Στριμωγμένη στα σχοινιά παραμένει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που διάγει τις χειρότερες μέρες των τελευταίων πεντέμισι χρόνων.
Από τον Πάνο Σώκο – κυριακάτικη δημοκρατία
Οι κραδασμοί στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχουν ως επίκεντρο το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη και το σχέδιο συγκάλυψης, το οποίο βαραίνει το Μέγαρο Μαξίμου. Ομως, την ίδια ώρα, ανησυχητικές είναι οι εξελίξεις και στο μέτωπο της εξωτερικής πολιτικής, καθώς την εβδομάδα αυτή ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχθηκε συνεχόμενα επικοινωνιακά και διπλωματικά «χαστούκια».
Οσον αφορά την υπόθεση των Τεμπών, στο κυβερνητικό επιτελείο αλλάζουν απελπισμένα στρατηγικές σαν τα… πουκάμισα, όμως ο θυμός της κοινωνίας εντείνεται και η 28η Φεβρουαρίου επισκιάζει τα πάντα, παρά τις επίμονες προσπάθειες για αλλαγή ατζέντας. Στο Μέγαρο Μαξίμου, βλέποντας αυτή τη συσσωρευμένη αποδοκιμασία για όσα έπραξαν πριν και μετά την πολύνεκρη τραγωδία, και κατανοώντας ότι τόσο το αφήγημα της εργαλειοποίησης όσο και των χαμηλών τόνων απέτυχε, ανέσυραν στον δημόσιο διάλογο τη δοκιμασμένη συνταγή της ακατάσχετης κινδυνολογίας και των δήθεν μυστικών σχεδίων ανατροπής της κυβέρνησης. Πλάθοντας μια φαντασιακή θεωρία του χάους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε το σύνθημα της καλλιέργειας ενός θεσμικού πανικού, και ακαριαία το κυβερνητικό επιτελείο επιδίδεται στα τηλεοπτικά πάνελ σε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα παρουσιάσει την πιο πειστική θεωρία συνωμοσίας. Παράλληλα, πέρασαν από το αφήγημα του παραπλανημένου πρωθυπουργού σε αυτό της παραπλανημένης κοινωνίας, με τον Αδωνι Γεωργιάδη να πρωταγωνιστεί σε αυτή την επικοινωνιακή επιχείρηση ή παράσταση αντιστροφής της πραγματικότητας.
Οι δημοσκοπήσεις
Τα δημοσκοπικά ευρήματα που είδαν το φως της δημοσιότητας γιγάντωσαν τον προβληματισμό στο Μαξίμου, ενώ ταυτόχρονα εξηγούν και αυτές τις κινήσεις πανικού αλλά και τις κραυγές απελπισίας στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ο νέος κύκλος των μετρήσεων δείχνει καθηλωμένη την κυβερνητική παράταξη σε απολύτως χαμηλά επίπεδα, ενώ αρνητική τροχιά έχουν και οι επιμέρους δείκτες τόσο της κυβέρνησης όσο και του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης στη θέα αυτών των δυσμενών δημοσκοπήσεων είναι η καλλιέργεια πόλωσης, με κυρίαρχο στόχο τη συσπείρωση της Ν.Δ., η οποία ανιχνεύεται μόλις λίγο πάνω από το 50%. Το κλίμα αμφισβήτησης με επίκεντρο τα Τέμπη οδήγησε το Μαξίμου σε μετωπική σύγκρουση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, έτσι ώστε να «ζωντανέψει» εκ νέου η συνοχή της κυβέρνησης αλλά και της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Ο ανασχηματισμός
Στο πλαίσιο αυτής της ανασύνταξης, τα σενάρια για ανασχηματισμό «παγώνουν», με τον Μητσοτάκη να μην επιθυμεί να δείξει ότι σύρεται σε αυτόν λόγω των Τεμπών. Αλλωστε, όπως καταγράφηκε και δημοσκοπικά, η επίδραση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας στην κοινωνία είναι αμελητέα. Σύμφωνα με την Αlco, το 56% δεν πιστεύει ότι η εικόνα της κυβέρνησης μπορεί να βελτιωθεί με έναν ανασχηματισμό. Υπό τον φόβο νέων εσωκομματικών αναταράξεων, μετατέθηκε και ο οδικός χάρτης των κοινοβουλευτικών εξελίξεων για την υπόθεση των Τεμπών. Ο Μητσοτάκης, επενδύοντας σε μια ενδεχόμενη πρόταση μομφής, προκαλώντας μάλιστα την αντιπολίτευση -«Αν θέλουν, να έρθουν στη Βουλή, να δοκιμάσουν να μας ρίξουν»-, «πέταξε το γάντι» και μετέθεσε τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις για πρόταση σύστασης προανακριτικής επιτροπής και προ ημερησίας διατάξεως μετά την Καθαρά Δευτέρα. Ολα δείχνουν πως η 28η Φεβρουαρίου θα κρίνει αρκετά πράγματα σε σχέση με τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. Οι διαδηλώσεις αναμένεται να έχουν τεράστια μαζικότητα, παρά τις προσπάθειες «γαλάζιων» στελεχών να αποτρέψουν τον κόσμο, δηλώνοντας βέβαια για επεισόδια.
Οι απρόβλεπτες εξελίξεις στη διεθνή σκακιέρα
Την ίδια ώρα, πάντως, στην κυβέρνηση ανησυχούν αρκετά και για τις απρόβλεπτες εξελίξεις στη διεθνή σκακιέρα. Ο «τυφώνας» Τραμπ σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του και η Ευρώπη παρακολουθεί απομονωμένη, σαστισμένη και αμήχανη όσα διαδραματίζονται. Τη στάση αυτή υπηρετεί με απόλυτη συνέπεια και η ελληνική πλευρά.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάσχιζε να καλλιεργήσει ένα πανηγυρικό αφήγημα για την εξωτερική πολιτική και το αναβαθμισμένο διεθνές προφίλ της χώρας, όμως μέσα σε λίγες μέρες δέχθηκε απανωτά πλήγματα που κατέρριψαν με κρότο όσα παχυλά υποστήριζε. Είναι σαφές ότι οι διεθνείς εξελίξεις έχουν προσπεράσει κατά πολύ την καινοφανή στρατηγική του «προβλέψιμου συμμάχου» και η κυβέρνηση συναντά πλέον με ξεκάθαρο τρόπο το αδιέξοδο της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί πιστά από το 2019.
Ούτε τα παχυλά αμειβόμενα λόμπι δεν κατάφεραν να πείσουν τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, και τον επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μάρκο Ρούμπιο, να συναντηθούν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ και ο Εμανουέλ Μακρόν… ξέχασε να καλέσει τον πρωθυπουργό στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής του Παρισιού για την Ουκρανία, καθιστώντας τον ίδιο και τη χώρα μας «ακολούθους» των διεθνών εξελίξεων. Αναμφίβολα, αν αναλογιστεί κανείς τις προσπάθειες στήριξης και την προθυμία της κυβέρνησης να βοηθήσει τους Ουκρανούς, ακόμα και εις βάρος του εξοπλισμού των νησιών μας, το επικοινωνιακό φιάσκο είναι τεράστιο.
Επιπλέον, ο Μακρόν αποδείχθηκε στυγνός μπίζνεσμαν, καθώς, παρότι η χώρα μας βρίσκεται στην κορυφή του πελατολογίου σε στρατιωτικό εξοπλισμό, ο Γάλλος πρόεδρος παραμέρισε τη φιλία και πουλάει στην Τουρκία τους πυραύλους Μeteor, που, σύμφωνα με τους ειδικούς, εξισορροπούν τη μέχρι πρότινος ελληνική υπεροπλία. Υπό το βάρος όλων αυτών των ανοιχτών μετώπων, η κυβέρνηση δείχνει να πελαγοδρομεί, όμως η συγκυρία τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων είναι πολύ κρίσιμη για μια κυβέρνηση που ετοιμάζεται να πετάξει… χαρταετό.