Του Σαββα Ιακωβίδη
Ο Κύπριος Πρόεδρος καλείται να κατανοήσει, επιτέλους, ότι η απελευθέρωση της Κύπρου και η απαλλαγή της από τον αττιλικό ζυγό δεν θα επιτευχθεί διά του διζωνικού τερατουργήματος, αλλά διά της αδιάσπαστης προσκόλλησης και επιμονής στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας. Η διζωνική καταλύει αυτήν τη νομιμότητα και οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ο Ν. Χριστοδουλίδης θεωρεί, σωστά, ως το πολυτιμότερό μας έρεισμα και την ισχυρότερη θωράκιση.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ν. Χριστοδουλίδης, επιμένει ενσυνείδητα να παραπλανά τους πολίτες. Με αφορμή τον ένα χρόνο στη διακυβέρνηση της Κύπρου, σε διάγγελμά του αναφέρθηκε στο Κυπριακό και σε προσπάθειες για πιθανή επανέναρξη νέων συνομιλιών. Με ένταση διαβεβαίωσε ότι είναι πανέτοιμος να προσέλθει στον διάλογο – αν ποτέ υπάρξει… – «με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, με μοναδικό στόχο την επίλυση του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αξιοποιώντας το μέχρι σήμερα διαπραγματευτικό κεκτημένο. Η επιδίωξή μας», πρόσθεσε, «είναι σαφής και ειλικρινής. Διεκδικούμε απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας, μέσω μιας λύσης που να διασφαλίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους νόμιμους πολίτες της χώρας μας, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και επεμβατικά δικαιώματα».
Εξάλλου, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων αν ανησυχεί επί προεδρίας του να σφραγιστεί το αδιέξοδο, ο Ν. Χριστοδουλίδης απάντησε: «Φυσικά και με ανησυχεί. Καθημερινά βιώνουμε περισσότερα τετελεσμένα. Το πιο σημαντικό που έχουμε είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Κάθε άλλη μορφή λύσης, καταργεί αυτό που έχουμε. Άρα, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Δεν είναι επιλογή συζήτησης τα δύο κράτη». Ο Πρόεδρος διακήρυξε κατ’ επανάληψιν πως το πιο σημαντικό έρεισμα που έχουμε είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Απορεί, λοιπόν, κάθε νοήμων πολίτης της Κύπρου: Αφού η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ό,τι πολυτιμότερο και σημαντικότερο έχουμε και οποιαδήποτε άλλη μορφή λύσης την καταργεί, ΓΙΑΤΙ αυτός και όλη σχεδόν η πολιτική ηγεσία επιμένουν εργολαβικά να την διαλύσουν, διά της διζωνικής;
Ο Ν. Χριστοδουλίδης είναι και ιστορικός και συγγραφέας βιβλίου για τα σχέδια λύσης του Κυπριακού που, όλως περιέργως αλλ’ όχι ανεξήγητα, η ανάλυσή τους τερματίζεται το 1978, όχι μετά το 2004, με το σχέδιο Ανάν. Διακηρύσσει ότι είναι καλός γνώστης του προβλήματος αφού μαθήτευσε πολλά χρόνια δίπλα στον μέντορα και καθηγητή του, Νίκο Αναστασιάδη. Ναι, σε αυτόν τον ορκισμένο Αναν-ιστή, που καθημερινά μας απειλούσε και μας εκβίαζε ότι θα μας φέρνει το τερατούργημα Ανάν για να μας το μπήξει! Έστω και αν στο προοίμιό του ανέφερε ρητά πως, εάν η μία εκ των δύο πλευρών το απορρίψει, είναι ΑΚΥΡΟ. Ο Ν. Χριστοδουλίδης συνεχίζει αδιάπτωτα και με θρησκευτική ευλάβεια την Αναν-ική, καταστροφική πολιτική Αναστασιάδη. Όμως, με τέτοιο άγαρμπο τρόπο, που νομίζει ότι σε αυτόν τον τόπο όλοι ή οι περισσότεροι είναι λωτοφάγοι και άσχετοι. Μιλά συχνά για απελευθέρωση και επανένωση της Κύπρου και ταυτόχρονα υποστηρίζει ένθερμα τη διζωνική ανωμαλία, αλλά… καρυκευμένη με σεβασμό στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και το κοινοτικό κεκτημένο, τις τέσσερεις βασικές ελευθερίες της ΕΕ και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, χωρίς εγγυητικά και επεμβατικά δικαιώματα.
Ένας απίστευτος πολιτικός αχταρμάς, από τον οποίο ο καθένας διαλέγει και παίρνει ανάλογα τι πιστεύει και τι πρεσβεύει. Ικανοποιούνται όσοι ψήφισαν «ναι» στο σχέδιο Ανάν και όσοι είπαν βροντερά «όχι» στην τουρκοποίηση. Έχουμε μια μερίδα ευρωπαϊκών αρχών και αξιών αλλά και μια ισοπεδωτική προσκόλληση στη διζωνική τερατογένεση, που οδηγεί αφεύκτως στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ν. Χριστοδουλίδης δεν μελέτησε τις ολέθριες λεγόμενες συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ; Δεν έχει υπόψη του το καταστροφικό ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου, του Φεβρουαρίου 2014; Δεν ενδιέτριψε στην εμβριθή Έκθεση ξένων εμπειρογνωμόνων για το σχέδιο Ανάν; Και τα μελέτησε και τα γνωρίζει. Άρα, γιατί σερβίρει την αχώνευτη διζωνική σούπα που, κατάποσή της, θα εξοντώσει τον κυπριακό Ελληνισμό εθνικά, βιολογικά, πολιτειακά και κρατικά και θα τον τουρκέψει; Μέχρι σήμερα δεν έχει δώσει καμία απάντηση.
Ο μέντορας του Χριστοδουλίδη, Ν. Αναστασιάδης, σε μία έκλαμψη σπάνιας ειλικρίνειας, είχε ομολογήσει (Κ. Χατζηκωστής, «Εφτά προεδρικά πορτραίτα») ότι η μεν διζωνική απέτυχε να οδηγήσει σε βιώσιμη και αποδεκτή λύση, εξαιτίας της αταλάντευτης τουρκικής αδιστακτότητας. Ο ίδιος δε, όπως είπε, δεν ήθελε επ’ ουδενί να υπογράψει μια λύση που θα μετέτρεπε την Κύπρο σε τουρκικό προτεκτοράτο. Μετά από 50 σχεδόν χρόνια αδιέξοδων συνομιλιών, ολέθριων παραχωρήσεων της ελληνικής πλευράς και σταδιακής προσχώρησής της σε τουρκικές αξιώσεις, αυτή η διαδικασία όχι μόνο απέτυχε, αλλά οδήγησε στα πρόθυρα δύο κρατών. Ο Ν. Χριστοδουλίδης διακηρύσσει ότι δεν συζητά λύση δύο κρατών, αλλά αναγνωρίζει ότι όσοι Έλληνες θα ζουν στο τ/κ συνιστόν κρατίδιο δεν θα ασκούν κάποια δικαιώματα. Αντίθετα, οι Τούρκοι αξιώνουν πως: Αν δεν γίνει αποδεκτή η αναγνώριση δύο κρατών και η κυριαρχική ισότητα, δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε νέες συνομιλίες.
Εδώ παρεμβαίνει ξανά η παμπόνηρη Αλβιών και, διά του Πακιστανού Αρμοστή της, υποβάλλει ότι η ελληνική πλευρά οφείλει να δώσει και άλλα κίνητρα, ώστε η τουρκική πλευρά να πειστεί για τις αξιόπιστες προθέσεις των Ελλήνων. Προφανώς αυτό κατάλαβε ο Κύπριος Πρόεδρος και εξήγγειλε (26/1/2024), δέσμη 14 ΜΟΝΟΜΕΡΩΝ ΜΟΕ για τους Τ/κυπρίους. Πώς θα επιτευχθεί η απελευθέρωση και η ούτω λεγόμενη επανένωση (άλλο αγγλικό κουτοπόνηρο αφήγημα και αυτό…), αφού χάσμα μέγα και αγεφύρωτο χωρίζει τις εκατέρωθεν θέσεις; Ο Ν. Χριστοδουλίδης επενδύει στα Ευρωτουρκικά, ενώ ακόμα περιμένει τον διορισμό μιας υψηλής ευρωπαϊκής προσωπικότητας, που θα διαδραματίσει «πρωταγωνιστικό ρόλο». Αν υπάρξει διέξοδος στα Ευρωτουρκικά και Ελληνοτουρκικά, δηλώνει, υπάρχει πιθανότητα λύσης στο Κυπριακό. Όμως, αν προκληθεί αδιέξοδο, η Λευκωσία δεν έχει σχέδιο Β΄! Όπως ακριβώς για χρόνια ψαλμωδούσαν Αναστασιάδης, Αβ. Νεοφύτου και όλος ο εσμός των Αναν-ιστών.
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος, γνωστός Κύπριος καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, σε πλειάδα εμβριθών αναλύσεών του υποστηρίζει ότι ο Κύπριος Πρόεδρος οφείλει να εστιάσει σε μια ορθολογιστική στρατηγική αναστροφής της καταστροφικής πορείας κατολίσθησης: Εφαρμογή της Πράξης Προσχώρησης, δηλ. της ευρωπαϊκής έννομης τάξης χωρίς παρεκκλίσεις και εκείνων των διατάξεων των αποφάσεων του Συμβ. Ασφαλείας, που αφορούν τη διεθνή τάξη και τα παράνομα τετελεσμένα της βίας. Ο Ν. Χριστοδουλίδης γνωρίζει για το «Πλαίσιο αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο», που συντάχθηκε από ομάδα διαπρεπών ξένων και Ελλήνων καθηγητών και συνταγματολόγων διεθνούς κύρους (2005).
Ο Κύπριος Πρόεδρος καλείται να κατανοήσει, επιτέλους, ότι η απελευθέρωση της Κύπρου και η απαλλαγή της από τον αττιλικό ζυγό δεν θα επιτευχθεί διά του διζωνικού τερατουργήματος, αλλά διά της αδιάσπαστης προσκόλλησης και επιμονής στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας. Η διζωνική καταλύει αυτήν τη νομιμότητα και οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ο Ν. Χριστοδουλίδης θεωρεί, σωστά, ως το πολυτιμότερό μας έρεισμα και την ισχυρότερη θωράκιση.