Σαν σήμερα, το 1811, η Παραγουάη απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία και για να γιορτάσουν την ανεξαρτησία της Παραγουάης, άνδρες και γυναίκες φορούν τα ψάθινα καπέλα και τις μπομπάτσα ή τις μπλούζες και τα ρεμπόζο σε έντονα χρώματα και βγαίνουν στους δρόμου ενώ διοργανώνονται παρελάσεις, αγώνες, μουσικές παραστάσεις, ακόμη και υπαίθρια μπάρμπεκιου ενώ το σημερινό Google Doodle ειναι αφιερωμανο στην Ημέρα Ανεξαρτησίας της Παραγουάης.
Ο “Τσιτσάνης στην Παραγουάη” είναι τραγούδι του 1939. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό χασάπικο που κατέχει ιδιαίτερη θέση στην Τσιτσανική δημιουργία. Για ένα λόγο περισσότερο, γιατί γράφτηκε πολύ νωρίτερα όταν ο Τσιτσάνης ήταν ακόμα μαθητής Γυμνασίου. Εξαιτίας του ο συνθέτης από τα Τρίκαλα λίγο έλειψε να μείνει στην ίδια τάξη.
Ο ίδιος ο συνθέτης μιλά για την πρώιμη δημιουργία του, τραγούδι που συνέθεσε όντας ακόμα μαθητής του γυμνασίου:
Δεν ξέρω πώς, έτσι μου βγήκε, μου φάνηκε ωραίο, εξωτική χώρα άλλωστε η Παραγουάη, αλλά και για να πειράξω λίγο τον καθηγητή της Γεωγραφίας, που ήταν περίεργος και στρυφνός και με είχε κόψει στο μάθημά του, κάνω την Παραγουάη παραθαλάσσια χώρα και γράφω: «Μες στην Παραγουάη, σε φίνο ακρογιάλι». Το τραγούδι αυτό το τραγουδούσαμε με την τάξη μου στην εκδρομή. Ο καθηγητής μου το άκουσε και πειράχτηκε πολύ, με κάλεσε στο γραφείο και μου λέει: «Ώστε, κύριε Τσιτσάνη, η Παραγουάη έχει φίνο ακρογιάλι; Έλα λοιπόν το Σεπτέμβριο να μας το δείξεις πού είναι». Πέρασα ένα καλοκαίρι κάτω από τη μουριά με το μπουζούκι και τη Γεωγραφία.
Όταν ερωτήθηκε ο Β.Τσιτσάνης στα νεότερα χρόνια για την αγεωγράφητη αυτή αναφορά του απάντησε: ”Εδώ είμαστε γεμάτοι ακρογιάλια και ολόκληρη Παραγουάη δεν έχει μια θάλασσα;”
Το καλοκαίρι τώρα, σε κάποια φίνα χώρα
θα πάμε να γυρίσουμε μαζί
μακριά σε ξένα μέρη κι ο κόσμος μη σε μέλλει
ποτέ να μη σου καίγεται καρφί
Μες στην Παραγουάη, σε φίνο ακρογιάλι
θα στήσουμε τσαντίρι ζηλευτό
θα πίνουμε σαμπάνια, πριν πάμε για τα μπάνια
με μπουζουκάκι έξυπνο τρελό
Με πληροφορίες απο το fosonline.gr Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις