Η Αίγυπτος παρέλαβε την πρώτη παρτίδα κινεζικών μαχητικών αεροσκαφών J-10CE, σε μια κίνηση που αντιπροσωπεύει μια ποιοτική αλλαγή στη στρατηγική αεράμυνας της και ενισχύει την κίνησή της προς τη διαφοροποίηση των πηγών οπλισμού της.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Χορίν, επιβεβαίωσε τη συμφωνία μέσω της πλατφόρμας X, η οποία έρχεται μήνες αφότου η Αίγυπτος υπέβαλε το αρχικό της αίτημα στις 19 Αυγούστου 2024.
Αυτή η κίνηση αντανακλά το βάθος της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Καΐρου και Πεκίνου, υπό το φως των περιορισμών που επιβάλλονται τόσο από τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και από την Ευρώπη στον εφοδιασμό της Αιγύπτου με προηγμένα όπλα.
Το J-10CE είναι ένα μαχητικό πολλαπλών ρόλων 4,5 γενιάς, το οποίο ενισχύει την αεροπορική υπεροχή της Αιγύπτου.
Έχει ικανότητες μάχης συγκρίσιμες με τα μαχητικά F-16 και είναι εξοπλισμένο με πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς PL-15, ικανούς να στοχεύουν στόχους σε απόσταση έως και 300 χιλιομέτρων πέρα από την οπτική εμβέλεια.
Αυτές οι δυνατότητες δίνουν στην Αίγυπτο ένα εξαιρετικό πλεονέκτημα στην αναχαίτιση αεροσκαφών και αεροπορικών απειλών πριν εισέλθουν στον εναέριο χώρο της.
Η συμφωνία επεκτείνει τον στόλο μαχητικών της Αιγύπτου για να συμπεριλάβει τέσσερις χώρες εξαγωγής: τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Ρωσία και την Κίνα, μειώνοντας την εξάρτηση του Καΐρου από έναν μόνο προμηθευτή, έναν κρίσιμο παράγοντα υπό το φως των γεωπολιτικών περιορισμών που επιβάλλονται στον οπλισμό του.
Ο εκσυγχρονισμός της Αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας έχει περάσει από πολλά στάδια τις τελευταίες δεκαετίες. Από την ιστορική του εξάρτηση από μαχητικά της σοβιετικής εποχής, όπως τα MiG-17 και MiG-21, που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον πόλεμο του 1973, μέχρι την προσθήκη του MiG-23 στο οπλοστάσιό του μετά τον πόλεμο, στη στροφή σε αμερικανικά μαχητικά F-16 μετά την υπογραφή της αιγυπτιο-ισραηλινής συνθήκης ειρήνης το 1979.
Ωστόσο, η άρνηση των ΗΠΑ να προμηθεύσουν την Αίγυπτο με πυραύλους AIM-120 AMRAAM έχει περιορίσει τις δυνατότητες αερομαχίας πέρα από το οπτικό βεληνεκές, θέτοντας την σε άνιση μειονεκτική θέση έναντι των προηγμένων αεροπορικών όπλων όπως το Ισραήλ, η Τουρκία και τα κράτη του Κόλπου, τα οποία είναι εξοπλισμένα με μαχητικά F-15 και F-35.
Το 2015, η Αίγυπτος αγόρασε 24 γαλλικά μαχητικά Rafale, ακολουθούμενα από άλλα 30 το 2021, καθιστώντας την, τη δεύτερη χώρα με μεγαλύτερο στόλο της εταιρείας Rafale στην αεροπορία της, μετά την ίδια τη Γαλλία.
Ωστόσο, το Παρίσι επέβαλε περιορισμούς στους πυραύλους Meteor μεγάλου βεληνεκούς, περιορίζοντας το επιχειρησιακό τους βεληνεκές.
Μετά από αυτό, η Αίγυπτος στράφηκε στη Ρωσία, όπου αγόρασε 46 μαχητικά MiG-29 εξοπλισμένα με προηγμένους πυραύλους πέρα από την οπτική εμβέλεια.
Το Κάιρο προσπάθησε επίσης να αποκτήσει μαχητικά Su-35, αλλά οι προειδοποιήσεις της Ουάσιγκτον ότι η συνέχιση της συμφωνίας θα μπορούσε να βλάψει τις στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ώθησαν την Αίγυπτο να την ακυρώσει.
Η Αίγυπτος διερεύνησε επίσης τη δυνατότητα απόκτησης μαχητικών F-15, αλλά η αμερικανική προσφορά περιελάμβανε μια έκδοση περιορισμένης ικανότητας.
Αντίθετα, η Ουάσιγκτον πρόσφερε στην Αίγυπτο αναβάθμιση των μαχητικών της F-16, αλλά δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση της Αιγύπτου να αγοράσει κινεζικά μαχητικά J-10CE τον Αύγουστο του 2024 ήταν μια στρατηγική στροφή.
Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στο Κάιρο να μειώσει τους κινδύνους μελλοντικών εμπάργκο όπλων ή πιθανών περιορισμών.
Το J-10CE προσφέρει προηγμένα χαρακτηριστικά σε ραντάρ, ευελιξία και πυραυλικά συστήματα, δίνοντας στην Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία ένα πλεονέκτημα αεράμυνας.
Καθώς οι αεροπορικές δυνάμεις στην περιοχή συνεχίζουν να εκσυγχρονίζονται, αυτή η συμφωνία αντιπροσωπεύει την αρχή μιας νέας φάσης για την Αίγυπτο, διασφαλίζοντας την ικανότητά της να προστατεύει τον εναέριο χώρο της χωρίς εξωτερικούς περιορισμούς.
(Αιγυπτιακή Άμυνα)
—