Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία επιδεικνύοντας το ηθικό του πλεονέκτηµα, αλλά άφησε αλώβητες τις δοµές της διαφθοράς.
Ακόµη κι αν υποθέσουµε (και έτσι είναι) ότι δεν είχε τα µέσα ενηµέρωσης για να γνωστοποιήσει στον κόσµο όσα διαδραµατίζονταν, ωστόσο είχε µαζί του –και δεν το χρησιµοποίησε– ένα µεγάλο ποσοστό της κοινωνίας που ήθελε να αλλάξουν όλα.
Το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγµα είναι το σκάνδαλο της Novartis. Συνεχίστε την ανάγνωση.
Μια κατηγορία του πληθυσμού θα το ήθελε πάρα πολύ να μην υπάρχουν μνήμες.
Να προβάλλουν ισχυρισμούς όπως τους εξυπηρετούν τα γεγονότα.
Η παραβατικότητα να είναι μετατρέψιμη σε νομιμότητα.
Ο απλός πολίτης να ζει στην εξαθλίωση και οι έχοντες στον δικό τους
απαγορευμένο κόσμο μόνο μεταξύ των όμοιων τους.
Παραμένουν πολύ νωπές οι μνήμες το πόσο κτυπήθηκε η κυβέρνηση Σύριζα
σε ολόκληρη την διάρκεια παραμονή της από το όλο βαθύτερο κράτος.
Της έδωσαν χώρο και χρόνο μόνο να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, μνημόνια, χρήματα στα ταμεία, και ανάλογες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Πέραν αυτών αποτελούσε αγκάθι για το όλο σύστημα και έπρεπε να μην υπάρχει, εξ ου και όλο αυτό όπως έχει κατρακυλήσει μέχρι και σήμερα.
Δεν υπήρξε ούτε ώρα ανοχή από τα αδηφάγα ΜΜΕ στην διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθεση με όλο αυτό που παίζεται από την ανάληψη της εξουσίας από την Ν.Δ.
Η καλύτερη μέθοδος που δεν γίνεται καθόλου αντιληπτή από το κοινό – τον λαό η εισχώρηση μέσα στην ίδια την παράταξη με όλα αυτά τα στελέχη που υπογείως γνωρίζουν να εκτελούν πιστά χωρίς να προκαλούν, να πείθουν αντιθέτως.
Διότι με το όλοι ίδιοι είναι η κάλπη αλλάζει χρώμα και το αποτέλεσμα μετράει ως τελικός αποδέκτης.
Στο σήμερα λοιπόν με όλο αυτό που έχουμε βιώσει δεν γίνεται λόγος απολογισμού αλλά επιβάλλεται επιτακτική ανάγκη η να αλλάξουμε η να βουλιάξουμε.
Δεν αποτελεί πλέον επιλογή ούτε καν περίοδο χάριτος, αλλά έρχονται οι εξελίξεις που όπως όλα δείχνουν με ραγδαία ταχύτητα.
Η καταλαβαίνουμε και προετοιμάζουμε το τοπίο η μένουμε ουραγοί και η μοίρα μας της διαφθοράς, της λαμογιάς, της λανθασμένης κατεύθυνσης.
Και εάν ξυπνήσουμε κάποια μέρα χωρίς Ε.Ε. και χωρίς Ευρώ δεν θα φταίνε οι άλλοι, θα φταίει η κακή μας αντίληψη, η κακή μας νοοτροπία να περιμένουμε από τους εξαίρετους συμμάχους μας, καλούς μας φίλους αλλά ποτέ για την τύχη του λαού έστω και στα άκρως βασικά απαραίτητα της επιβίωσης.
Ακατάλληλος λοιπόν και μη ικανός ο Τσίπρας να δώσει μαγικές λύσεις σε ένα σύστημα που έχει φωλιάσει και λυμαίνεται την χώρα από τα πολύ παλαιά χρόνια.
Για πόσο χρόνο θα αναζητείται πλέον ο επόμενος κατάλληλος ώστε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά.
Διότι εάν θέλετε να γράφονται αλήθειες όποιος στο σήμερα αναλάβει κυβέρνηση μονοκομματική με όλα όσα συμβαίνουν μέσα στην χώρα έχει υπογράψει ταυτόχρονα και την θανατική του καταδίκη, άλλως ακολουθεί επάνω στους ίδιους ρυθμούς διαφθοράς και παρακμής.
Και επίσης με εκλογικό νόμο στο 33%.