Του Βασίλη Βιλιάρδου Ψέματα επί ψεμάτων – ξανά Greek Statistics
«Κ. Χατζηδάκης: Είναι άραγε καλύτερος ο κατώτατος μισθός στα 650 € που τον παραλάβαμε, από τα 830 € που είναι σήμερα; Αντίστοιχα, είναι καλύτερος ο μέσος μισθός στα 1.046 €, αντί για τα 1.258 €; Και τελικά, υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι, ήταν καλύτερη η απόκλιση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, που είχαμε επί ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τώρα έχουμε σύγκλιση; Προτιμά κανείς την ανεργία στο 17,5% που ήταν το 2019, αντί στο 10,4%, που είναι σήμερα;»
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, ο γενικός δείκτης τιμών καταναλωτή (ΓΔΤΚ) ήταν τον Ιούλιο του 2019 που ανέλαβε η ΝΔ στο 100,4 (2020=100) και ο γενικός δείκτης τιμών τροφίμων (ΓΔΤΤ) στο 101,4. Τον Απρίλιο του 2024, ο ΓΔΤΚ ήταν στο 118 και ο ΓΔΤΤ στο 129,4 – οπότε ο μεν πρώτος αυξήθηκε σωρευτικά κατά 17,6% και ο δεύτερος κατά 28%.
Επομένως, τα 830 € σε αγοραστική αξία είναι περίπου 684 € σε όρους ΓΔΤΚ και 598 € σε όρους ΓΔΤΤ – οπότε, επειδή τα χαμηλά εισοδήματα ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος σε τρόφιμα, τα 830 € σήμερα είναι πολύ χαμηλότερα από τα 650 € του 2019 (χωρίς να αναφερθούμε στο καλάθι της νοικοκυράς που καθορίζει κατά το δοκούν το ΓΔΤΚ και τον ΓΔΤΤ, έτσι ώστε να συμφέρουν την εκάστοτε εξουσία και να παραπλανούν τους καταναλωτές).
Όσον αφορά το μέσο μισθό που επίσης ξοδεύεται σε μεγάλο βαθμό στα τρόφιμα (και στα ενοίκια που αυξήθηκαν σχεδόν όσο τα τρόφιμα), τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα – αφού τα 1.258 € σε αγοραστική αξία είναι 1.036 € σε όρους ΓΔΤΚ και 906 € σε όρους ΓΔΤΤ. Επομένως, ο μέσος μισθός είναι κατά πολύ χαμηλότερος από τα 1.046 € που λέει ότι τον παρέλαβε ο συμπαθής υπουργός– ο οποίος έχει τεκμηριωμένα θησαυρίσει από την πολιτική του καριέρα.
Σε σχέση τώρα με τη σύγκλιση που αναφέρει, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, από το 2018 η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να καλύψει παρά μόλις μία μονάδα απόστασης από τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο: από 66% το 2018, κατάφερε να φτάσει το 67% πέρυσι.
Αντίθετα, η Βουλγαρία κάλυψε 13 μονάδες, από το 51% το 2018 στο 64% το 2023 – όταν το 2000 ήταν στο 25% και εμείς πάνω από 85%! Επομένως, δεν συγκλίνουμε με την ΕΕ προς τα επάνω, αλλά με τη Βουλγαρία προς τα κάτω – η οποία σύντομα θα μας ξεπεράσει, αφού εμείς καλύψαμε μόλις 1 μονάδα, ενώ η Βουλγαρία 13. Είναι επιτυχία αυτή η μία μονάδα μέσα σε έξι σχεδόν χρόνια; Όταν εμείς είμαστε στο 67% και ο μέσος της ΕΕ στο 100%;
Τέλος, σε σχέση με την ανεργία, πρόκειται για τον ορισμό των Greek Statistics – ενώ έχουμε επισημάνει πολλές φορές ότι, η ανεργία πρέπει να εξετάζεται μαζί με την απασχολησιμότητα, αφού όταν μειώνεται η απασχολησιμότητα, όπως με τους 748.000 Έλληνες ηλικίας 25 έως 44 ετών που λείπουν έχοντας μεταναστεύσει, τα νούμερα είναι πλασματικά. Με την απασχολησιμότητα λοιπόν στο 51,7% όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 75,2%, δεν χρειάζεται να πει κανείς τίποτα – αφού όταν στους 100 εργάζονται οι 75,2 στην ΕΕ, ενώ στην Ελλάδα οι 51,7 η ανεργία είναι κατά πολύ υψηλότερη.
Εκτός αυτού, η ΕΛΣΤΑΤ προσδιόρισε την ανεργία στο 10,8% τον Απρίλιο, με αύξηση της κατά 6.072 άτομα – όταν η Εργάνη για τον ίδιο μήνα, ανέφερε πως δημιουργήθηκαν 132.352 νέες θέσεις εργασίας! Πρόκειται για έναν αριθμό ρεκόρ βέβαια που μάλλον δεν υπάρχει – όπου όμως, παρά τις 132.352 νέες θέσεις που καταγράφηκαν, η ανεργία κατά την ΕΛΣΤΑΤ δεν υποχώρησε καθόλου. Είναι δυνατόν λοιπόν να θεωρήσει κανείς σοβαρές αυτές τις στατιστικές; Δεν είναι λογικό να αναφέρεται σε επαναφορά των Greek Statistics;
