Αν και οι περισσότεροι νομίζουμε ότι το πελαργόνι είναι ένα είδος γερανιού, αυτό δεν ισχύει! Το πελαργόνι ανήκει στην ίδια οικογένεια με το γεράνι, ωστόσο πρόκειται για διαφορετικό είδος φυτού που έχει άλλα χαρακτηριστικά.
Το κλασικό πελαργόνι που συναντάμε σε κήπους και σε γλάστρες στις αυλές και στα μπαλκονια των ελληνικών σπιτιών, διαθέτει οδοντωτά γυαλιστερά φύλλα, ξυλώδεις βλαστούς, φέρει μεγαλύτερα λουλούδια που είναι δίχρωμα, σε αποχρώσεις συνήθως του ροζ και του μωβ, καθώς και σε πορτοκαλι, κόκκινο και άσπρο με μία χαρακτηριστική σκούρα απόχρωση στο κέντρο τους.
1. Τι συνθήκες χρειάζεται το πελαργόνι για να αναπτυχθεί;
Τα πελαργόνια ευδοκιμούν σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους, αρκεί το χώμα να έχει καλή αποστράγγιση. Βέβαια, σε γόνιμα εδάφη, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, έχει καλύτερη ανάπτυξη και πλουσιότερη ανθοφορία.
Το πελαργόνι μπορεί να φυτευτει τόσο σε ηλιόλουστες όσο και σε ημισκιερές θέσεις, ενώ είναι ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, στην ξηρασία και στον καύσωνα.
Μπορεί να φυτευτεί και να ανθοφορήσει ακόμη και σε παραθαλάσσια μέρη, καθώς αντέχει την υψηλή αλατότητα του εδάφους.
Ωστόσο, είναι ευαίσθητο στο έντονο κρύο και στην παγωνιά του χειμώνα, καθώς και στους δυνατούς βοριάδες. Για αυτό το λόγο, προτιμάμε να τοποθετούμε τη γλάστρες με το πελαργόνι μας σε θέση με νότιο προσανατολισμό.
Κατά τη φύτευση, φροντίζουμε η γλάστρα να έχει τρύπες στη βάση για να φεύγει το νερό και χρησιμοποιούμε φυτόχωμα γενικής χρήσης, εμπλουτισμένο με θρεπτικά συστατικά.
Επιπλέον, είναι χρήσιμο να τοποθετούμε μια λεπτή στρώση χαλικιού στη βάση της γλάστρας για να στραγγίζει καλύτερα το νερό.
2. Τι ανάγκες σε πότισμα, λίπανση και άλλη φροντίδα έχει το πελαργόνι;
Το πελαργόνι έχει μέτριες απαιτήσεις σε πότισμα και συνήθως χρειάζεται νερό 2 φορές τη βδομάδα. Ποτίζουμε μόνο αφού έχει στεγνώσει καλά το χώμα του, καθώς το υπερβόλικο πότισμα μπορεί να σαπίσει το ριζικό του σύστημα.
Για να ενισχύσουμε τη βλάστηση και την ανθοφορία του φυτού, προσθέτουμε υγρό λίπασμα γενικής χρήσης μία φορά το μήνα από την άνοιξη ως το φθινόπωρο. Καλό είναι να αποφεύγουμε τη λίπανση σε περίοδο καύσωνα και στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.
Απομακρύνουμε τα λουλούδια του πελαργονιού μόλις ξεραίνονται, για να ενισχύσουμε την καινούργια ανθοφορία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πελαργόνι είναι αρκετά ανθεκτικό σε προσβολές από ασθένειες και έντομα, επομένως δεν χρειάζεται να κάνουμε κάποιους είδους προληπτικό ψεκασμό για να το προστατεύσουμε.
3. Πώς κλαδεύεται το πελαργόνι και πώς γίνεται ο πολλαπλασιασιασμός του;
Το πελαργόνι κλαδεύεται κάθε χρόνο στις αρχές της ένοιξης, αφού περάσουν και οι τελευταίες παγωνιές του χειμώνα. Πραγματοποιούμε μέτριο κλάδεμα, αφαιρώντας ξερά και αδύναμα κλαδιά και κόβοντας τις κορφές μακριών βλάστών για να ανανεώσουμε τη βλάστηση του και να διατηρήσουμε συμπαγές το σχήμα του.
Το πελαργόνι πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα με μοσχεύματα. Τόσο εύκολα που δεν χρειάζεται καν να χρησιμοποιήσουμε ορμόνη ριζοβολίας.
Για τον πολλαπλασιασμό του, κόβουμε μοσχεύματα, δηλαδή βλαστούς από την κορυφή του πελαργοιού, μήκους 10-15 εκατοστών, από τις αρχές τις άνοιξης ως στα τέλη του καλοκαιριού, αφήνοντας μόνο 2-3 φύλλα στην κρυφή του μοσχεύματος.
Στη συνέχεια τα φυτεύουμε σε μικρές γλάστρες φυτωρίου χρησιμοποιώντας φυτόχωμα με περλίτη.
Μετά από 5-6 βδομάδες, τα μοσχεύματα του πελαργονιού θα ριζοβολήσουν και θα μπορέσουμε να τα μεταφυτεύσουμε σε μεγαλύτερη γλάστρα ή στην οριστική τους θέση στον κήπο.
4. Κι ένα μυστικό για το πελαργόνι
Η αρμπαρόριζα, το γνωστό αρωματικό φυτό, είναι ένα είδος πελαργονιού και μάλιστα αναφέρεται ως Πελαργόνιον το βαρύοσμον (Pelargonium graveolens), καθώς διακρίνεται για το έντονο άρωμα που αναδίδουν τα φύλλα του όταν τα τρίβουμε. Γι’ αυτό άλλωστε, έχει εκτεταμένη χρήση στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και στην αρωματοποιία.