📌 ΤΙ ΖΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ;
🔴 Απ άκρη σ άκρη η Ευρωπη και η Ελλαδα μετατρέπονται σε μια μαφιόζικη επικράτεια.
Χθες ηταν τα 57 θύματα της δολοφονίας των Τεμπών, στην πλειοψηφία τους παιδιά που πέθαναν από ασφυξία. Σήμερα είναι ο 39χρονος Βασίλης Καλογήρου, ο άτυχος γιος της εισαγγελέως Σοφίας Καλογήρου, που έχει ασχοληθεί με τη σιδηροδρομική τραγωδία που βρέθηκε νεκρός μέσα σε ένα σκηνικό που μαρτυρά ανθρωποκτονία.
🔴Την ίδια ώρα στη Γερμανία, αναβιώνει ο εφιάλτης του ναζισμού με εικόνες που παραπέμπουν στο οργουελικό σύμπαν, όπου πάνοπλοι αστυνομικοί εισβάλουν σε διαμερίσματα γερμανών πολιτών για να κατάσχουν υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα με την κατηγορία αναρτήσεων μίσους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επειδή δεν υπηρετούν και δεν εξυπηρετούν το επίσημο αφήγημα.
🔴Στις μέρες μας, όποιος επιχειρεί να αποδώσει δικαιοσύνη ή να επαναφερει την κοινή λογική σε δρόμο κριτικής σκέψης που κρίνει ή ελέγχει τη «σωστή πλευρά της ιστορίας», στη χειρότερη των περιπτώσεων μετακομίζει με συνοπτικές διαδικασίες στον άλλο κόσμο, στην καλύτερη καταδιώκεται, αποδημείται και φιμώνεται.
🔴Η κοινότυπη πια έκφραση «τι ζούμε ρε φίλε» ειναι πολυ σύντομη για να χωρέσει τον πόλεμο κατά των κοινωνιών μας, αλλα ταυτόχρονα και τόσο ακριβής και περιεκτική καθώς συνοψίζει σε μόλις τρεις λέξεις μια εξωπραγματική κατασταση που μεχρι και πριν απο λιγα χρόνια θα θεωρούνταν απαράδεκτη για να γινει αποδεκτή!
🔴Πλεον επιβεβαιώνεται καθημερινά πως ζούμε εποχές μαζικής εξόντωσης με καθε τροπο, με κάθε μέσο. Μέσω της τροφής, της τεχνολογίας, της λεγόμενης «ιατροφαρμακευτικής» περίθαλψης, μέσω των φυσικών φαινομένων που κατάφεραν να τροποποιήσουν τα τελευταία πενήντα χρόνια, ακομα και μέσω της σκέψης που εμείς οι τηλεκατευθυνόμενοι επιτρέψαμε με παθητικότητα, να χειραγωγήσουν.
🔴Με μηχανισμούς ελαττωματικού αυτοματισμού, οι περισσότεροι εμπιστευτήκαμε την εξουσία στα χέρια επικίνδυνων τυχοδιωκτών. Για όσους μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν τις δηλώσεις τους, δεν μας θέλουν όρθιους, σκεπτόμενους κι ελεύθερους ούτε και τις επόμενες γενεές που κατάφεραν να τις ευνουχίσουν και το μέλλον τους είναι αβέβαιο, σχεδόν ανύπαρκτο κι απατηλό. (Άρθρο μου για την εφημερίδα Δημοκρατία)