Στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων ΗΠΑ – Ρωσίας, η Ρουμανία παίζει σημαντικό ρόλο στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνησή της είναι σταθερός υποστηρικτής της Ουκρανίας, ο απερχόμενος πρόεδρός της φανατικά φιλοδυτικός και μια καινούργια νατοϊκή βάση, σε ένα ρουμανικό χωριό κοντά στη Μαύρη Θάλασσα, θα είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη.
Από τον Βασίλη Γαλούπη
Στις προεδρικές εκλογές της Κυριακής, ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Καλίν Γκεοργκέσκου, υπολογιζόταν πως δεν είχε καμιά ελπίδα για την πρωτιά. Κάποιες δημοσκοπήσεις προέβλεπαν έναν μήνα πριν ότι θα πάρει 1%. Ο Γκεοργκέσκου δεν έχει δικό του κόμμα, δεν διαθέτει ψηφοθηρικό μηχανισμό κι έκανε καμπάνια μόνο μέσω… TikTok.
Προεκλογικά, κατήγγειλε την Ουκρανία, ζήτησε η Ρουμανία να διακόψει την αποστολή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο, κατήγγειλε το ΝΑΤΟ, κατήγγειλε την Ε.Ε. και αγνοήθηκε απ’ όλα τα εκλογικά πάνελ και τις δημοσκοπήσεις ως «περιθωριακός εξτρεμιστής».
Αλλά, όταν έκλεισαν οι κάλπες, ο Γκεοργκέσκου βγήκε πρώτος. Η αιφνιδιαστική -για τα ρουμανικά συστημικά ΜΜΕ- νίκη του «απίθανου» υποψηφίου έχει βραχυκυκλώσει όλο το πολιτικό σκηνικό στη χώρα, προκαλώντας σοβαρό πονοκέφαλο σε Ουάσινγκτον και Βερολίνο.
Ο Γκεοργκέσκου προηγήθηκε με το 22,9% των ψήφων, αλλά το ποσοστό είναι μικρότερο από την πλειοψηφία που απαιτείται για να κερδίσει από τον πρώτο γύρο. Οπότε, ο νέος πρόεδρος της Ρουμανίας θα κριθεί στον επαναληπτικό γύρο, στις 8 Δεκεμβρίου, όπου ο Γκεοργκέσκου θα κονταροχτυπηθεί με τη φιλελεύθερη Έλενα Λασκόνι. Κι όλα αυτά ενώ η χώρα έχει σε μία εβδομάδα και κοινοβουλευτικές εκλογές, που θα καθορίσουν την επόμενη κυβέρνηση.
Στη Ρουμανία, ο πρόεδρος έχει γενικά περιορισμένες εξουσίες, εκτός από δύο κρίσιμους τομείς: τις στρατιωτικές δαπάνες και την εξωτερική πολιτική.
Ο 62χρονος Γκεοργκέσκου αντιμετωπίζεται ως επικίνδυνη παραφωνία από το πολιτικό κατεστημένο στη χώρα του, το οποίο έχει ήδη καταλήξει: «Η Ρουμανία είναι μια φιλοευρωπαϊκή χώρα, που δένεται ολοένα περισσότερο στην Ε,Ε. Ο Γκεοργκέσκου είναι πολύ πιο πέρα από αυτό που μπορεί να γίνει αποδεκτό σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ρουμανία δεν χρειάζεται τη δυσπιστία που γεννά μια τέτοια προοπτική, όπως να έχει τον Γκεοργκέσκου πρόεδρο».
Χαρακτηρίζεται εν ολίγοις «ακροδεξιός», «σύμμαχος της Ρωσίας» και ως ο παρίας που μπορεί να προκαλέσει «αμφιβολίες» για την τωρινή πορεία της χώρας.
Όμως, μεγάλη μερίδα των Ρουμάνων πολιτών πιστεύει ότι η χώρα μάλλον πρέπει να «στρίψει» και είδε σ’ αυτόν τη λύση. Στη Ρουμανία η κυβέρνηση διαχειρίζεται τον προϋπολογισμό σαν να ήταν δικά της χρήματα, με τον πρωθυπουργό να τον μοιράζει στην πολιτική του πελατεία.
Ο απερχόμενος πρόεδρος, που είναι στο πόστο από το 2014, ο Κλάους Γιοχάνις, είναι Γερμανός στην καταγωγή και ενδιαφέρεται περισσότερο για τη φιλοδυτική εξωτερική πολιτική της χώρας παρά για τον υψηλό πληθωρισμό και την άνιση οικονομία της Ρουμανίας. Κατά συνέπεια, η δημοφιλία του είναι στα «τάρταρα».
Στο ζήτημα της Ουκρανίας, η πλειονότητα των ψηφοφόρων θεωρεί ότι πρωθυπουργός και πρόεδρος τους σέρνουν μάλλον σε μπελάδες, παρά εργάζονται για την ασφάλεια και την ευημερία τους.
Σε αυτό το σκηνικό, ο Γκεοργκέσκου αποκαλεί την εμπλοκή των χωρών στον πόλεμο της Ουκρανίας «όργανο χειραγώγησης» και δεν θέλει τους αμερικανικούς πυραύλους που βρίσκονται σε ρουμανική νατοϊκή βάση. Λέει στον κόσμο ότι, αν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, θα επικεντρωθεί όχι στη βοήθεια της Ουκρανίας, αλλά στα προβλήματα της ίδιας της Ρουμανίας: «Θα διεκδικήσω τη θέση του προέδρου της Ρουμανίας, όχι της Ουκρανίας. Έχουμε πιο σοβαρά προβλήματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία: το 20% των Ρουμάνων ζει στη φτώχεια! Έχουμε χιλιάδες τοξικομανείς. Αυτά είναι πραγματικά προβλήματα. Και
θα ασχοληθώ μαζί τους».
Θέλει να ενισχυθούν οι αμυντικές δυνατότητες της Ρουμανίας, να διαφοροποιηθούν οι διπλωματικές της σχέσεις, να υποστηριχθεί η παραγωγή ενέργειας και τροφίμων, και να μειωθεί η εξάρτηση από τις εισαγωγές: «Η Ρουμανία δεν μπορεί να αγνοήσει τις σοβαρές συνέπειες στρατιωτικών συγκρούσεων στην περιοχή της, γιατί δεν είναι απολύτως προετοιμασμένη για τίποτα».
Ρίχνοντας την ψήφο του την Κυριακή, δήλωσε ότι θα δώσει φωνή στους «ταπεινωμένους και σε αυτούς τους πολίτες που αισθάνονται ότι δεν έχουν σημασία, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι πιο σημαντικοί».
Ο Γκεοργκέσκου, δασολόγος που κάποτε εργάστηκε για το υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Οικολογίας, χρηματοδότησε την προεκλογική του εκστρατεία με crowdfunding, δηλαδή μέσω κοινωνικών δικτύων. Η νίκη του στον πρώτο γύρο χαρακτηρίστηκε από μεγάλα δυτικά ΜΜΕ «πολιτικός σεισμός» και «χαστούκι στο πρόσωπο για ΝΑΤΟ και Ουκρανία».
Πρακτικά, αν τυχόν κερδίσει στις 8 Δεκεμβρίου, το επίπεδο υποστήριξης προς την Ουκρανία από τη Ρουμανία θα μειωθεί. Αν κερδίσει η άλλη υποψήφια, η «φιλονατοϊκή» ή «ρωσοφοβική» Λασκόνι, τίποτα δεν θα αλλάξει.
Τα περισσότερα ΜΜΕ της Ρουμανίας, πάντως, άρχισαν ήδη τη δική τους καμπάνια, υπονοώντας ότι «η Μόσχα είναι πίσω από τη νίκη Γκεοργκέσκου» κι ότι η επιτυχία του μπορεί να είναι «αποτέλεσμα χρηματοδότησης από τη Ρωσία».
Μόνο που οι Ρουμάνοι είναι ένας από τους φτωχότερους λαούς στην Ευρώπη, που κρίνουν ότι το κατεστημένο τούς αγνοεί. Κι όταν ο κόσμος παλεύει με προβλήματα επιβίωσης, τείνει να ενδιαφέρεται λιγότερο για τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και των Βρυξελλών.
Το βιογραφικό του Καλίν Γκεοργκέσκου
Γεννήθηκε το 1962 στο Βουκουρέστι. Το 1986 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Αγρονομίας στο Βουκουρέστι. Το διάστημα 2000-2013 ήταν εκτελεστικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Ρουμανίας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη. Το 1999-2008 συντόνισε την Εθνική Στρατηγική Αειφόρου Ανάπτυξης και υπήρξε ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τις επιπτώσεις της παράνομης μετακίνησης και της απόρριψης τοξικών.
Το 2020 και το 2021 είχε προταθεί ως πρωθυπουργός από το κόμμα Συμμαχία για την Ένωση των Ρουμάνων (AUR). Έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ρουμανίας και έλαβε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο στις 24 Νοεμβρίου.