Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Ο Άγγλος δραματουργός Γουίλιαμ Σαίξπηρ είχε πει το εξής: “όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν”, έτσι και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να «να τα βρούμε» όπως να είναι με την γειτονική μας χώρα. Δυστυχώς το χρήμα βάζει κάτω από το χάλι όλα τα άλλα θέματα, μηδέ εξαιρουμένων των εθνικών, κάτι που το βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας από την σημερινή κυβέρνηση και τους συμμάχους της σε αυτή την προσπάθεια (τύπος, ινστιτούτα, αρθρογραφία).
Έλληνες και Τούρκοι επιχειρηματίες ήδη έχουν ρίξει γέφυρες στηρίζοντας την ανύπαρκτη “ελληνοτουρκική προσέγγιση”. Εδώ όμως πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ, μπορεί οι οικονομικές ελίτ να έχουν αλισβερίσι εντός Ελλάδος και Tουρκίας όμως η γειτονική χώρα επ’ ουδενί δεν έχει απεμπολήσει αυτά που παρανόμως και ατύπως θεωρεί δικαιώματα της, σε Αιγαίο, Θράκη, νησιά, μεσόγειο και Κύπρο.
Θα πει κάποιος μα οι Τούρκοι την δουλειά τους κάνουν, σωστά, άρα και εμείς πρέπει να κάνουμε την δική μας και όχι να τους βοηθάμε στις παράνομες αξιώσεις τους.
Διαβάζω ότι στο «Οικονομικό Φόρουμ της Αττάλειας» το τουρκικό ΥΠΕΞ κατά πάγια τακτική έχει καλέσει τον Ερσίν Τατάρ, τον υποτιθέμενο «πρόεδρο» του ψευδοκράτους, που δεν είναι τίποτε άλλο από έναν υπαλληλίσκο του τουρκικού κατοχικού καθεστώτος. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που είχε ολιγόλεπτη (τυχαία) συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, σύμπτωση; Ίσως!
Σε αυτή την εκδήλωση στην Αττάλεια θα συμμετέχουν και δύο Έλληνες βουλευτές Μουσουλμανικού θρησκεύματος του ελληνικού κοινοβουλίου, και οι δύο προέρχονται από το νεοσύστατο κόμμα της Νέας Αριστεράς. Είναι προσβολή στην μνήμη όλων των Ελλήνων πολιτών, την ώρα που συνεχίζεται η εισβολή και η κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, βουλευτές του κοινοβουλίου μας να βρεθούν και να νομιμοποιήσουν το φερέφωνο της Αγκύρας σαν νόμιμο ηγέτη.
Η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς λογικά πρέπει να κάνει δύο κινήσεις, είτε να τους απαγορεύσει την συμμετοχή τους, είτε να τους θέσει εκτός κοινοβουλευτικής της ομάδος, ακόμη και αν χάσει όλα τα όσα προνομία προσφέρει το κοινοβούλιο σε μια κοινοβουλευτική ομάδα.
Έτσι θα μπορεί να αντικρίσει τους Έλληνες πολίτες κατάματα, αλλιώς καταγράφεται και αυτή στις ομάδες που θέλουν πάση θυσία την ανύπαρκτη “ελληνοτουρκική προσέγγιση”.