Μανώλης Κοττάκης
Η ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ἀνάπαυλα καί ἡ ἀνταλλαγή εὐχῶν γιά τά Χριστούγεννα καί τό νέο ἔτος ἀπετέλεσε μίας πρώτης τάξεως ἀφορμή γιά χαλαρή ἀνταλλαγή πληροφοριῶν.
Γιά τό πῶς πᾶνε τά πράγματα γενικῶς. Γιά τό πῶς διαμορφώνεται ἡ ἀτμόσφαιρα. Γιά τό πῶς σκέφτεται τό «βουνό».
Ὅπου βουνό, Κυριάκος.
Ἔχει ἐξαιρετικό ἐνδιαφέρον νά ἀκούει κανείς πρωτογενῶς ἀπό τά χείλη βουλευτῶν ὑπουργῶν κομματικῶν στελεχῶν καί τήν βάση τόν προβληματισμό πού ἀναπτύσσεται γιά τήν λήψη κρίσιμων ἀποφάσεων, ὅπως γιά παράδειγμα ποιός θά εἶναι ὁ/ἡ ἑπόμενος ἀρχηγός τοῦ κράτους. Κρίσιμων ἀποφάσεων, τρόπος τοῦ λέγειν βεβαίως, καθώς ὁ θεσμός ἔχει ἐντελῶς εὐτελιστεῖ-ξεθωριάσει καί εἶναι πολύ χαμηλά στήν ἀτζέντα τῆς ἐκτιμήσεως τῶν πολιτῶν.
Ἡ τελευταία version πού κυκλοφορεῖ μέ ἔνταση μετά τίς παρεμβάσεις τῶν «λαγῶν» Ντόρας Μπακογιάννη καί Εὐάγγελου Μεϊμαράκη, εἶναι ὅτι Πρωθυπουργός ταλαντεύεται σέ μία λύση μεταξύ τῆς ἐπανεκλογῆς τῆς Κατερίνας Σακελλαροπούλου, πού εἶναι ἡ ἐπιλογή μέ τά ὀλιγώτερα πολιτικά προβλήματα γιά τόν ἴδιο, καί τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος σιωπᾶ δημοσίως, ἀλλά στό παρασκήνιο κινεῖται πάρα πολύ δραστήρια, διεκδικῶντας τό ἀξίωμα.
Εἶναι προφανές ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης προτιμᾶ μία λύση τῆς ὁποίας τήν πολιτική ζημιά τήν ἔχει «λουστεῖ», καί δέν ἔχει πρόβλημα νά τήν «λουστεῖ» ξανά, δεδομένου πώς ἡ σχέση του μέ τήν σημερινή Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας εἶναι «προϊστάμενου – ὑπαλλήλου», παρά νά ἀναγκαστεῖ νά συνεργαστεῖ μέ τόν Εὐάγγελο Βενιζέλο, τόν ὁποῖο θά ψηφίσει μέν τό ΠΑΣΟΚ, θά τοῦ διατηρήσει τήν ἐπαφή μέ τούς «κεντρώους», ἀλλά θά εἶναι δύσκολος συγκάτοικος. Καί σέ κάθε περίπτωση ἡ τυχόν ἐπιλογή του θά προκαλέσει τά ἰσχυρά ἀνακλαστικά τῆς δεξιᾶς πτέρυγας τοῦ κόμματος πού δέν ξεχνᾶ τό PSI καί τήν καταστροφή τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καί τῶν μικρο-ομολογιούχων.
Μίλησα ἐπί μακρόν μέσα στήν ἑορταστική ἀνάπαυλα λοιπόν μέ δύο κορυφαίους πολιτικούς καί κοινοβουλευτικούς παράγοντες τῆς Νέας Δημοκρατίας, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται σέ ἀνοικτή γραμμή μέ τόν Πρωθυπουργό, καί ἔχει ἐξαιρετικό ἐνδιαφέρον νά ἀκούει κανείς ἀπό τά χείλη τους ποιό εἶναι τό σκεπτικό τῆς τυχόν ἐπανεκλογῆς τῆς κυρίας Σακελλαροπούλου.
Ἡ πρώτη σκέψη ἀφορᾶ τήν κοινοβουλευτική ὁμάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας καί πῶς τήν βλέπει τό Μέγαρο Μαξίμου.
Ἡ ἀπάντηση εἶναι εὐθεῖα. Ἐντελῶς ὑποτιμητική. Κυριαρχεῖ ἡ ἐκτίμηση ὅτι ἄν προταθεῖ ἐκ νέου ἡ κυρία Σακελλαροπούλου, οἱ βουλευτές παρά τίς καιρούς ἀπειλές τους θά τήν ψηφίσουν ἐκ νέου. Θεωροῦνται «ὄρνιθες».
Κοινῶς «κόττες», πού δέν θά ἀντιδράσουν. Καί ἄς εἶναι ἡ Πρόεδρος τῆς woke ἀτζέντας.
Ἡ κορυφαία νεοδημοκρατική πηγή μου ἦταν πολύ συγκεκριμένη: «Μά, δέν τούς εἶδες τούς βουλευτές πόσο δουλικά συμπεριφέρθηκαν στή συγκέντρωση πού ἔγινε στό Μέγαρο Μαξίμου παραμονές Χριστουγέννων ὅταν ὅρμησαν στά καναπεδάκια καί χάιδευαν τόν Πίνατ γιά νά γίνουν ἀρεστοί στόν κύριο Μητσοτάκη; Περιμένεις ὅτι θά ἀντιδράσει κανείς ἀπ’ αὐτούς; Σέ πληροφορῶ ὅτι τό ξέρουν καί τούς θεωροῦν “κόττες”. Ὅτι δέν θά ἀντιδράσουν καθόλου. Ὅτι θά εἶναι φρόνιμοι. Ἐλπίζουν σέ ἕνα ὑπουργιάκι. Μάλιστα.»
Ἡ δεύτερη πηγή μοῦ ἀνέπτυξε τό σκεπτικό τῆς ἐπανεκλογῆς τῆς κυρίας Σακελλαροπούλου.
«Ἐάν δέν τήν προτείνει ὁ Πρωθυπουργός, θά πρέπει νά ἐξηγήσει γιά ποιό λόγο. Τί ἔκανε καί δέν τήν προτείνει ξανά, καί, ὅπως ξέρεις, ὁ Μητσοτάκης εἶναι …κομπλεξικός μέ αὐτά.»
Ἄν καί δέν θυμόμουν νά ἐξήγησε ποτέ γιατί δέν πρότεινε ξανά τήν ἐπανεκλογή τοῦ Προκόπη Παυλόπουλου τό 2020, παρ’ ὅτι προερχόταν ἀπό τήν δική του παράταξη. Καί ἄς εἶχε ἐκλεγεῖ μέ ὑπόδειξη ἄλλης (καί ὁ Κάρολος Παπούλιας εἶχε ἐκλεγεῖ μέ πρόταση τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀλλά τό ΠΑΣΟΚ τόν ἐπαναπρότεινε τό 2010), κατάλαβα ἀπό τήν αἰτιολογία πού μοῦ ἔδωσε ὁ συνομιλητής μου τό ἑξῆς: Ἐπειδή ὁ Πρωθυπουργός δέν ἀντέχει νά ἐξηγήσει στόν ἑλληνικό λαό ὅτι ἡ ἐπιλογή του ἦταν ἀποτυχημένη, γιά νά μήν παραδεχτεῖ τό λάθος του, θά τήν ξαναπροτείνει!
Αὐτό ὀνομάζεται στήν μητσοτακική διάλεκτο «ἀριστεία». Ἡ στεφάνωση τῆς ἀποτυχίας. Ἡ ἐπιβράβευση τοῦ «ἀνθρωποδιώκτη», τόν ὁποῖον ἀποστρέφεται, μετρήσιμη ἡ ἀποτυχία, τό 65% τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.
Δέν νομίζω ὅτι ἀντέχει μεγαλύτερης πολιτικῆς ἀνάλυσης μία τέτοια ἀπόφαση. Νά βάζει κανείς τόν ἐγωισμό του πάνω ἀπό τήν χώρα γιά νά ἐπιβάλλει τό λάθος του. Ὅπως εἴπαμε καί στό τελευταῖο μας σημείωμα, δέν μᾶς πέφτει λόγος τί θά κάνει ὁ κύριος Μητσοτάκης, οὔτε θά προσπαθήσουμε νά τόν ἀποτρέψουμε ἀπό τήν πορεία πρός τόν γκρεμό. Μᾶλλον θά τόν ἐνθαρρύνουμε. Εἶναι τόσο ξένοι στήν δική μας λογική αὐτοί οἱ ἀξιακοί κώδικες, πού καλό εἶναι νά ἀφήσουμε αὐτή τήν πολιτική νά ξεδιπλωθεῖ νά ἀναπτυχθεῖ καί νά ἀποδοκιμαστεῖ βαριά.
Γιατί ἀπό ὅ,τι φάνηκε, τίποτε δέν κατάλαβαν ἀπό τίς εὐρωεκλογές τοῦ 2024. Ὑποκρίθηκαν ὅτι ἔλαβαν τό μήνυμα, ἀλλά κανένα μήνυμα δέν ἔλαβαν. Ξανά πρός τήν δόξα τραβοῦν. Business as usual. Σέ δουλειά νά βρισκόμαστε.
Δουλειές. Οἱ (γεω)πολιτικές δουλειές τοῦ 2025 χρειάζονται ἕναν σιωπηρό Πρόεδρο. «Θεσμικό σκεῦος» ὅπως τό ἀποκαλεῖ καί κορυφαῖος ὑπουργός.