Το ζήτημα των δανείων σε ελβετικό φράγκο αποτελεί έναν οικονομικό εφιάλτη για 80.000 περίπου οφειλέτες στην Ελλάδα, που σήμερα στενάζουν υπό το βάρος της οικονομικής τους καταστροφής.
Παρά το γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα μιλάμε για συνεπείς δανειολήπτες, οι οφειλές τους παραμένουν δυσανάλογα υψηλές και ξεπερνούν το αρχικό κεφάλαιο!
Σε πολλές περιπτώσεις, συνεπείς δανειολήπτες κινδυνεύουν να χάσουν ακόμα και την πρώτη κατοικία τους.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει άμεσα σε νομοθετική πρωτοβουλία, που θα δίνει λύση σε ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα.
Γιατί οι δανειολήπτες δεν είναι αριθμοί, είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά για την επιβίωσή τους.
Μιχάλης Κατρίνης: Βιώσιμη λύση για τα δάνεια σε φράγκο Ελβετίας
Του Μιχάλη Κατρίνη, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής naftemporiki.gr
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ των δανείων σε ελβετικό φράγκο αποτελεί έναν οικονομικό εφιάλτη για 80.000 περίπου οφειλέτες στην Ελλάδα, που σήμερα στενάζουν υπό το βάρος της οικονομικής τους καταστροφής.
Παρά το γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα μιλάμε για συνεπείς δανειολήπτες, οι οφειλές τους παραμένουν δυσανάλογα υψηλές και ξεπερνούν το αρχικό κεφάλαιο!
Σε πολλές περιπτώσεις, συνεπείς δανειολήπτες κινδυνεύουν να χάσουν ακόμα και την πρώτη κατοικία τους.
ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας, ενώ αναγνώρισαν το πρόβλημα, δεν προχώρησαν σε καμία ουσιαστική νομοθετική πρωτοβουλία για την ανακούφιση των δανειοληπτών, τους οποίους χαρακτήρισαν μέχρι και «επενδυτές».
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ είναι εάν μπορεί αυτό το πρόβλημα να λυθεί. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ναι, μπορεί. Πολλοί Ευρωπαίοι δανειολήπτες κέρδισαν δικαστικές υποθέσεις σε εθνικά δικαστήρια, με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτρέπει αποζημιώσεις.
Χώρες όπως η Πολωνία, η Κροατία και η Ουγγαρία παρενέβησαν με νομοθετικές ρυθμίσεις, ενώ στη Γαλλία η ίδια η BNP Paribas αποζημίωσε τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο.
Πρόσφατα, στη Βουλγαρία, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τις σχετικές συμβάσεις δανείων, αναγκάζοντας τις τράπεζες να επιστρέψουν τόκους και να περιορίσουν την οφειλή στο αρχικό κεφάλαιο.
Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση έχει υποστηρίξει ότι δεν μπορεί να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία, επικαλούμενη τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος. Αυτό το επιχείρημα είναι αδύναμο.
ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ του τραπεζικού συστήματος δεν επηρεάστηκε σε καμία από αυτές τις χώρες, καθώς οι ρυθμίσεις έγιναν με τρόπο ισορροπημένο, προστατεύοντας τράπεζες και δανειολήπτες.
Το δεύτερο επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες άλλων κυβερνήσεων ακολούθησαν δικαστικές αποφάσεις, ενώ στην Ελλάδα ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι οι συγκεκριμένοι όροι των δανειακών συμβάσεων δεν υπόκεινται σε έλεγχο καταχρηστικότητας.
Αυτό, όμως, που δεν λέει η κυβέρνηση είναι ότι ο Άρειος Πάγος δεν έστειλε ποτέ προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως έκαναν οι δικαστικές αρχές άλλων χωρών οδηγώντας σε δικαίωση τους δανειολήπτες.
Τρίτον, ο εξωδικαστικός μηχανισμός, στον οποίο παραπέμπει η κυβέρνηση τους δανειολήπτες, είναι ανεπαρκής λύση, καθώς δεν αντιμετωπίζει τους καταχρηστικούς όρους των δανειακών συμβάσεων, με τους δανειολήπτες να καλούνται να αποπληρώσουν δυσανάλογα υψηλά ποσά.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ έχει επανειλημμένα προτείνει συγκεκριμένη, δίκαιη και ρεαλιστική πρόταση, καταθέτοντας μάλιστα συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση-λύση στη Βουλή. Σύμφωνα με αυτή, οι τράπεζες που διέθεσαν αυτά τα δάνεια την περίοδο 2006-2007, στο πλαίσιο μιας επιθετικής πιστωτικής επέκτασης, θα αναλάβουν τα δύο τρίτα του συναλλαγματικού κινδύνου, ενώ οι δανειολήπτες το ένα τρίτο.
Η πρόταση αυτή προβλέπει μείωση των δόσεων κατά 40% και περιλαμβάνει όλα τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, ακόμα κι αυτά που έχουν μετατραπεί σε ευρώ μέσω ρυθμίσεων.
Και για όσους βιαστούν να κατηγορήσουν το ΠΑΣΟΚ ότι «χαρίζει χρέη», με βάση την πρόταση οι δανειολήπτες θα κληθούν να πληρώσουν 15% σχεδόν περισσότερα σε σχέση με το αν λάμβαναν σε ευρώ το ίδιο αρχικό κεφάλαιο.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ δεν μπορεί να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει άμεσα σε νομοθετική πρωτοβουλία, που θα δίνει λύση σε ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα.
Γιατί οι δανειολήπτες δεν είναι αριθμοί, είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά για την επιβίωσή τους.