τού Φοίβου Κλόκκαρη*
Η Κύπρος το 1974 υπέστη μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορική διαδρομή της οι συνέπειες τής οποίας μας ακολουθούν μέχρι σήμερα. Κύρια αιτία των δεινών μας είναι η τουρκική επιθετική στρατηγική, η οποία υποβοηθήθηκε και από θανάσιμα λάθη του Ελληνισμού.Στόχος της είναι ο έλεγχος όλης τής Κύπρου και βασικές πτυχές της, η επεκτατικότητα,η παραβίαση συνθηκών και η εθνοκάθαρση.
• Επεκτατικότητα:Με τόν «εθνικό όρκο»,που ψήφισε η τουρκική εθνοσυνέλευση το 1920, η Τουρκία έθεσε ως στόχο την αναβίωση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας με την ενσωμάτωση στην επικράτεια της εδαφών από Ιράκ, Συρία, Ελλάδα(νησιά Ανατ. Αιγαίου,Δυτ.Θράκη)τήν Αλεξανδρέττα και Κύπρο.Ιδιαίτερα για τήν Κύπρο ακολούθησε το επιτυχημένο πρότυπο προσάρτησης τής Αλεξανδρέττας το 1939 με πρόσχημα την προστασία τουρκικής μειονότητας.Η στρατηγική της για έλεγχο όλης τής Κύπρου, συντάχθηκε την δεκαετία τού 1950(Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ 1956, Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου 1958),υλοποιείται σταδιακά, αδίστακτα, μεθοδικά και επιβεβαιώνεται από τα ιστορικά γεγονότα.Μέχρι σήμερα πέτυχε την βίαιη διχοτόμηση και δημογραφική αλλοίωση της.Τα στάδια που ακολούθησε: 1960 λειτουργική διχοτόμηση,επεμβατικά δικαιώματα ,τουρκικά στρατεύματα ,υπερβολικά προνόμοια στήν ΤΚ μειονότητα(συνθήκες Ζυρίχης/Λονδινου),1963/64 δημογραφική διχοτόμηση(τουρκανταρσία , ΤΜΤ, ΤΚ θύλακες),1974 γεωγραφική διχοτόμηση/δημογραφική αλλοίωση( στρατιωτική εισβολή, κατάληψη βορείου τμήματος Κύπρου , εκρίζωση Ελληνικού πληθυσμού, μαζικό εποικισμό με Τούρκους)1983 πολιτική διχοτόμηση(υποτελής διοίκηση <<ΤΔΒΚ>>).Έκτοτε τηρεί το νησί υπό την ομηρία της, με την απειλή ισχυρών τουρκικών δυνάμεων κατοχής (ΤΔΚ)προς εξυπηρέτηση τής Τουρκικής στρατηγικής τού εξαναγκασμού(compellence).Δηλαδή με την απειλή ή χρήση στρατιωτικής ισχύος να αναγκάσει τούς Έλληνες τής Κύπρου να αποδεχθούν λύση υποταγής στη Τουρκία.Παράλληλα συνεχίζει τίς επιθετικές δράσεις της (επεμβάσεις στη νεκρή ζώνη ,ΑΟΖ , κλειστή περιοχή Αμμοχώστου , κατασκευή στρατιωτικών υποδομών οχυρώσεων κ.α.)και μεθοδεύει την δημογραφική αλλοίωση και τών ελεύθερων περιοχών με την παράνομη προώθηση μουσουλμάνων μεταναστών.
• Παραβίαση Συνθηκών:Η Τουρκία δεν σέβεται τις Συνθήκες και Συμφωνίες που υπογράφει.Τις θεωρεί ενδιάμεσους σταθμούς,μέχρι να δημιουργήσει τις συνθήκες παραβίασης τους,προς εκπλήρωση των τελικών στόχων της. Προσφιλής μέθοδος της είναι οι πράξεις προβοκάτσιας,βίας και κατατρομοκράτησης πληθυσμών,όπως το πογκρόμ κατά τών Ελλήνων τής Κωνσταντινούπολης το 1955,η Τουρκανταρσία, που υποκίνησε με τήνΤΜΤ στη Κύπρο το 1963/1964,ο αφανισμός των Ελλήνων τής Ίμβρου και Τενέδου καθώς και τών εγκλωβισμένων Ελλήνων τής Καρπασίας στήν Κύπρο(παραβίαση τής Συνθήκης Λοζάνης 1923, τών Συμφωνιών Ζυρίχης/ Λονδίνου 1960 και Γ΄ Βιέννης 1975).Δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο τής θάλασσας(παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας-Κύπρου στο Αιγαίο και Αν.Μεσόγειο),ούτε τα ψηφίσματα τούΣΑ/ΗΕ για απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο(353/74),επιστροφή τής Αμμοχώστου (550/1984),καταδίκη τού ψευδοκράτους (541/83) καθώς και τις αποφάσεις τού ΕΔΑΔ για τις παραβιάσεις τών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στήν Κύπρο.
• Εθνοκάθαρση:Η Τουρκία διέπραξε γενοκτονίες κατά τών μειονοτήτων στή Μ. Ασία (Αρμενίων,Ελλήνων,Ασσυρίων κ.ά.)στα πλαίσια των σχεδίων αποχριστιανοποίησης και αποεβραιοποίησης της Τουρκίας, που είχε συντάξει το Τουρκικό κράτος (βιβλίο Εθνικισμός,Κοινωνικές Μεταβολές,Μειονότητες, τής Ντιλέκ Γκιουβέν, 2006).Παρόμοιους φρικτούς μηχανισμούς κατατρομοκράτησης και εξόντωσης πληθυσμών, εφαρμόζει η Τουρκία και στα εδάφη, στα οποία εισβάλλει και καταλαμβάνει, όπως στήν περίπτωση τών Ελλήνων τής Κύπρου και τών Κούρδων της Συρίας, με σκοπό να τούς εκριζώσει από τα πατρογονικά εδάφη τους .Είναι μέθοδος δοκιμασμένη με επιτυχία( στρατιωτική επέμβαση-εθνοκάθαρση-εποικισμός)και όσο παραμένει ατιμώρητη η Τουρκία, την επαναλαμβάνει.
Κατά την εισβολή/ κατοχή τής Κύπρου,διέπραξε εγκλήματα που παραβιάζουν τα άρθρα 7 και 8 του Καταστατικού τού Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου(ΔΠΔ).Βίαιη εκδίωξη πληθυσμού και εξαφάνιση προσώπων,εποικισμό, ανθρωποκτονίες αμάχων και αιχμαλώτων,βασανιστήρια,βιασμούς,καταστροφή τών θρησκευτικών και πολιτισμικών μνημείων,εμφύτευση τζαμιών και ιμάμηδων,μετατροπή εκκλησιών σε τζαμιά,αντικατάσταση Ελληνικών τοπωνυμίων με Τουρκικά,πού σχετίζονται με την εισβολή και τόν Τουρκικό εθνικισμό,όχι μόνο στις κατεχόμενες αλλά και στις ελεύθερες περιοχές,για να εξαλειφθεί κάθε ίχνος Ελληνικής παρουσίας και χριστιανικής ζωής στο νησί.Είναι εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας,που παραμένουν ατιμώρητα αλλά δεν παραγράφονται( βιβλίο Γεωπολιτική Πραγματικότητα στο Δίπολο Ελλάδα-Κύπρος,τού καθηγητή Ιωάννη Μάζη και τής Βιργινίας Μπαλαφούτα 2014).Επαληθεύτηκε και για την Κύπρο η ρήση τού Άγγλου πολιτικού William Gladstone για τους Τούρκους«οπουδήποτε και αν πήγαν μιά φαρδιά κηλίδα αίματος ακολούθησε το πέρασμά τους.Όπου απλώθηκε η κυριαρχία τους εξαφανίστηκε ο πολιτισμός».
Συμπέρασμα:Η Τουρκική στρατηγική για την Κύπρο συνιστά θανάσιμο κίνδυνο για την επιβίωση του Ελληνισμού στο νησί.Πρέπει να διδάσκεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματά μας , και να είναι κτήμα όσων χειρίζονται το Κυπριακό.Η γνώση της και η διατήρηση ζωντανής τής ιστορικής μνήμης τών συμφορών, που έχουμε υποστεί από την βαρβαρότητα τής Τουρκίας, αλλά και η επίγνωση ότι τελικός στρατηγικός στόχος της,είναι η ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ τής Κύπρου ,είναι απαραίτητα εφόδια για τήν επιβαλλόμενη αναθεώρηση τής εθνικής στρατηγικής τής ΚυπριακήςΔημοκρατίας(ΚΔ) πρός επιβίωση ,με βασικές πτυχές:(1)ενδυνάμωση τής εθνικής ισχύος με βαρύτητα στήν στρατιωτική πτυχή της(ενίσχυση Εθνικής Φρουράς(ΕΦ),σύναψη αμυντικής συμμαχίας με τήν Ελλάδα),αξιοποίηση τών στρατηγικών συνεργασιών με Γαλλία,ΗΠΑ,Ισραήλ,Αίγυπτο,προσπάθεια ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη(2)εθνικοί στόχοι :προάσπιση ελευθέρων περιοχών- αγώνας με όλα τα πολιτικά, διπλωματικά και νομικά μέσα για επαναφορά τής διεθνούς νομιμότητας στή Κύπρο με τήν απομάκρυνση τώνΤΔΚ και εποίκων – απόρριψη λύσεων τουρκικών όρων στο κυπριακό ,όπως η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ( λανθασμένος στρατηγικός στόχος,πού νομιμοποιεί τήν διχοτόμηση , επεκτείνει τον έλεγχο τής Τουρκίας σε όλη την Κύπρο καί παραβιάζει τίς βασικές αρχές ,τού δικαίου ,τής πλειοψηφίας ,τής ασφάλειας και λειτουργικότητας)και η υποστηριζόμενη από τήν Τουρκία, συνομοσπονδία δύο κρατών – επαναφορά τού κυπριακού στήν ορθή βάση του,ώς θέμα εισβολής,κατοχής,εποικισμού,και εμμονή στο ενιαίο κράτος τήςΚΔ με εφαρμογή τού ευρωπαικού κεκτημένου και τής αρχής<<ένας άνθρωπος μία ψήφος>>σε όλο το νησί(3)καλλιέργεια πνεύματος εθνικής ομοψυχίας .Να μήν επαναληφθούν λάθη τού παρελθοντος.
Για τήν σχέση εθνικής ισχύος / στόχων,πολύτιμα είναι τα διδάγματα από τήν ιστορία τού έθνους μας:«άν δεν έχουμε ισχύ δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε στόχους.Αν δεν έχουμε στόχους ή αυτοί είναι λανθασμένοι,η ισχύς δέν αξιοποιείται.Αν έχουμε στόχους και ισχύ,αλλά ελλείπει η πολιτική βούληση χρήσης τής ισχύος ,τότε πάλιν η ισχύς δεν αξιοποιείται».
Λευκωσία Ιανουάριος 2025 *αντιστράτηγος ε.α.