Περί Ελευθερίας του Τύπου |
Δεν ξέρω τι λένε οι δείκτες για την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, αλλά η δική μου εμπειρία με τα Τέμπη δείχνει ότι στην Ελλάδα υπάρχει, πραγματικά, απόλυτη ελευθερία του Τύπου. Δεν είναι ειρωνικό, το εννοώ, και το εξηγώ:
Η πλειοψηφία των δημοσιογράφων που ασχολούνται με τα Τέμπη, σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεόραση και ίντερνετ, είναι απολύτως ελεύθεροι να γράψουν και να πουν ό,τι θέλουν για το θέμα αυτό, ακόμη και αν αυτό είναι λάθος, ψέμα, ανακρίβεια ή παρερμηνεία. Ρε, δεν τους σταματάει κανένας σου λέω!
Ακόμη και αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγενής τους παίρνει τηλέφωνο ή τους γράφει emails ή δημόσια και τους λέει την αλήθεια με στοιχεία και αποδείξεις. Ακόμη και αν τους το ζητάει με δάκρυα στα μάτια ή με απόλυτο θυμό, όχι όχι, ο ελεύθερος Έλληνας δημοσιογράφος δεν καταλαβαίνει από αυτά… Θα το γράψει όπως ακριβώς το θέλει.
Είναι τόσο ελεύθερος που είναι υπεράνω κριτικής. Είναι υπεράνω ακόμη και της πραγματικότητας που καλείται να επικοινωνήσει. Να ανασκευάσει το άρθρο; Να αποσύρει κάτι που είναι ψέμα; Σε παρακαλώ πολύ φίλε μου, ο Έλληνας δημοσιογράφος είναι ελεύθερος να σε γράψει στα παλιά του τα παπούτσια.
Και θα βάλει κάποιον δίπλα του, έναν Υπουργό, ένα βουλευτή, ένα μεταβατικό, προσωρινό Πρόεδρο να δώσει λίγο αξιοπιστία στα ελεύθερα λεγόμενά του. Τηλεδιοικείται ο γάιδαρος; Ναι, τοπικά.
Ένας-δυο μάλιστα είναι απολύτως ελεύθεροι να σε βρίσουν κιόλας που τόλμησες να τους πάρεις να τους διορθώσεις γιατί δεν θέλεις, αν είναι δυνατόν, να λέγονται ανακρίβειες σε θέματα που αφορούν επακριβώς τις συνθήκες θανάτου του ανθρώπου που έχασες.
Πραγματικά νιώθω, ειδικά τους τελευταίους 2 μήνες περίπου, ότι ο κάθε ένας και η κάθε μία δημοσιογράφος έχει την απόλυτη ελευθερία να γράψει ό,τι γουστάρει, ασχέτως αν είναι αλήθεια ή όχι. Όπως ακριβώς γίνεται στα social media. Κανένα φίλτρο, κανένας έλεγχος, καμία συνέπεια. Απολύτως ελεύθερο, ακατέργαστο content. Δεν παίζει ρόλο η αλήθεια, δεν χρειάζεται να καθίσεις να σκεφτείς λίγο τι διαβάζεις και να το κρίνεις, αρκεί να υπάρχει ένα screenshot από κάποια “ενημερωτική” ιστοσελίδα με ένα τίτλο και μερικές λέξεις υπογραμμισμένες που να λέει ότι κάνεις λάθος. Ανυπόγραφο ή ενυπόγραφο από ονοματεπώνυμα που δεν υπάρχουν καν. Και αυτό ελευθερία του Τύπου δεν είναι;
Ο Έλληνας δημοσιογράφος είναι απόλυτα ελεύθερος να δημοσιεύσει τη γνώμη του ως τεκμηριωμένη είδηση.
Είναι πραγματικά τόσο ελεύθερος ο Τύπος στην Ελλάδα που δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσεις να χαλάσεις ένα ωραίο και ενδιαφέρον αφήγημα με μια πιο βαρετή αλήθεια.
Και το χειρότερο από όλα είναι ότι έχω αρχίσει να το αποδέχομαι.