Προσωπικά, τους λογαριασμούς μου με τον ΣΥΡΙΖΑ πρόλαβα και τους έκλεισα πριν λερωθώ (κι άλλο) από τη σημερινή ημέρα που ξεχείλισε ο βόθρος.
Όμως αυτό που συνέβη σήμερα δεν είναι ζήτημα ενός κόμματος. Είναι ΖΗΤΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Για πρώτη φορά στην Ιστορία της Μεταπολίτευσης, όργανο ενός κόμματος, ΚΑΘΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ, με 56%, πριν από μόλις 11 μήνες.
Και μάλιστα, όργανο από εκλεκτορικό σώμα του 2019, επί του πρώην Προέδρου δηλαδή!
Τα μεγάλα λάθη Κασσελάκη -και κυρίως την αφέλεια και ευπιστία του- τα έχω επισημάνει.
Όμως εδώ έχουμε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ.
Μην ψάχνετε τα πώς και τα γιατί.
Ένας μπορούσε. Ένας το έκανε.
Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα τον Φεβρουάριο για «νέες εκλογές».
Η υποψηφιότητα της εκλεκτής του.
Αυτά δεν ήταν προτάσεις ενός απερχόμενου δημοκρατικού ηγέτη. Ήταν ΕΝΤΟΛΕΣ ενός ιδιοκτήτη που δε βρήκε ζωή έξω από το κόμμα του.
Τότε ήταν ανέτοιμοι.
Είχαν όλο τον μηχανισμό και όλο τον χρόνο.
Το φάντασμα της πολιτικής ζωής του τόπου.
Ο άνθρωπος των παρασκηνίων.
Ο μέγας δολοπλόκος.
Αυτός που ο ιστορικός ηγέτης της γαλλικής Αριστεράς, Μελανσόν, χαρακτήρισε προφητικά ως «μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής» (αχ, κι εμείς χαμπάρι τότε…).
Ο Αλέξης Τσίπρας.
Μαζί με 87 ανθρωπάκια της καρέκλας, τρομαγμένα από το «θα τα αλλάξω όλα», συν έναν νεάντερταλ, ανατρέπουν τον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο ενός κόμματος.
Προσωπικά, απολογούμαι.
Για τη δική μου στήριξη,
Για τη δική μου ευπιστία.
Γιατί το «Πρώτη φορά Αριστερά» ήταν τόσο ονειρικό που παρέσυρε κι εμένα – ως Αριστερό πολίτη- σε αυτό που έγινε εφιάλτης.
Άνθρωποι αριστεροί και «αριστεροί», μέσα σε 4,5 χρόνια εξουσίας μετατράπηκαν σε καρεκλανθρώπους και απολογητές του Συστήματος.
Ένα «αμερικανάκι» δεν ήξερε, ήρθε, είδε την κουρτίνα, είπε «αυτό τι είναι;», την τράβηξε και βγήκε όλη η μπόχα.
Μπορεί να το πλήρωσε πολύ ακριβά, όμως η προσφορά του είναι μεγάλη.
Έδειξε ότι το τέρας δεν κρύβεται μόνο στο διεφθαρμένο καθεστώς της Δεξιάς, του Μητσοτακισμού, του Σημιτισμού, των πολιτικών τζακιών. Μπαίνει και στην Αριστερά, μπαίνει όπου υπάρχει ΕΞΟΥΣΙΑ.
Ο Κασσελάκης έδειξε πώς με 4,5 μόνο χρόνια εξουσίας, μετατρέπονται σε τζάκια τα κούτσουρα.
Εγω δεν μπορω να πώ τιποτα εναντιον του Μωραιτη (και ουτε ειμαι φαν της δουλειας του). Ομως ειναι σεβαστη η γνωμη του γιατι,απλα σχολιαζει γεγονοτα,απο την οπτικη του,χωρις να ειναι παραταξιακος καγκουρας.Γιατι ετσι, βλεπεις πιο καθαρα και εστιαζεις στις λεπτομερειες.Π.χ. υπαρχουν δυο φωτογραφιες,η μια του Τσιπρα να χαριεντιζεται με το δεκανικι του Κουλη,Κουτσουμπα,που αποκαλεσε τον Συριζα την χειροτερη Κυβερνηση της μεταπολιτευσης,πριν τις εκλογες του ’23.Στην αλλη,ο Πολακης κανει χαιρετουρες σ’αυτους που θελανε την ολοκληρωτικη διαγραφη του.Και οι δυο αυτοι τυποι,που συνθηκολογουν με τους διωκτες τους,ειναι ανυποληπτα και μιζερα τιποτε,που αυτο που ηταν καποτε,ειναι κιβδηλο.Μιλας στο λακε του παρακρατους,ρε Αλεξη;Ελεος!Αυτος,κατι Κατρουγκαλοι κατι Εφες και Ευκολειδηδες σε κοντυναν στο 17%