Γράφει η Φανούλα Αργυρου*
Ανατριχίλα σε πιάνει να διαβάζεις τη δήλωση της Μάνας τού δολοφονηθέντος Θανάση Νικολάου για το βάθος της διαφθοράς και ταυτόχρονα θαυμασμός, για τη δύναμη και επιμονή της να παλεύει εναντίον ενός αδίστακτου διεφθαρμένου κατεστημένου να καλύψει τους ενόχους, να απεχθάνεται την αλήθεια.
«Τον έστειλα στο στρατό και μου τον έφεραν νεκρό…»
Δήλωσε η πικραμένη Μάνα μετά την ομόφωνη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου 21.2.2025: «Ελπίζω ότι θα εξιχνιαστεί αυτή η υπόθεση όπως πάει. Ο κόσμος είναι δίπλα μου, όπως και όλες οι αποφάσεις που πάρθηκαν τελευταίως. Το έγκλημα ήταν οφθαλμοφανές από την πρώτη στιγμή στη σκηνή, δεν ξέρω γιατί γινόταν όλη αυτή η συγκάλυψη μέχρι σήμερα. Εγώ δεν μπορούσα να δεχτώ με τίποτα τα όσα μου λέγανε. Ήταν μια μαζική συγκάλυψη εδώ και 20 χρόνια και αν για ένα έγκλημα εξόφθαλμο και στα μάτια του πιο απλού ανθρώπου και ενός παιδιού, αν για αυτό το έγκλημα για 20 χρόνια με βασάνιζαν, μέχρι που ξέθαψα το παιδί μου, μέχρι να τους αποδείξω, για φανταστείτε πόσα άλλα έχουν συγκαλυφθεί».
«Την Παρασκευή η ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου απέρριψε ομόφωνα την έφεση του ιατροδικαστή Πανίκου Σταυριανού για ακύρωση του πορίσματος. της θανατικής ανακρίτριας Ντόριας Βαρωσιώτου, η οποία διαπίστωσε ότι, ο θάνατος του νεαρού επήλθε διά στραγγαλισμού.
Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, η υπόθεση εκδικάστηκε από την Πλήρη Ολομέλεια, η οποία εξέτασε όλα τα ζητήματα που ηγέρθηκαν και εξέδωσε στις 18/12/2024 τελεσίδικη απόφαση».
«Ελπίζω οι γονείς των θυμάτων του θανατηφόρου σιδηροδρομικού δράματος στα Τέμπη στην Ελλάδα δεν θα αναμένουν και εκείνοι 20 και πλέον έτη προτού μάθουν την αλήθεια και αποφανθεί η δικαιοσύνη», μου δήλωσε φίλος από την Αθήνα, όταν διάβασε τη δήλωση της Μάνας Ανδριάνας Νικολάου.
Όλοι όσοι σ’ αυτό το διεφθαρμένο κατεστημένο σε μια ημι-κατεχόμενη πατρίδα, συγκάλυψαν ενσυνείδητα το έγκλημα εδώ και 20 χρόνια, και τον υπεύθυνο/νους του στραγγαλισμού του μ. Θανάση, το πρώτο που οφείλουν είναι γονατιστοί να ζητήσουν ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ. Και να παραιτηθούν ΟΜΑΔΙΚΑ από όλα τους τα αξιώματα όποιοι έχουν οποιοδήποτε αξίωμα. Να ονομαστεί ο ένοχος ή ένοχοι και να απονεμηθεί η δικαιοσύνη.
Προηγούμενο
Στις 14 Μαΐου 2024 είχα γράψει μεταξύ άλλων στα παραπολιτικά της «Σημερινής» για το ίδιο θέμα «Ακόμα μια συγκάλυψη δολοφονίας και η επιμονή της ΜΑΝΑΣ…».
«Τα λόγια της πικραμένης αλλά δυναμικής Μάνας, Ανδριάνας Νικολάου, είναι μαχαίρι στη καρδιά της ΚΔ και του κατεστημένου της».
Η κα. Ανδριάνα, είπε μεταξύ άλλων όταν φιλοξενήθηκε στο Πρωτοσέλιδο (Sigma) και αναφέρθηκε στην ηθική ικανοποίηση μετά το πόρισμα του δικαστηρίου για στραγγαλισμό του άτυχου Θανάση. «Αυτό το πόρισμα ήταν ο καρπός των κόπων μας. Την αυτοχειρία την σκέφτηκαν όχι για να καλύψουν το έγκλημα αλλά για να καλύψουν τους εγκληματίες, τους δολοφόνους και τους ηθικούς αυτουργούς». Με αυτή τη συγκάλυψη αμαύρωσαν, είπε, το όνομα του παιδιού της με το στίγμα της αυτοχειρίας.
Η κα. Ανδριάνα δακρυσμένη μίλησε για την απόφαση που εξέδωσε η δικαστήςΝτόρια Βαρωσιώτου. «Δεν έχω λογία να πω γι’ αυτόν τον άγγελο. Ήταν πραγματικά ένας άγγελος. Έβλεπε, άκουγε και ξεχώριζε. Μακάρι να είχαμε και άλλους δικαστές σαν αυτή την κοπέλα. Θα είχε επανέλθει το κράτος δικαίου στον τόπο μας που το έχουν δολοφονήσει. Δοξάζω τον Θεό μου που μου έδωσε όλη αυτή την αντοχή και τη φώτιση. Αυτό δεν λέγεται δικαίωση αλλά αποκατάσταση της αλήθειας. Δικαίωση θα επέλθει μόνο με τη σύλληψη των αδίστακτων δολοφόνων και των ηθικών αυτουργών. Κρύβονται πάρα πολλοί και πολλά».
Ακόμη ανέφερε ότι γνώριζαν ποιοι είναι οι δολοφόνοι και για αυτό τους συγκάλυπταν. «Ο στρατός σκότωσε το παιδί μου. Εκεί τον σκότωσαν. Είδε διακίνηση ναρκωτικών». Η κα. Ανδριάνα τόνισε ότι το θέμα είναι να ομολογήσουν γιατί κουκούλωναν το έγκλημα.
Διερωτήθηκε πώς είναι δυνατό να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. «Δεν έχουν παιδιά να βάλουν τη θέση του παιδιού τους στη θέση του παιδιού μου και τον εαυτό τους στη δική μου θέση; Δεν θέλω να ακούω για Νομική Υπηρεσία ούτε Αστυνομία ούτε στρατό. Θέλω να αναλάβει ο Πρόεδρος και το Υπουργικό Συμβούλιο. Να μπουν ανακριτές από εδώ ή από το εξωτερικό για να δούμε πού οφείλεται όλο αυτό το κακό που μας έκαναν. Για εμάς δεν υπάρχει Νομική Υπηρεσία.
Μέχρι προχθές ήταν εναντίον μας.«Ήθελαν να του φορτώσουν ότι είναι ο ίδιος ο φονιάς του εαυτού του. Τώρα θα τους έχω εμπιστοσύνη ή θα τους υπολογίζω; Λυπούμαι πάρα πολύ».
Και συμπληρώνει το δημοσίευμα:
«Από πλευράς του, ο ποινικός ανακριτής Σάββας Μάτσας ανέφερε πώς ένας δίκαιος μελετητής του συνόλου της επιστημονικής μαρτυρίας που εξασφαλίστηκε όλα αυτά τα 19 χρόνια, δεν είχε καμία άλλη επιλογή αν είχε ίχνος συνειδήσεως, παρά να αποφασίσει ότι επρόκειτο για δολοφονία και όχι αυτοκτονία».
Τόνισε ότι η άλλη πλευρά ήθελε να καταθέσει ένας παθολογοανατόμος οοποίος έκδηλα έλεγε ψέματα και υπέπεσε σε αντιφάσεις. «Απέκρυψε πλακίδια τα οποία είχε εξασφαλίσει από το υοειδές οστό με στόχο να παραπλανήσει το δικαστήριο».
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΡΕΥΝΑ
Επαναλαμβάνω (2024): Τώρα πια πέραν της ομόφωνης απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει καθηκόντως να ορίσει μια ανεξάρτητη δημόσια έρευνα με επικεφαλής ένα ανεξάρτητο δικαστή να ερευνήσει σε βάθος τις συστηματικές αποτυχίες που συνοδεύουν αυτή τη τραγική υπόθεση και η οποία ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ μήνες και χρόνια για το αποτέλεσμά της. Οι έρευνες Πολυβίου (για Μαρί) και Αρέστη (για Συνεργατική) είναι χρήσιμα προηγούμενα αν και αμφότερες θα ήταν ακόμα καλύτερες αν είχαν περισσότερη διαφάνεια. Μια ανεξάρτητη δημόσια έρευνα (Public Inquiry) για να εξακριβωθούν και να ονομαστούν τα γιατί τόσων θεσμικών αποτυχιών από τόσους πολλούς ανθρώπους σε δημόσιους τομείς κ.α.
Τελικά, αυτή η υπόθεση έρχεται να προστεθεί σε τόσες άλλες που υπάρχουν στο μητρώο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για τον ίδιο χειρισμό. Για την ίδια μέθοδο συγκάλυψης δολοφόνων και εγκληματικών ενεργειών αντί του αντιθέτου. Για την δολοφονία του κράτους δικαίου κατ’ επανάληψη. Που έλαβαν χώρα πολύ πριν το 2005, μέχρι σήμερα! Που υπονομεύουν το κράτος δικαίου, και το εξευτελίζουν διαχρονικά. Και ας έχουν γεμίσει οι γειτονιές και τα σοκάκια του νησιού με υπερ-μορφωμένους νομικούς, δικηγόρους, δικαστές …
Εκείνο που δυστυχώς συμπεραίνεται στα πολυτάραχα λίγα χρόνια της ύπαρξης της ΚΔ περιλαμβανομένης και της διαχείρισης του ιδίου του πολιτικού μας θέματος, είναι ότι: η αποικία Κύπρος το 1960 δεν άξιζε, δεν ήταν ώριμη, δεν ήταν έτοιμη ακόμα για ανεξαρτησία ούτε για την κουτσουρεμένη τέτοια που της δόθηκε…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Λονδίνο 24.2.2025