Εφιάλτης για τον Μητσοτάκη η επιλογή του κατάλληλου υποψηφίου για την ΠτΔ

Στη σκιά δύο μεγάλων εκκρεμοτήτων -εκ των οποίων η μία είναι πιο άμεση και καυτή- ετοιμάζεται ο Κ. Μητσοτάκης για την πολυσυζητημένη συνάντησή του τη Δευτέρα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκη, ο οποίος θα περάσει μάλιστα την πόρτα του πρωθυπουργικού γραφείου στη Βουλή με την ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ύστερα από τις διαλυτικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Καταρχάς, η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, που έχει οδηγηθεί τεχνηέντως στις ελληνικές καλένδες, με την υποβοήθηση από την έως τώρα στάση του ΠΑΣΟΚ, επανέρχεται εκ των πραγμάτων στην επιφάνεια και μένει να φανεί εάν ο κ. Ανδρουλάκης θα ρωτήσει, επιτέλους, σε τετ α τετ τον πρωθυπουργό για ποιο λόγο ήταν θύμα παρακολούθησης μέσω της ΕΥΠ και του Predator ή θα το προσπεράσει, υπό το πρόσχημα ότι έχει καταθέσει μηνύσεις στη Δικαιοσύνη.

Το έτερο μεγάλο θέμα της «ατζέντας» για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, που παραδοσιακά ένωνε ένα ευρύτερο φάσμα πολιτικών δυνάμεων του τόπου, με υψηλό συμβολισμό, δεν μπορεί να περιμένει και πολύ, καθώς ο χρόνος έχει αρχίσει να κυλά αντίστροφα.

Αναμφίβολα, ο πρωθυπουργός θα βολιδοσκοπήσει τις διαθέσεις του συνομιλητή του. Επί του παρόντος ο κ. Ανδρουλάκης, διαμηνύοντας ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε τυχόν επανεκλογή της Κ. Σακελλαροπούλου (μην ξεχνώντας και τη χείρα βοήθειας που αυτή πρόσφερε στον αντίπαλό του Χάρη Δούκα παραμονές των εσωκομματικών εκλογών στο ΠΑΣΟΚ), έχει διευκολύνει τον κ. Μητσοτάκη στην επιχειρηματολογία του απέναντι στη νυν Πρόεδρο, ότι δεν μπορεί να την προτείνει εκ νέου, αφού δεν εξασφαλίζει «ευρύτερη συναίνεση».

Αυτό πάντως δεν λύνει παρά ένα τμήμα του συνολικού προβλήματος του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος, με δεδομένη και την έκρυθμη κατάσταση που διαμορφώνεται στο εσωτερικό της Ν.Δ., βρίσκεται ενώπιον σοβαρού αδιεξόδου. Οπως αποκαλύπτουν μάλιστα σχετικές πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», στην προσπάθειά του να βγει από αυτό έδωσε εντολή να διενεργηθεί και (τουλάχιστον μία μέχρι στιγμής)…μυστική δημοσκόπηση για τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να υποδειχθούν για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.

Τα αποτελέσματα όμως δεν ήταν παρά μια πραγματική ψυχρολουσία για τον πρωθυπουργό, καθώς, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο υποψήφιος τον οποίο φέρεται ότι προκρίνει, ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας, κυριολεκτικά πατώνει και έρχεται -με πολύ μεγάλη διαφορά- δεύτερος, πίσω από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδια, ο οποίος έχει διαμηνύσει, ωστόσο, ότι δεν ενδιαφέρεται για το προεδρικό αξίωμα.

Σε πολύ χαμηλότερες «πτήσεις», ακόμη και με απειροελάχιστα ποσοστά, από πλευράς δημοφιλίας κινούνται όλοι οι υπόλοιποι που «μετρήθηκαν» για τον ίδιο σκοπό, συμπεριλαμβανομένης (άκουσον άκουσον!) και της Μαρίας Δαμανάκη!

Ενδεικτικό του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει ο κ. Μητσοτάκης είναι επίσης και το ότι απέρριψε, όπως αναφέρουν οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο, την εισήγηση συνεργατών του να επισπεύσει τη λήξη της εκκρεμότητας όσον αφορά την ονοματολογία της προεδρικής εκλογής, ώστε να προχωρήσει, κερδίζοντας χρόνο, στα επόμενα στάδια του «σχεδίου ανάκαμψης» της κυβέρνησής του και να το σηματοδοτήσει παράλληλα με την είσοδο του νέου έτους.

Αυτή η άρνηση του πρωθυπουργού και η συνέχιση της περιδίνησης -όταν ήδη το πάθημα της κ. Σακελλαροπούλου είναι αμφίβολο κατά πόσο έχει επιδράσει ως μάθημα– σημαίνει ότι ενδεχομένως θα χαθεί και ακόμα ένα δίμηνο μέχρι να καταλήξει στην πρότασή του, αφού η σχετική προθεσμία, προτού εκκινήσουν οι αντίστοιχες συνταγματικές διαδικασίες, εκτείνεται έως τον Ιανουάριο.

Από πολιτικής πλευράς το χρονικό διάστημα αυτό, αν και μεσολαβούν οι γιορτές, θεωρείται (και) από εκείνους που έκαναν την εν λόγω εισήγηση στον κ. Μητσοτάκη πολύτιμο, καθώς είναι κοινός τόπος ότι η κυβέρνηση, παρά τα χάλια της αντιπολίτευσης, βρίσκεται σε τέλμα και από εβδομάδα σε εβδομάδα πηγαίνει όλο και πιο κάτω.

Το δείχνουν -εκτός από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και την κοινωνική πραγματικότητα- και οι συνεχιζόμενες δημοσκοπήσεις, που καταγράφουν τη Ν.Δ. στα δικά της ιστορικά χαμηλά επί των ημερών του κ. Μητσοτάκη, ακόμη και στο 22,6% όσον αφορά την πρόθεση ψήφου, παρά το χρύσωμα του «χαπιού» για την τελική «εκτίμηση ψήφου».

Η δυσκολία του πρωθυπουργού να βρει πρόσωπο που θα συσπειρώνει πραγματικά -και όχι το minimum των προσδοκιών- τον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς παράταξης και θα δεχτεί να είναι υποψήφιο -αποδεχόμενο και τις επερχόμενες υποχωρήσεις από τις κόκκινες γραμμές στα εθνικά θέματα- για την Ηρώδου την Αττικού συνδυάζεται την ίδια στιγμή και με τη δυστοκία για ένα κυβερνητικό restart, μέσω ανασχηματισμού με «δεξιό» πρόσημο, εν μέσω της καθημερινά ογκούμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας σε όλους τους τομείς.

Παρατηρείται μάλιστα το οξύμωρο -έως και πολιτικά αλλοπρόσαλλο- σκηνικό ο κ. Μητσοτάκης να έχει προετοιμάσει ένα μεγαλοπρεπές «κεντρώο» μπούλινγκ στον κ. Ανδρουλάκη εν όψει της αυριανής συνάντησής τους, αλλά -με τις αντίστοιχες επικοινωνιακές και μόνο σκοπιμότητες- να καταστρώνει ταυτόχρονα σχέδια για την εξαγορά σαμαρικών και άλλων διαφωνούντων «γαλάζιων» βουλευτών, μέσω της τοποθέτησής τους σε υπουργικούς θώκους. Με τον τρόπο αυτό πιστεύει ότι θα περιορίσει ή και θα μηδενίσει την κριτική και την αμφισβήτηση στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ότι θα απομονώσει πλήρως τον πρώην πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά μετά την πρόσφατη διαγραφή του και ότι θα ορθώσει «δεξιά» άλλοθι και αναχώματα στο διαρρέον εκλογικό ακροατήριο της Ν.Δ., έστω και αν θα συνεχίσει να εφαρμόζει πολιτικές, τόσο στα εσωτερικά όσο και στα εξωτερικά θέματα, κάθε άλλο συμβατές και αποδεκτές από τους παραδοσιακούς άξονες της Κεντροδεξιάς.

Σε αυτό το παιχνίδι παγίδευσης και καθησυχασμού της κοινής γνώμης, μάλιστα, εντάσσεται και η προσπάθειά του να καλλιεργήσει την αίσθηση και να περάσει το μήνυμα -μέσω της συνέντευξης που έδωσε μεσοβδόμαδα στην τηλεόραση του Alpha- ότι «παγώνουν» οι εξελίξεις στο πολλαπλά κρίσιμο μέτωπο των Ελληνοτουρκικών, καθώς υποστήριξε ότι «η Τουρκία επιμένει στις θέσεις της, εμείς επιμένουμε στις δικές μας θέσεις» και «αυτό σημαίνει ότι δεν έχει επιτευχτεί καμία πρόοδος».