Ο Νίκος Μωραΐτης αποδομεί το κόμμα Κασσελακη: Κανείς εκεί έξω δεν ψηφίζει ένα κόμμα για να εκδικηθεί ένα άλλο

Διάβασα προδημοσιεύσεις σε site από το βιβλίο Κασσελάκη.
Πρώτες εντυπώσεις:
-Πραγματικά καλογραμμένο.
-Τα μαθητικά – φοιτητικά του χρόνια έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο Κασσελάκης είχε στοιχεία ενός genius μαθητή – φοιτητή.
-Η γλώσσα φαίνεται ότι δεν είναι πάντα δική του (προσωπικά θα προτιμούσα λιγότερο φιλολογικό καλλωπισμό).
-Τα σημεία για τον ΣΥΡΙΖΑ που προδημοσιεύτηκαν είναι προσεκτικά γραμμένα.

-Η Όλγα Γεροβασίλη είναι ένα απεχθές, δόλιο, αυτοακυρωμένο πολιτικό πρόσωπο, όμως όταν έχεις συμφωνήσει ότι θα έχεις μία ιδιωτική συνομιλία μαζί της την οποία δε θα αποκαλύψεις δημόσια, τηρείς τη δέσμευση. Η μη τήρηση δεν προσβάλλει εκείνη αλλά εσένα.

-Ο Κασσελάκης είναι πρώτα απ’ όλα επιχειρηματίας. Το βιβλίο είναι μία έξυπνη, προσοδοφόρα επιχειρηματική κίνηση.
-Στο πολιτικό πεδίο τα «μου είπε, του είπα» δεν αφορούν στο μέλλον της χώρας και δεν προσφέρουν καμία λύση στους πολίτες που δεν μπορούν να πάνε στο σουπερμάρκετ ή να πληρώσουν τα τέλη κυκλοφορίας.
-Μέσω του βιβλίου, το Κίνημα Δημοκρατίας μπορεί να μετατραπεί σε κόμμα – τιμωρό του αντιδημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ και να εκπροσωπήσει τους παράνομα αποκλεισμένους από τους μπράβους του μπουζουξίδικου. Όμως αυτός είναι ένας μικρόκοσμος. Κανείς εκεί έξω δεν ψηφίζει ένα κόμμα για να εκδικηθεί ένα άλλο.
-Είναι αρχή της πολιτικής επικοινωνίας, δεν είναι δικό μου εύρημα: Όλοι ψηφίζουν για το μέλλον, κανένας για το παρελθόν. Το βίωσε καλύτερα απ’ όλους ο Τσώρτσιλ, που κέρδισε τον πόλεμο και έχασε τις εκλογές.