Ο Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι (ρωσ. Константи́н Эдуа́рдович Циолко́вский) (17 Σεπτεμβρίου 1857 – 19 Σεπτεμβρίου 1935) ήταν Ρώσος επιστήμονας και πρωτοπόρος της αστροναυτικής.
Θεωρείται από πολλούς ως ο πατέρας της θεωρητικής αστροναυτικής. Με την εργασία του ενέπνευσε αργότερα τους κορυφαίους Σοβιετικούς σχεδιαστές πυραύλων, όπως ο Σεργκέι Κορολιόβ και ο Βαλεντίν Γκλούσκο και συνέβαλε στην επιτυχία του Σοβιετικού διαστημικού προγράμματος.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο σπίτι του στα προάστια της Καλούγκα, περίπου 200 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μόσχας.
Γεννήθηκε στο Izhevskoye (Περιφέρεια Ριαζάν), στη Ρωσική Αυτοκρατορία, σε μια μεσαίας τάξης οικογένεια. Η μητέρα του, Μαρία Yumasheva, ήταν μια μορφωμένη Ρωσίδα. Ο πατέρας του Εντουάρντ Τσιολκόφσκι (πολωνικά: Ciołkowski) ήταν Πολωνός πατριώτης, ο οποίος απελάθηκε στη Ρωσία, ως αποτέλεσμα της επαναστατικής πολιτικής του δράσης.
Σε ηλικία 10 ετών ο Κονσταντίν αρρώστησε από σοβαρή ασθένεια, η οποία του προκάλεσε προβλήματα στην ακοή. Δεν έγινε δεκτός στα δημοτικά σχολεία, λόγω του προβλήματος ακοής του, έτσι ήταν αυτοδίδακτος.
Εμπνευσμένος από τα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν, ο Τσιολκόφσκι σχημάτισε θεωρίες για πολλές πτυχές των διαστημικών ταξιδιών και την προωστική πυραύλων. Θεωρείται ο πατέρας των διαστημικών πτήσεων και είναι ο πρώτος άνθρωπος που φαντάστηκε την ιδέα του διαστημικού ανελκυστήρα, εμπνευσμένος το 1895 από τον νεόδμητο Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι.
Ήταν επίσης υποστηρικτής του φιλοσόφου Νικολάι Φιοντόροφ (Nikolai Fyodorov) και πίστευε ότι ο αποικισμός του διαστήματος θα οδηγούσε στην τελειότητα της ανθρώπινης φυλής.
Σχεδόν κουφός, εργάστηκε ως καθηγητής μαθηματικών στο λύκειο μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1920. Μόνο από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 και μετά η σημασία του έργου του αναγνωρίστηκε από τους άλλους και τιμήθηκε για αυτό.
Πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1935 στην Καλούγκα και τάφηκε από το κράτος.
– Η Γη είναι το λίκνο της ανθρωπότητας αλλά δεν μπορεί κανείς να ζήσει για πάντα στο λίκνο…
από επιστολή του Κωνσταντίν Τσιολκόφσκι το 1911
– Οι άνθρωποι είναι τώρα αδύναμοι, αλλά παρόλα αυτά μεταμορφώνουν την επιφάνεια της Γης. Σε εκατομμύρια χρόνια η δύναμή τους θα αυξηθεί στο βαθμό που θα αλλάξουν την επιφάνεια της Γης, τους ωκεανούς της, την ατμόσφαιρα και τον εαυτό τους. Θα ελέγχουν το κλίμα και το ηλιακό σύστημα ακριβώς όπως ελέγχουν τη Γη. Θα ταξιδέψουν πέρα από τα όρια του πλανητικού μας συστήματος. θα φτάσουν σε άλλους Ήλιους και θα χρησιμοποιήσουν τη φρέσκια ενέργεια τους αντί για την ενέργεια του πεθαμένου φωτός τους.