Ξεκίνησε και η αυτή η απογραφή πληθυσμού και κατοικίας. Πιστεύεται (το νούμερο είναι από το INSTAT, αλλά έγινε αποδεκτό ως όχι πολύ ακριβές) ότι την 1η Ιανουαρίου 2022, ο πληθυσμός της Αλβανίας ήταν 2,7 εκατομμύρια κάτοικοι., 1,3% λιγότεροι από το 2021.
Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν 28 ετών το 1990, 33 ετών το 2011 και σχεδόν 40 ετών το 2022. Κατά μέσο όρο, 40-45 χιλιάδες άτομα εγκαταλείπουν τη χώρα ετησίως, κυρίως νέοι.
Αρνητικός απολογισμός
Η αναλογία γεννήσεων-θανάτων έχει αντιστραφεί υπέρ των θανάτων.
Υπάρχουν περίπου 700.000 συνταξιούχοι στην Αλβανία, επομένως σχεδόν το 1/4 του πληθυσμού είναι ηλικιωμένοι. Μια παλιά κοινωνία είναι μια κοινωνία χωρίς φιλοδοξίες, χωρίς ανθρώπινο δυναμικό και με χαμηλή κατανάλωση
Τρίτη θέση στην παγκόσμια διασπορά
Η Αλβανία κατέχει την τρίτη θέση στον κόσμο για τη μεγαλύτερη διασπορά. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Γουιάνα (36,4%), ένα άθλιο έθνος, αν και μια πλούσια χώρα, στη Νότια Αμερική. Στη δεύτερη θέση η Βοσνία (34%), που σφαγιάστηκε από τους Σέρβους και εξακολουθεί να είναι διαιρεμένη και μη σταθεροποιημένη και στην τρίτη θέση η Αλβανία (30,7%).
Απαισιόδοξες είναι και οι προβλέψεις
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, έως το 2050, η Αλβανία μπορεί να χάσει ξανά πληθυσμό και να πέσει κάτω από τα 2,5 εκατομμύρια κατοίκους. Ενώ μέχρι το τέλος του αιώνα, δηλαδή το 2100, μπορεί να υπάρχουν 1,1 εκατ. κάτοικοι στην Αλβανία ή στη χειρότερη περίπτωση περίπου 860 χιλιάδες κάτοικοι.
Μέχρι το τέλος του αιώνα μπορεί να φαίνεται πολύ μακριά, αλλά στην ιστορία ενός έθνους, τα 75 χρόνια είναι κλάσματα του δευτερολέπτου.
Η κυβέρνηση ονομάζει την κατάσταση κανονικότητα, κίνηση ανάλογα με την αγορά εργασίας. Ενώ ορισμένοι αναλυτές δεν το βλέπουν ως τραγωδία, αλλά απλώς μια προσωρινή απόδραση ανθρώπων. Το κυβερνών κόμμα δείχνει ικανοποιημένο, αφού «διαχειρίζεται» πιο εύκολα πολιτικά έναν μικρό πληθυσμό.
Το 2021, 1,6 εκατομμύρια άνθρωποι ψήφισαν στην Αλβανία. Το 45% από αυτούς είναι συνταξιούχοι που αμείβονται κανονικά 1 μήνα πριν τις εκλογές και περίπου το 20% των υπολοίπων είναι διοικητικοί υπάλληλοι. Η αντιπολίτευση το χρησιμοποιεί απλώς ως επιχείρημα για πολιτικό πόλεμο, αλλά έχει τη δική της συμβολή στην παραγωγή αυτού του καταθλιπτικού περιβάλλοντος.
Συνοψίζοντας, κάνουμε μεγάλη τιμή σε αυτούς που σκότωσαν την ελπίδα.
Η αλλαγή δεν θα έρθει ποτέ από τους συνταξιούχους, ούτε από αυτούς που κάνουν ουρά για να κάνουν «Like» στις θέσεις των διευθυντών.
Mentor Kikia
—