Τα βασικά νέα των τελευταίων εβδομάδων είναι αιματηρά περιστατικά οικογενειακής βίας. Σύζυγοι δολοφονούν συζύγους και σύντροφοι τα ταίρια τους, παιδιά δολοφονούν τους γονείς τους, γονείς τα παιδιά τους και ανήλικοι ασκούν βία σε βάρος συμμαθητών τους, ληστεύοντάς τους και βιντεοσκοπώντας τις κακουργίες τους. Τα δελτία ειδήσεων παραπέμπουν σε ταινίες φρίκης.
εφημερίδα «δημοκρατία»
Εδώ και καιρό η κοινωνία μας έχει εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο βίας και αυτοκαταστροφής και η κατάσταση, αντί να βελτιώνεται, επιδεινώνεται. Δεν υπάρχει ούτε ένα φωτεινό σημείο στην επικαιρότητα, κάποια οργανωμένη αντίδραση, από την οποία να μπορεί κάποιος να αντλήσει αισιοδοξία για το άμεσο και το απώτερο μέλλον.
Οι παραδοσιακές αξίες, που είναι οι μοναδικές ελπίδες του λαού μας για να βγει από την πολύπλευρη κρίση που τον μαστίζει δυσφημούνται από την πολιτική και «πνευματική» ελίτ του τόπου.
Η κυβέρνηση, αντί να φροντίσει να τονώσει τις αρχές που συνέχουν την κοινωνία, τις υπονομεύει, έχοντας ως βασική μέριμνά της τη νομοθέτηση του «γάμου» των ομοφυλοφίλων, το δικαίωμα τεκνοθεσίας στα ομόφυλα ζευγάρια και τη μετατροπή του ορθόδοξου χριστιανικού έθνους μας σε πολυπολιτισμικό αχταρμά χωρίς αρχές και ταυτότητα.
Μάλιστα, το ξεχαρβάλωμα της κοινωνίας μας, που γίνεται με τις… ευλογίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, επισφραγίστηκε, κατά έναν ειρωνικό τρόπο, με τη σύσταση υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η ζημιά που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία δεν οφείλεται σε ένα μεμονωμένο γεγονός, σε μια απόφαση ή συγκυρία. Είναι αποτέλεσμα μιας σειράς από πράξεις και παραλείψεις της εξουσίας, η οποία έχει δηλώσει ότι η αποστολή της είναι η αλλαγή της σύστασης του πληθυσμού και του χαρακτήρα της κοινωνίας, η μετατροπή της από εθνική σε πολυπολιτισμική. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί δίχως την αμφισβήτηση και το γκρέμισμα της παράδοσης και τη συστηματική επίθεση στις διαχρονικές αξίες.
Η ελληνική κοινωνία δεν θα γίνει πολυπολιτισμική χωρίς την αλλαγή των κανόνων που διέπουν τις διαπροσωπικές σχέσεις. Είναι, λοιπόν, αυτονόητο ότι η υπονόμευση των θεμελίων του κοινωνικού μας οικοδομήματος συνεπάγεται το γκρέμισμά του. Κάτι τέτοιο βιώνουμε, με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο, αυτή την εποχή…