Ιστορική φωτογραφία: Ελληνικό Πάσχα στην Σμύρνη, 1920

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τη Μ. Πέμπτη έβαφαν τ’ αυγά. Η παράδοση τα ήθελε κόκκινα, στο χρώμα της θυσίας του Χριστού και της χαρμόσυνης αναμονής. Πολλές νοικοκυρές έβαφαν τ’ αυγά με κρεμμύδι. Έβαζαν φλούδες κρεμμυδιών στον πάτο μιας κατσαρόλας, από πάνω μια στρώση αυγά, από πάνω πάλι φλούδες και πάλι αυγά μέχρι να γεμίσει η κατσαρόλα. Πρόσθεταν νερό και τα έβραζαν σε σιγανή φωτιά μέχρι να πάρουν τ’ αυγά χρώμα.

DDD16D27 C125 4FAC A948 FA2DB91C9587

https://twitter.com/deltaachilles/status/1518185249947201536?s=21&t=KX8o1RhD2_3nLG_QXYD4mA

Το πρώτο αυγό που έβαφαν το τοποθετούσαν στο εικονοστάσι. Πολλοί το κρατούσαν ως φυλαχτό και το φύλαγαν μέχρι να γίνει ο κρόκος του σαν κεχριμπάρι.

Οι αγορές της Σμύρνης γέμιζαν από τη Μ. Δευτέρα με κοπάδια αρνιών που συνήθως τα έφερναν οι έμποροι με το σιδηρόδρομο από την Καππαδοκία.

Οι Σμυρνιοί αγόραζαν συνήθως δύο αρνιά. Ένα για τη Λαμπρή και ένα για τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Το πασχαλινό αρνί δε συνήθιζαν να το σουβλίζουν. Το γέμιζαν με ρύζι, αμύγδαλα και κουκουνάρι και το έβαζαν στη χόβολη αποβραδίς για να ψηθεί σιγά σιγά ως το πρωί.

2BB9B96B 3D1A 49A7 B520 B75A2F762147

Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα οι γυναίκες άσπριζαν και καθάριζαν το σπίτι. Έπρεπε να λάμπει από καθαριότητα για να «υποδεχθεί τον Αναστάντα Χριστόν».

Το Πάσχα, για όλη τη Μ. Ασία αποτελούσε ένα κορυφαίο θρησκευτικό γεγονός που ήταν ταυτισμένο με την άνοιξη και την εποχή της γονιμότητας και της ευημερίας…

Επίσης το Πάσχα έφτιαχναν κούνιες με σχοινί στα δέντρα και κουνιόταν όλοι, μικροί, μεγάλοι. Το έθιμο το ‘φεραν οι πρόσφυγες και εδώ. Στις ελιές της γιαγιάς της Σμυρνιάς βάζομε σκοινιά και μαξιλάρι και κουνιόμαστε όλοι. Η μαμά ντρεπόταν επειδή ήταν μεγάλη αλλά κάθιζε και αυτή. Ήταν Κρητικιά και όλοι οι άλλοι Σμυρνιοί. Αχ, που είναι τώρα η γιαγιά, ο μπαμπάς, η μαμά ο θείος!

img576Το τραγούδι του Χριστού
(ψάλλεται τη Μ. Παρασκευή)

«Κάτω στα Ιεροσόλυμα

και του Χριστού τον τάφο

εκεί καθόταν Παναγιά

μόνον και μοναχή της.

Τα προσευχάς της έκανε

για τον Μονογενή της Φωνή

εξήλθε εξ ουρανού

κι απ’ αρχάγγελου στόμα:

«Σώνουν κυρά μ’ οι προσευχές,

σώνουν και οι μετάνοιες».

Βγαίνει στην πόρτα η Παναγιά

να δει και να ρωτήσει,

βλέπ’ τον ουρανό θολό

και τ’ άστρα βουρκωμένα

και το φεγγάρι της αυγής

στο αίμα βουτηγμένο,

βλέπει τον Γιάννη κι έρχεται

κλαμένο, πικραμένο.

Πηγή: Αγώνας Κρήτης

ΔΗΜΟΦΙΛΗ