Στο σκοτεινό μέρος των Τεμπών το αίμα των ανθρώπων που πότισε τα χώματα αποτελεί από μόνο του Μνημείο πόνου και αιώνιας μνήμης.
Προσπαθείτε μάταια.
Αυτό δεν μπορείτε να το εξαφανίσετε.
Ρίζωσε εκεί.
Όπως ακριβώς το έγκλημα που τελέσατε.
Δεν μπορεί να ξεχαστεί.
Ρίζωσε στην ψυχή όλων μας.
Εσείς συνεχίζετε να επιδεικνύετε ύβρη απέναντι στους νεκρούς. Μέχρι εκεί και τόσο χαμηλά “μπορείτε”.
Τυφλωμένοι δε από την αλαζονεία σας, ξεχνάτε ότι μετά την Ύβριν, έρχεται η Άτη, ακολουθεί η Νέμεσις και επισφραγίζει η Τίσις, η Τιμωρία και η Συντριβή σας.
Διότι η κοινωνία αντιλαμβάνεται τη συστηματική συγκάλυψη.
Καταλαβαίνει όλον τον μηχανισμό και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από κάθε κίνησή σας.
Κάνετε τα πάντα για να μένετε έκθετοι μπροστά τα μάτια όλων μας.
Διότι είμαστε νοήμονες πολίτες και δεν παρασύρομαστε από τη προσπάθεια τη δική σας και των πρόθυμων συνεργών σας να θολώσετε τα νερά και να “μπαζώσετε” την αλήθεια.
Διότι τίποτα από όσα πράττετε δεν είναι ικανό να μας οδηγήσει στη ΛΗΘΗ.
Διότι, τα 57 καρφιά, ένα πολύτιμο έργο ψυχής και συμπόνοιας, λέξεων άγνωστων για το δικό σας σκοτάδι, αφιερωμένο σε αυτούς που άδικα και βίαια έφυγαν από την ζωή, αποτυπώνει τον πόνο απώλειας των αγγέλων μας και μεταφέρει ζωντανά το μήνυμα ότι κανένας τους δεν θα ξεχαστεί!
Διότι ακριβώς αυτήν την κατάθεση ψυχής δεν την αντέχετε για αυτό και δεν διστάσατε να εξαφανίσετε τα 57 καρφιά, που ξυπνούν τις Ερινύες και θυμίζουν σε όλους τους συνανθρώπους μας, ότι οι ίδιοι, τα παιδιά και οι αγαπημένοι τους θα μπορούσαν να έχουν καεί ζωντανοί στο τρένο του θανάτου, που έβαλε στις ράγες το ανάλγητο Κράτος και τα ψυχρά εκτελεστικά όργανά του.
Αναμένουμε να δούμε αν η Αστυνομία θα αφεθεί αυτή τη φορά απερίσπαστη να εντοπίσει τους δράστες εξαφάνισης των 57 καρφιών, αυτών των καρφιών που θα τρυπάνε πάντα τη δική σας ψυχή.
Σε ότι αφορά τους ηθικούς αυτουργούς, δεν έχουμε καμία απορία. Όλοι οι Έλληνες Πολίτες γνωρίζουν ποιοι είναι και πόσο καλά βολεύονται στη κρυψώνα που νομίζουν ότι τους εξασφαλίζει η προσωρινή ασυλία τους, ασυλία, την οποία θα άρουν η Άτη, η Νέμεσις και η Τίσις.
