Η Τουρκία έχει από πολλού χρόνου ψηφίσει και επιβάλει casus belli, δηλαδή απειλή πολέμου, σε βάρος της Ελλάδας, αν η χώρα ασκήσει μονομερώς το δικαίωμά της να επεκτείνει στο Αιγαίο τα χωρικά ύδατά της από 6 ν.μ. μέχρι τα 12ν.μ.
Της Κύρας Αδάμ, εφημερίδα «δημοκρατία»
Έτσι, Ελλάδα και Τουρκία είναι σχεδόν οι μοναδικές χώρες στον κόσμο, οι οποίες σε περίοδο ειρήνης διαπραγματεύονται με διαρκή και μόνιμη απειλή πολέμου της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας.
Το τελευταίο διάστημα και μετά την εμφάνιση της τουρκολιβυκής ΑΟΖ, την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη ουδέποτε κατήγγειλε στον ΟΗΕ για την ακύρωσή της, η Τουρκία αργά αλλά σταθερά επιχειρεί να τεκμηριώσει ένα ακόμα casus belli σε βάρος της Ελλάδας, αυτή τη φορά στη Μεσόγειο, από Ρόδο, Καστελόριζο, Κάρπαθο, Κρήτη μεταξύ των 26ου και 28ου Μεσημβρινού.
Το υπονοεί σαφέστατα η πρόσφατη ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας, με αφορμή την παρουσία ιταλικού πλοίου ερευνών ελληνικών συμφερόντων για την πόντιση ελληνικών ηλεκτρικών καλωδίων στην Κάρπαθο και από εκεί στη Ρόδο και την περιπολία τουρκικού πολεμικού πλοίου, αλλά και τουρκικών UAV στην περιοχή για την προστασία της τουρκολιβυκής ΑΟΖ.
Η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας είναι προειδοποιητική και απειλητική σε βάρος της Ελλάδας, διότι επιμένει ότι «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν επανειλημμένως αποδείξει ότι δεν θα επιτρέψουν καμιά προσπάθεια παραβίασης των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της χώρας μας…».
Με άλλα λόγια, η Τουρκία, για να υπερασπιστεί την τουρκολιβυκή ΑΟΖ, «απαγορεύει» στην Ελλάδα οποιαδήποτε ερευνητική κίνησή της στην περιοχή αυτή, με απειλή πολεμικών ενεργειών, έτσι ώστε η Ελλάδα, κατά την Τουρκία, να περιοριστεί σε ενέργειές της μέσα στα χωρικά ύδατα των 6 ν.μ., τα οποία επιπροσθέτως δεν μπορεί να επεκτείνει λόγω του casus belli.
Η Τουρκία σημειώνει ακόμα ότι, αν θέλει, μπορεί να επιτρέψει στην Ελλάδα υπό όρους να προχωρήσει σε ενέργειες, αφού προηγουμένως η Ελλάδα υποβάλει το σχετικό αίτημα στην Άγκυρα και αυτή αποφασίσει να δώσει το πράσινο φως με ανταλλάγματα βεβαίως.
Αυτό που θέλει να μη βλέπει η Άγκυρα είναι ότι τμήμα της τουρκολιβυκής ΑΟΖ επικαλύπτεται από τη νόμιμη και εν ισχύ ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ, στην οποία η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και συμφέροντά της μέσα στη νόμιμη ελληνική ΑΟΖ, τμήμα της ελληνοαιγυπτιακής ΑΟΖ.
Η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, δεν είναι εύκολη ούτε άμοιρη κινδύνων. Και ενώ το πολιτικό σύστημα στην Αθήνα αγκομαχά, κάνει συνεχείς δηλώσεις και προτίθεται να διαπραγματευτεί την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο, η Τουρκία δηλώνει καθαρά ότι την ενδιαφέρει ιδιαιτέρως η τουρκολιβυκή ΑΟΖ και τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο.
Το πολύπλοκο και επικίνδυνο σημείο είναι ότι τουρκολιβυκή και ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ έχουν επικαλυπτόμενες περιοχές μεταξύ 26ου και 28ου Μεσημβρινού, με την Τουρκία να μην αποδέχεται ύπαρξη ΑΟΖ σε Ρόδο – Καστελόριζο και μειωμένες κατά πολύ ΑΟΖ στην Κάρπαθο και ανατολική πλευρά της Κρήτης.
Καμιά από τις δύο πλευρές δεν έχουν ανοίξει το κεφάλαιο της επικάλυψης τμημάτων ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης και Ελλάδας- Αιγύπτου, αν και το ενδιαφέρον και οι ενέργειες και των δύο χωρών επικεντρώνονται ή θα επικεντρωθούν στις περιοχές αυτές.
Είναι προφανές ότι οποιαδήποτε σχετική διαπραγμάτευση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές θα έχουν πολλούς παίκτες, θα πάρει χρόνο και θα χρειαστεί γερά νεύρα.