Στην ρίζα τού 2 στηρίζεται και η θεωρία του εναλλασσομένου ρεύματος.
Την μαύρη για την κλασική αρχαιότητα εποχή, τους Αθηναίους κατέτρωγαν τα ποντίκια. Πεθαίναν λόγω Πανώλης, συνεπεία ασέβειας προς το Απόλλωνα.
Στο αμήν ζήτησαν χρησμό εξευμένησης του θεού από τον ιερόν Ναό στην Δήλο.
Η εκεί Πυθία, κορυφαία μαθηματικός ως αποδείχτηκε, εξέδωσε χρησμό να κατασκευαστεί εν Αθήναις βωμός διπλάσιος ακριβώς απο τον βωμό του θεού στο ιερό του ναού της Δήλου.
Το πρόβλημα παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα.
Τον πιό πάνω χρησμό επέλυσε ο Ίππασος προφανώς με διαδοχικές χρήσεις της ρίζας τού 2 .
Στο ταξίδι του προς παρουσίαση της επίλυσης στους Αθηναίους «πνίγηκε» ανεξήγητα όντας άριστος κολυμβητής.
Τον χρησμό που εξέδωσε η Πυθία επέλυσε επίσης και ο Μέταιχμος* που ομοίως χάθηκε αμέσως μετά άγνωστο πώς !
* μεταίχμιο η απόσταση μεταξύ δύο παρατεταγμένων προς σύγκρουση στρατιών από τις μύτες σε μύτες των ακοντίων τους ως ο μόνος που την καθόριζε όπως και τη έκβαση εξ αυτού του νικητή.