Παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη συζήτηση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάσταση στην Γάζα και στην Μέση Ανατολή:
Στις 13 Νοεμβρίου 1973, ο Willy Brandt ήταν ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης που μίλησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εδώ, στο Στρασβούργο. Τα πρώτα του λόγια σε εκείνη την ιστορική ομιλία, ΠΡΟΤΟΥ μιλήσει για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αφορούσαν τη Μέση Ανατολή.
Είπε τα εξής: «Η τραγωδία στη Μέση Ανατολή –που είναι τόσο κοντά μας όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και πολιτισμικά και ιστορικά– επιβάλλει να μιλήσω – να πάρω θέση – ως Γερμανός και ως Ευρωπαίος. Η διαμάχη αυτή είναι μια πρόκληση και για την Ευρώπη. Αυτό που συμβαίνει σε αυτήν την ταραγμένη γειτονική περιοχή, μας επηρεάζει άμεσα. Επομένως, η Ευρώπη πρέπει, εφόσον μπορεί, να συμβάλλει στην επίλυση αυτού του προβλήματος. Και αυτό μπορεί να το κάνει μόνο με τη στενότερη δυνατή συνεργασία».
Αγαπητοί συνάδελφοι, φοβάμαι ότι όσον αφορά στη Μέση Ανατολή, η Ευρώπη δεν βρίσκεται στη “σωστή πλευρά της ιστορίας”. Μιλάμε, εδώ, κάθε μέρα για ανθρώπινα δικαιώματα και διεθνές δίκαιο στην Ευρώπη, αλλά λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορά μας, στην Παλαιστίνη, 33.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, το 70% των οποίων –λέει ο κ. Borel– είναι αθώοι πολίτες, άμαχοι.
Συντελείται μια ανθρωπιστική κρίση που αφορά πάνω από 2 εκατομμύρια ανθρώπους. Η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση και καταδικάζουμε απερίφραστα τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου. Αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα, με χιλιάδες παιδιά να σκοτώνονται, θα τροφοδοτήσει τον εξτρεμισμό για ολόκληρες γενιές, οδηγώντας σε πολύ λιγότερη –όχι περισσότερη– ασφάλεια για την περιοχή και για τους Ισραηλινούς.
Καταδικάζουμε τις ιρανικές επιθέσεις και την στήριξη του Ιράν στη Χαμάς. Αλλά αν το Ισραήλ επιλέξει να απαντήσει στρατιωτικά, όπως έκανε στη Δαμασκό, η κλιμάκωση είναι δεδομένη και εκατομμύρια άνθρωποι θα κινδυνεύσουν. Αν όντως υποστηρίζουμε αυτά που λέμε και αν πραγματικά πιστεύουμε αυτά που λέμε, οφείλουμε –με πολύ ξεκάθαρο τρόπο– να δηλώσουμε ότι πρέπει να υπάρξει άμεση και μόνιμη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα με επιστροφή όλων των ομήρων.
Πρέπει να τοποθετηθούμε ξεκάθαρα ενάντια σε οποιαδήποτε στρατιωτική κλιμάκωση. Πρέπει να υποστηρίξουμε τον τερματισμό της κατοχής και την επανέναρξη αξιόπιστων συνομιλιών για λύση δύο κρατών. Στη βάση των συνόρων του 1967, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ενός Παλαιστινιακού κράτους, που θα ζει ειρηνικά με το Ισραήλ.
Και η ΕΕ οφείλει –επιτέλους– να πάρει θέση και να προωθήσει μια ειρηνευτική διάσκεψη, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει –όπως δήλωσαν οι Πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Ιρλανδίας– την προοπτική αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους επί τη βάσει της λύσης, με διεθνείς εγγυήσεις και για το Ισραήλ.
Αν συνεχίσουμε να παίζουμε με τις λέξεις ή να παρεμποδίζουμε τον ελεύθερο διάλογο για το μεσανατολικό, όπως είδαμε να γίνεται στη Γερμανία, τότε στέλνουμε μήνυμα σε όλον τον κόσμο ότι οι ευρωπαϊκές αξίες δεν συνιστούν τίποτα περισσότερο από υποκρισία. Στέλνουμε το μήνυμα ότι οι κανόνες μας, βασίζονται σε δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η αλήθεια είναι μία. Είτε οι ευρωπαϊκές αξίες ισχύουν παντού, είτε δεν είναι αξίες.