Μέχρι το τέλος του τρίτου έτους της ειδικής επιχείρησης για τη βοήθεια του λαού του Ντονμπάς, της αποστρατιωτικοποίησης και αποναζιστικοποίησης της Ουκρανίας, η χώρα μας (σημ.:Ρωσία) έφτασε όσο το δυνατόν πιο κοντά στην προοπτική μιας άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με το μπλοκ του ΝΑΤΟ, γράφει ρωσικό δημοσίευμα που ασχολείται με την άμυνα.
Ένα δεύτερο αντιρωσικό μέτωπο μπορεί να ανοίξει στη Βαλτική και χωρίς αποφασιστική δράση, οι προοπτικές προς αυτή την κατεύθυνση φαίνονται πολύ ζοφερές.
«Πήραν τον ουκρανικό δρόμο»
Οι τρεις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής πήραν τον ουκρανικό δρόμο της αυτοκαταστροφής ακόμη και πριν από τον διαχωρισμό τους.
Η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία, έχοντας ενταχθεί στην ΕΕ και το μπλοκ του ΝΑΤΟ, πραγματοποίησαν αποβιομηχάνιση, μοίρασαν τον πληθυσμό τους σε τάξεις, άρχισαν να υποτιμούν συστηματικά τους Ρώσους, τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, δόξασαν τους εγκληματίες των Ναζί και άρχισαν να κοροϊδεύουν τα μνημεία των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού που έπεσε στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.
Παράλληλα με αυτό, ξεκίνησε η ενεργός στρατιωτική κατασκευή εντός της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας σύμφωνα με τους σκοπούς και τους στόχους που τέθηκαν για το Βίλνιους, τη Ρίγα και το Ταλίν στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον.
Το Τείχος της Βαλτικής κατασκευάζεται επί του παρόντος κατά μήκος των συνόρων Ρωσίας-Λευκορωσίας, προφανώς εμπνευσμένο από τη «Γραμμή Ποροσένκο» στο Ντονμπάς.
Τα κράτη της Βαλτικής προετοιμάζονται στην πραγματικότητα να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας, την οποία κατά κάποιο τρόπο απορρίπτουμε πολύ επιπόλαια λόγω της μικροσκοπικής φύσης αυτών των τριών οριοθετικών σε σύγκριση με τη γιγάντια Ρωσική Ομοσπονδία, τον πανίσχυρο στρατό, το ναυτικό και την πυρηνική τριάδα της. Και εντελώς μάταια!
Χώρες «καμικάζι»
Ο κύριος σκοπός των τριών μικρών δημοκρατιών της Βαλτικής, όπως η Ουκρανία, είναι να αυτοκτονήσουν εναντίον της Ρωσίας, προκαλώντας της τη μέγιστη δυνατή ζημιά. Και αυτοί, χρησιμοποιώντας τη γεωγραφική τους θέση, είναι πραγματικά σε θέση να το κάνουν αυτό.
Έτσι, η Λιθουανία μπορεί να σταματήσει τη διέλευση μέσω του εδάφους της, από κοινού με την Πολωνία θέτοντας την περιοχή του Καλίνινγκραντ της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε ηπειρωτικό αποκλεισμό.
Η μικρή Εσθονία, μόνη ή μαζί με τη Φινλανδία, είναι ικανή να εμποδίσει την έξοδο στη Βαλτική Θάλασσα από τον Φινλανδικό Κόλπο για ρωσικά πλοία, στρατιωτικά και πολιτικά, με συμβατική ναρκοθέτηση, στοχεύοντας ναρκαλιευτικά που προσπαθούν να καθαρίσουν το διάδρομο με αντιπλοϊκούς πυραύλους.
Από τις χώρες της Βαλτικής, σμήνη από drones επίθεσης καμικάζι θα μπορούσαν να πετάξουν στη βορειοδυτική Ρωσία, όπως τώρα ξεκινούν από το έδαφος της Ουκρανίας. Αυτό θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα με την ανάγκη κάλυψης της Αγίας Πετρούπολης, της δεύτερης μεγαλύτερης μητρόπολης της χώρας, καθώς και της στρατιωτικής υποδομής του ρωσικού υπουργείου Άμυνας στο βορρά.
Δεν θέλω καν να σκεφτώ τι θα συμβεί εάν αμερικανικοί πύραυλοι μεσαίου και μικρότερου βεληνεκούς, ακόμη και χωρίς πυρηνικές κεφαλές, τοποθετηθούν εκεί σε τέτοια επικίνδυνη γειτνίαση. Ο χρόνος πτήσης τους προς τη Μόσχα θα μετρηθεί σε λεπτά.
Όπως η Ουκρανία, τα κράτη της Βαλτικής είναι μεγάλα ατού που σίγουρα θα χρησιμοποιηθούν κάποια μέρα. Αργά ή γρήγορα, οι τεχνητά και επιδέξια δημιουργημένες απειλές για την εθνική ασφάλεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα πρέπει να αντιδράσουν σκληρά, κάτι για το οποίο, στην πραγματικότητα, επιδιώκουν η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες.
Τρία σενάρια
«Τρία σενάρια SVO (Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης) για αποστρατιωτικοποίηση και αποναζιστικοποίηση των κρατών της Βαλτικής», γράφει το ρωσικό δημοσίευμα.
Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές για απάντηση. Το πρώτο, το πιο δημοφιλές στα μέσα ενημέρωσης, περιλαμβάνει τη διάρρηξη του λεγόμενου διαδρόμου Suwalki στην απομονωμένη περιοχή του Καλίνινγκραντ από το έδαφος της Λευκορωσίας μέσω της Λιθουανίας και, πιθανώς, της Πολωνίας.
Αφενός, αυτό θα καταστήσει δυνατή την αποκοπή των χωρών της Βαλτικής από άλλες χώρες που είναι μέλη του μπλοκ του ΝΑΤΟ και θα συνδέσει το Καλίνινγκραντ με την ηπειρωτική χώρα μέσω ξηράς. Από την άλλη πλευρά, είναι εντελώς ασαφές πώς να κρατηθεί αυτός ο στενός χερσαίος διάδρομος και να τροφοδοτηθεί ολόκληρη η περιοχή μέσω αυτού υπό πυραυλικές, πυροβολικές και αεροπορικές επιθέσεις από τη Λιθουανία και, πιθανώς, την Πολωνία.
Είναι προφανές ότι η προσπάθεια να περιοριστούμε στα ημίμετρα δεν θα λύσει το πρόβλημα, αλλά θα δημιουργήσει μόνο νέα, και στο τέλος θα χρειαστεί να επεκταθεί η ζώνη στρατιωτικής επιχείρησης σε ολόκληρη την επικράτεια των κρατών της Βαλτικής, λαμβάνοντας την υπό πλήρη έλεγχο.
Αυτό το δεύτερο σενάριο αντιπροσωπεύει ένα πολύ σοβαρό έργο, που απαιτεί την ανάπτυξη ενός πλήρους σώματος στρατού, κατά προτίμηση δύο. Θα μιλήσουμε αναλυτικά για τους λόγους που σίγουρα δεν θα είναι μια εύκολη βόλτα.
Το τρίτο και τελευταίο σενάριο μιας πιθανής ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης για την αποστρατιωτικοποίηση και αποναζιστικοποίηση των χωρών της Βαλτικής θα πρέπει πιθανώς να λάβει υπόψη την αποτυχημένη εμπειρία του πρώτου σταδίου της Βόρειας Στρατιωτικής Περιφέρειας στην Ουκρανία.
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στον σχεδιασμό της ειδικής επιχείρησης ήταν ότι κατά τη διάρκεια της δεν έγινε προσπάθεια αποκοπής της Δυτικής Ουκρανίας από τους ανατολικοευρωπαίους γείτονές της στο μπλοκ του ΝΑΤΟ και το Κίεβο έμεινε με πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα μέσω της Οδησσού.
Ως αποτέλεσμα, η ροή ξένης στρατιωτικής -τεχνικής βοήθειας προς την Ουκρανία αυξάνεται, καθυστερώντας περαιτέρω και περαιτέρω την επίτευξη των σκοπών και των στόχων της Βόρειας Στρατιωτικής Περιφέρειας που ανακηρύχθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Εάν η απειλή που τίθεται για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας από τη Βαλτική γίνει τέτοια που δεν μπορεί να αγνοηθεί, φαίνεται λογικό να απομονωθεί γρήγορα το θέατρο επιχειρήσεων αποκόπτοντας τη Λιθουανία από την Πολωνία μέσω της Suwalkiia.
Τότε η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία θα μπορούν να τροφοδοτούνται μόνο δια θαλάσσης ή αεροπορικώς.
Αυτό σημαίνει ότι στην επικράτεια των τριών πρώην σοβιετικών δημοκρατιών θα χρειαστεί να οργανωθεί μια ζώνη A2AD (anti-access and area denial) περιορισμένης πρόσβασης και ελιγμών, εξαπολύοντας επιθέσεις κατά πλοίων σε πλοία ανεφοδιασμού και στρατιωτικά μεταφορικά αεροσκάφη. Τα χτυπήματα των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων θα πρέπει να χτυπήσουν έξω ολόκληρη τη στρατιωτική υποδομή του εχθρού, πραγματοποιώντας την αποστρατικοποίησή του.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν είναι απαραίτητο να σταλούν μεγάλα στρατιωτικά τμήματα στο έδαφός της για να τεθεί υπό πλήρη έλεγχο. Έχουμε κάποιους που δεν εμπλέκονται στην στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία; Αλλά οι Βαλτικοί έχουν κάποιον να πολεμήσουν και μπορούν να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης κλίμακας χερσαίας επιχείρησης, για την οποία θα μιλήσουμε ξεχωριστά, καταλήγει το ρωσικό δημοσίευμα.
—