Δυστυχώς, ο φόβος των κομματικών ελίτ για δημοφιλείς ριζοσπαστικούς ή μη παραδοσιακούς υποψηφίους που μπορούν να αμφισβητήσουν το κομματικό …σύστημα (και οδηγεί σε ενέργειες αποκλεισμού αυτών των υποψηφίων από την ηγεσία) έχει ιστορικό προηγούμενο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προστίθεται πλέον στα εξής αμαρτωλά παραδείγματα:
Βρετανία – Jeremy Corbyn (2020): Παρόλο που κέρδισε την ηγεσία του Εργατικού κόμματος δύο φορές με ισχυρή υποστήριξη από τη βάση, πολλοί βουλευτές φοβήθηκαν ότι θα έχαναν τις έδρες τους στις επόμενες εκλογές. Το κομματικό κατεστημένο έδρασε για να τον απομακρύνει από την ηγεσία και να αποτρέψει την επιστροφή του. Η νέα ηγεσία ανέστειλε τον Corbyn από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, σε μια κίνηση που θεωρήθηκε εσωκομματική εκκαθάριση της αριστερής πτέρυγας.
Ρωσία – Boris Nemtsov (1990s): Ο Boris Nemtsov, ένας από τους δημοφιλείς πολιτικούς της μετασοβιετικής Ρωσίας και σφοδρός κριτής του Πούτιν, βρέθηκε αντιμέτωπος με τον αποκλεισμό από το κεντρικό πολιτικό σύστημα καθώς η τυχόν επικράτησή του απειλούσε τα συμφέροντα των παλιών ελίτ που είχαν παραμείνει στην εξουσία μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Κάποια χρόνια αργότερα (2015) δολοφονήθηκε πάνω σε μία γέφυρα.
Βρετανία – Tony Benn (1970s-1980s): Ο Tony Benn, ένας αριστερός πολιτικός και πρώην υπουργός του Εργατικού Κόμματος, απέκτησε τεράστια υποστήριξη από τη βάση του κόμματος αλλά αντιμέτωπισε σοβαρή αντίδραση από την παλιά κομματική ηγεσία και το κατεστημένο του κόμματος που θεωρούσε τις πολιτικές του εξαιρετικά …ριζοσπαστικές (μεταξύ άλλων, την κατάργηση της μοναρχίας και της Βουλής των Λόρδων) – με κίνδυνο απώλειας εδρών. Ο Benn αποκλείστηκε σταδιακά από τις κομματικές διαδικασίες, αν και όχι τόσο απροκάλυπτα όπως συμβαίνει στον #ΣΥΡΙΖΑ.
Το κομματικό σύστημα (και οδηγεί σε ενέργειες αποκλεισμού αυτών των υποψηφίων από την ηγεσία) σε σχέση με την αναφορά σας στο ιστορικό προηγούμενο, πόσο στενά συμβαδίζουν στο σήμερα.
Μήπως αυτό το κομματικό σύστημα στο σήμερα αναζητά μιας νέας μορφής ύπαρξη και υποστήριξη.
Οι κομματικές ελίτ που ήθελαν αναζητήσουν δημοφιλείς ριζοσπαστικούς ή μη παραδοσιακούς υποψηφίους στο σήμερα διαθέτουν την ίδια υπεροχή και διαβλέπουν με απόλυτη σιγουριά και βεβαιότητα το μέλλον.
Μήπως μια βαθύτερη ματιά ήθελε δώσει μορφής, πιθανές αλλαγές ΟΧΙ που θα ήθελαν, αλλά που υποχρεωτικά ακολουθήσουν στην πολιτική σκηνή, όπως πλέον διαμορφώνεται από παράγοντες των εποχών που ανοίγονται στο αύριο.
Προφανως,οσον αφορα τον Παπαδημητριαδη,απλα επρεπε να πεις και συ κατι,μια που δεν σου μιλαει και κανενας.Φυσικα δεν εχω απαιτηση να αντιληφθεις την επιστημονικη του αξια,ουτε αυτου ουτε αλλου.Για εσας ο Αινσταιν ο Μπορ ο Φρουντ μαλακες ητανε.