«Επιβάτες είμαστε στην ίδια ταχεία ενός εκτροχιασμένου και τυχοδιωκτικού κράτους…»
«Σε αυτή τη χώρα εμείς πασχίζουμε να ζήσουμε, να εργαστούμε, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, και τι παίρνουμε πίσω;
Ένα κλειστό φέρετρο και ένα χαρτί που απλώς γράφει: Βίαιος θάνατος.
Πλήρης απανθράκωση.
Ούτε μια τελευταία αγκαλιά και ένα φιλί αποχαιρετισμού δεν μπορέσαμε να δώσουμε.»
Η συγκλονιστική ομιλία του Παύλου Ασλανίδη, πατέρα του 27χρονου Δημήτρη Ασλανίδη που δολοφονήθηκε στα Τέμπη.
«Ήρθα εδώ για να ασκήσω το υπέρτατο δικαίωμά μου, το δικαίωμα να είμαι άνθρωπος, δικαίωμα που έχει καταπατηθεί εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, την χώρα της ντροπής! Δίνεις μάχη απλώς για να είσαι άνθρωπος. Αλλά το να μην είναι κάποιος άνθρωπος, θα έπρεπε να είναι έγκλημα και μάλιστα εκ προ μελέτης!
Το έγκλημα των Τεμπών δεν είναι υπόθεση που αφορά 57 ανθρώπους και τις οικογένειές τους. Είναι ένα ζήτημα εθνικό. Είναι ένα ζήτημα ευρωπαϊκό. Ένα ζήτημα που μας αφορά όλους ανεξαιρέτως. Όσους ταξίδεψαν σε αυτόν τον σιδηρόδρομο- καρμανιόλα και όσους δεν ταξίδεψαν ποτέ. Γιατί όλοι είμαστε “επιβάτες” στην ίδια ταχεία ενός εκτροχιασμένου και τυχοδιωκτικού κράτους που δεν διστάζει να ξεπουλάει ακόμα και ζωές… για εισιτήρια!
Κάποιοι άθλιοι στήριξαν με την ψήφο τους αυτό το σάπιο σύστημα εξουσίας. Κάποιοι συμβιβάστηκαν με την τριτοκοσμική κατάσταση της χώρας. Κάποιοι συνθηκολόγησαν με την ιδέα ότι έχουμε ένα κράτος “ακαταδίωκτων”. Κάποιοι είπαν με ηττοπάθεια ότι ο μηχανισμός συγκάλυψης των Μέσων Μαζικής “εξαπάτησης” είναι τόσο ισχυρός που δεν πρόκειται να υπάρξει δικαίωση.
Η συνέχιση αυτής της καταστροφικής λογικής στα χρόνια που έρχονται θα οδηγήσει την χώρα στην απόλυτη απαξίωση, στην απώλεια κάθε ίχνους πολιτισμού, ηθών και αξιών. Ε, λοιπόν εμείς αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αυτή την τακτική!
Όσοι ζούμε σε αυτή τη χώρα, τα τελευταία χρόνια έχουμε την αίσθηση ότι ζούμε σε εμπόλεμη ζώνη και υπαίτιοι είναι αυτοί που μας κυβερνούν! Διεφθαρμένοι, δήμιοι του λαού, ανελέητοι μπροστά στην δυστυχία μας, παίζουν με τις ζωές μας! Ακόμα και οι δωσίλογοι του σκοτεινού παρελθόντος ωχριούν μπροστά στους κρατικούς αξιωματούχους, δικαστές, ανακριτές, εισαγγελείς και εμπλεκόμενους στο έγκλημα των Τεμπών
Δεν μπορούμε πλέον να εμπιστευόμαστε τέτοιους λειτουργούς Δικαιοσύνης. Υπάρχει μια κυβερνώσα μαφία, συμμορία που λεηλατεί την χώρα, ανάλγητη στο πένθος και στην συμφορά μας.
Την ίδια χώρα που γέννησε αξίες και ιδανικά και υμνήθηκε από όλο τον κόσμο, την ίδια χώρα στην οποία υποκλίνεται όλη η ανθρωπότητα για την γνώση και την σοφία που έσπειρε παντού, που από την αρχαιότητα, ακόμα και μετά από τις πιο σφοδρές μάχες τιμούσε τους νεκρούς με απόλυτο σεβασμό, θάβοντας τους με τιμές και όχι καλύπτοντας τους με μπάζα, αυτήν την χώρα, λοιπόν, εσείς τώρα την ντροπιάζετε και την διασύρετε παγκοσμίως.
Σε αυτή τη χώρα εμείς πασχίζουμε να ζήσουμε, να εργαστούμε, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, και τι παίρνουμε πίσω; Ένα κλειστό φέρετρο και ένα χαρτί που απλώς γράφει: Βίαιος θάνατος.
Πλήρης απανθράκωση. Ούτε μια τελευταία αγκαλιά και ένα φιλί αποχαιρετισμού δεν μπορέσαμε να δώσουμε.
Αγαπημένα μας παιδιά, θα ξεπλύνουμε αυτήν τη ντροπή, να το θυμάστε σαν ανταμώσουμε ξανά. Ως τότε, να ξέρετε ότι ζείτε μέσα μας. Είμαστε η ψυχή, η καρδιά και η φωνή σας…».