει η Έλενα Κατριτση.
Μια συνεντευξη στην οποια παγωσαν στην κυριολεξια οι τηλεθεατές οταν άκουσαν την γοητευτική κυρία των δελτίων ειδήσεων να αποκαλεί Θείο τον Κυριακο Μητσοτακη καθως το νεαρό της ηλικιας του πρωθυπουργού δεν παραπέμπει σε τετοιου είδους καταστασεις.
Η σχέση του Αντώνη Κανάκη με τον πρώην σύντροφο της Σιας Κοσιωνη
Η Σία Κοσιώνη για μια εξαετία μεταξύ 2007 και 2013 ήταν ήταν κάτω από την ίδια στέγη με τον, με τον, εξίσου δημοσιογράφο, Μιχάλη Λεάνη, με το ζευγάρι μάλιστα να κοντεύει να ολοκληρώσει κάτι, που τελικά… χάρηκε ο νυν σύζυγος.
Ο Μιχάλης Λεάνης βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια στην κορυφή του αθλητικού ρεπορτάζ, ως μια από τις πιο σημαντικές του προσωπικότητες, ξεκινώντας την πορεία του από τη Θεσσαλονίκη, για να εργαστεί εν συνεχεία σε κορυφαία Μέσα Ενημέρωσης, είτε στον έντυπο είτε στον ηλεκτρονικό Τύπο.
Κάτι που ενδεχομένως δεν είναι γνωστό, είναι πως ο Λεάνης σχετίζεται με τον Αντώνη Κανάκη με μια μακρά φιλία. Πώς έχει γίνει αυτό; Στο παρελθόν, ο άλλοτε σύζυγος της παρουσιάστριας του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ σκηνοθετούσε μια από τις πιο ανατρεπτικές εκπομπές, το Comfuzio, που προβάλλονταν από την ΕΤ3. Και φυσικά είχε φωτογραφηθεί στο περίφημο εξώφυλλο του 01 μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές της εκπομπης.
Μικρός που ειναι τελικά ο κόσμος και κυρίως ο χώρος της τηλεόρασης στην χώρα μας.
Ο Μιχάλης Λεανης ήταν φίλος και με τον Αντώνη Παραρα, τον αδικοχαμένο συμπαρουσιαστή του Comfuzio που έφυγε απο τη ζωη το 1997 στα 29 του μόλις χρόνια, για τον οποιο ο Μιχάλης είχε γράψει παλιότερα ένα συγκλονιστικο άρθρο:
“Η εικόνα του Αντώνη Παραρά δεν διαφέρει από αυτή του Τζέιμς Ντιν. Ήταν όμορφος, είχε ταλέντο και περιεχόμενο, του άρεσαν οι ταχύτητες. Έζησε γρήγορα, έφυγε νέος, στις 10 Φεβρουαρίου του ’97. Όλη η Θεσσαλονίκη όμως έχει να θυμάται: από τα καλοκαίρια στην κατασκήνωση της ΧΑΝΘ έως τα απογεύματα με το “Κομφούζιο” στην ΕΤ3.
Τον γνώρισα λίγες μέρες πριν ξεκινήσουμε το “Κομφούζιο”. Τότε λοιπόν ο Γενικός μας ανακοίνωσε πως, εκτός από εμάς τους “απίθανους”, Κανάκη, Βακάρο, Σαρή, τη Νάνσυ Φλωρίδου, την αφεντομουτσουνάρα μου και τον τρελομπάρμαν Τέλη, στην εκπομπή θα συμμετείχε και ο Αντώνης Παραράς.
Ξανθός, βλέμμα καθαρό και ψύχραιμο, μάτια που μιλούσαν ακόμα και όταν το στόμα του παρέμενε κλειστό, δεν χρειαζόταν να τον γνωρίζεις χρόνια για να αντιληφθείς την αμηχανία του καθώς προσπαθούσε να βολευτεί στην πολυθρόνα, αλλάζοντας θέσεις.
…Μήνες μετά, μου εξομολογήθηκε πως εκείνη τη μέρα, φτάνοντας στο γραφείο του Γενικού, δεν είχε αποφασίσει αν θα συμμετείχε στην εκπομπή και ότι ο Γενικός, κατά κάποιο τρόπο, τον είχε φέρει προ τετελεσμένου γεγονότος.
…Είμαι απόλυτα σίγουρος πως, αν δεν ήταν ο Αντώνης, το “Κομφούζιο” αποκλείεται να έκανε αυτή την επιτυχία. Γιατί, μπορεί ο Κανάκης να ήταν κατά κάποιο τρόπο ο ιθύνων νους…αλλά τη φινέτσα και την ποιότητα μόνο ο Αντώνης ήταν σε θέση να την προσφέρει και να την κοινωνήσει στο ευρύ κοινό. Χάρη σε αυτόν, το “Κομφούζιο” το αγάπησαν οι ψαγμένοι πιτσιρικάδες αλλά και οι σκεπτόμενοι ενήλικοι, που κάτω από άλλες συνθήκες αποκλείεται να σπαταλούσαν τον πολύτιμο χρόνο τους μπροστά στο χαζοκούτι.
…Δεν ξέρω ειλικρινά πόση σημασία έχουν όλα αυτά τώρα που ο Αντώνης λείπει. Και ο ίδιος εξάλλου σιχαινόταν τους μύθους και τα ινδάλματα. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να προσφέρει, να αφήσει κάτι που πάνω του θα έβρισκες τα ίχνη του. Και αυτό το κατάφερε και με το παραπάνω. Δεν είναι λίγες οι φορές που το βλέμμα μου φρενάρει στη φωτογραφία απέναντι από το γραφείο μου. Σε φόντο σέπια τέσσερις φιγούρες χαμογελούν αγκαλιασμένες στο φακό, έτοιμες να χάσουν την ισορροπία τους. Ο Κανακης,ο Αντώνης, ο Καλυβάτσης και εγώ. “Την καλύτερη φωτογραφία μας έχεις, μπαγάσα”, μου έλεγε με παράπονο, κάθε φορά που την έβλεπε. Του υποσχέθηκα να βρω τα αρνητικά και να του δώσω μία. Ακόμη του τη χρωστάω. Και να ήταν το μόνο…”.