Μανώλης Κοττάκης
Το Κοινοβούλιο, παρά την παρακμή του -είναι απλώς διεκπεραιωτής κυβερνητικών νομοσχεδίων χωρίς αντίρρηση-, είναι χρήσιμο. Σε μια κορυφαία διαδικασία, όπως είναι η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, τα συναισθήματα όλων αποκαλύπτονται – δεν κρύβονται! Μπορείς άνετα να πάρεις τη «θερμοκρασία» των βουλευτών. Τι διαπιστώσαμε;
Την Τρίτη και την Τετάρτη το απόγευμα, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. έστειλε σαφές και συγκεκριμένο μήνυμα στην ηγεσία: «Δεν θα πάρουμε κανέναν στην πλάτη μας αν…» Παρά το γεγονός ότι οι βουλευτές ευρέθησαν προ της αμηχανίας να ακούνε, πρώτον, τον υπουργό Δικαιοσύνης να αθωώνει προκαταβολικά τον Χρήστο Τριαντόπουλο, πριν η προανακριτική συντάξει το πόρισμά της, και, δεύτερον, τον υφυπουργό Παρά τω Πρωθυπουργώ από τη Μαγνησία με χαρτοφυλάκιο το «μπάζωμα» να προκαλεί το δημόσιο αίσθημα με τα ψέματά του. Και στις δύο περιπτώσεις, οι νεοδημοκράτες βουλευτές αρνήθηκαν να χειροκροτήσουν τους «νεοείσακτους» της παράταξης, οι οποίοι γνώρισαν την οδυνηρή ψυχρολουσία της σιωπής. Θερμοκρασία Σιβηρίας επικράτησε στην αίθουσα με το πέρας των προκλητικών ομιλιών τους.
Η εικόνα άλλαξε βεβαίως όταν, την επομένη, ανέβηκε στο βήμα του Κοινοβουλίου ο πρωθυπουργός, ο οποίος, αντί να ζητήσει συγγνώμη για τα Τέμπη, επιτέθηκε στα ΜΜΕ, επιτέθηκε σε ξένη χώρα ότι δήθεν κρύβεται πίσω από τον πολλαπλασιασμό των εναντίον του σχολίων στο διαδίκτυο για τα Τέμπη και απέδωσε την κακοδαιμονία του στην… επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης και την… ενοχικότητά της να απαντήσει. Η ίδια, δηλαδή, τακτική που ακολούθησε στις ευρωεκλογές, προκειμένου να απαντήσει και τότε για τα Τέμπη. «Υποτιμήσαμε» είπε, την άνοιξη του 2024, τις θεωρίες συνωμοσίας, «υποτιμήσαμε» είπε και προχθές. Ιδιο το ρεπερτόριο!
Το πνεύμα της ομιλίας του κυρίου Μητσοτάκη ήταν (για να μιλήσω με όρους νεολαίας) «όχι μόνο δεν ζητάω συγγνώμη, αλλά σας τη λέω και από πάνω!». Η έκπληξη αυτή τη φορά δεν ήρθε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. Σε αυτή την περίπτωση, οι βουλευτές δεν είχαν πολλά περιθώρια. Η ένταση του χειροκροτήματος κάθε βουλευτή, όταν μιλά ο πρωθυπουργός, μετριέται άλλωστε με ειδικά μηχανήματα και παρακολουθείται από κλειστό κύκλωμα. Ουαί και αλίμονο σε όποιον χειροκροτεί χλιαρά!
Η έκπληξη ήρθε από τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο κύριος πρωθυπουργός είπε ότι η Ν.Δ. είναι «μεγάλη παράταξη». Ο βουλευτής Μπάρκας ξεστόμισε κάτι που δεν είχε διανοηθεί να πει ποτέ ξανά στη διάρκεια της εξαετούς κυριαρχίας της Ν.Δ. «Σιγά την παράταξη!» Το ότι είπε αυτή τη φράση ένας «μισητός συριζαίος» δεν σημαίνει ότι είναι και λάθος. Δυστυχώς, δεν είναι. Απλώς ο βουλευτής είχε άγνοια κινδύνου όταν το έλεγε, και ο έμπειρος κοινοβουλευτικά πρωθυπουργός βρήκε την ευκαιρία να κερδίσει ένα «μπιζ» από τους βουλευτές του, προσφεύγοντας στην κληρονομιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή και όχι βέβαια του πατρός του. («Είμαστε μεγάλη παράταξη γιατί αποκαταστήσαμε τη δημοκρατία, βάλαμε την Ελλάδα στην Ευρώπη και κρατήσαμε τη χώρα στην Ευρώπη» – ο Παυλόπουλος την κράτησε στην Ε.Ε., το 2015, Κυριάκο. Ο Παυλόπουλος!).
Εάν η Ν.Δ. έφθασε να γίνεται η χλεύη των θρασύτατων ηττημένων του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι δεν πάει καλά. Και όταν κάτι δεν πάει καλά, επείγει η δράση. Ενα κομματικό στέλεχος της Ν.Δ. από την Α’ εκλογική Περιφέρεια Αθηνών με κάλεσε προσφάτως, αμέσως μετά τις τεράστιες συγκεντρώσεις, για να μου πει το εξής: «Φίλε, είχα ένα σπίτι στο χωριό μου, κάπου στην Πελοπόννησο. Αλλά το είχα εγκαταλείψει και το είχα παραμελήσει. Δεν πήγαινα να δω σε τι κατάσταση βρίσκεται. Οταν αποφάσισα να πάω βρήκα το σπίτι ερείπιο. Γκρεμισμένο. Από αυτή την εμπειρία πήρα ένα μάθημα για το κόμμα μας. Αν εγκαταλείψουμε και παραμελήσουμε το σπίτι μας, θα πέσει και θα μας πλακώσει. Θα το αφήσουμε;» Αυτή την ερώτηση ο Απόστολος θα έπρεπε να την απευθύνει στους κορυφαίους της Ν.Δ., οι οποίοι δεν έχουν συναίσθηση της φάσης της Ιστορίας στην οποία βρισκόμαστε. Η κοινωνία είναι κινούμενη άμμος και εγκαταλείπει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, με πρώτη τη Ν.Δ. Πέφτουν όλοι. Αλλά οι κορυφαίοι της Ν.Δ. δεν λένε τίποτε. Φοβούνται μην τους επιτεθεί ο μηχανισμός των τρολ και των bots του Μαξίμου. Ακολουθούν πιστά την πρακτική που ακολουθούσαν οι υπουργοί του Γιώργου Παπανδρέου στα Μνημόνια: «Ναι σε όλα». Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Βυθίστηκαν μαζί με τον Παπανδρέου και βύθισαν το κόμμα τους σε μακρά ανυποληψία, από την οποία ουσιαστικά δεν ανέκαμψε ποτέ. Μοιραίοι και άβουλοι οι κορυφαίοι της Ν.Δ., παρατηρούν την άλωση του Μαξίμου από ακραία στοιχεία, παρατηρούν τη μετάλλαξη της παράταξης σε ένα κόμμα που «τραμπουκίζει» την κοινωνία και τους αντιπάλους του, παρατηρούν τη μετατροπή του μαύρου σε άσπρο και του ψέματος σε αλήθεια. Μετέχουν σήμερα σε κόμμα-παράταξη, θα παραλάβουν αύριο -αν παραλάβουν- κόμμα-περίπτερο. Οπως και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η εγκατάλειψη και η αδιαφορία για το κοινό μας σπίτι θα έχουν ως συνέπεια την ερειπίωση και την κατεδάφισή του.
Ιδού, λοιπόν, η θερμοκρασία από το Κοινοβούλιο. Είδαμε και ακούσαμε τοποθετήσεις αρχηγών κομμάτων που εκφωνήθηκαν σαν να μην είχαν προηγηθεί ποτέ οι τεράστιες διαδηλώσεις για τα Τέμπη. Φεύγει ο κόσμος, αγαπητοί, φεύγει, κουνά μαντίλι για άγνωστο προορισμό. Οπως οι πολιτικοί πρόσφυγες. Φεύγει ο κόσμος και αναζητά «Νέα Γη». Ζητείται Κολόμβος.
Ο κόσμος είναι εδώ, έχει εξαντλήσει κάθε όριο υπομονής.
Μια ακτίδα φωτός περιμένει και είναι έτοιμος να στραφεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Το γιατί καθυστερεί όλο αυτό το διαφορετικό μόνο μια εξήγηση μπορεί να χρεωθεί που έχει να κάνει στο χρόνο σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στον εξωτερικό παράγοντα.
Τα πολιτικά κόμματα με την εικόνα που έχουν σήμερα εκφράζουν απαξίωση πλήρη,
επομένως αυτό που αναμένεται επιβάλλεται να έχει έντονο φως.
Το μάθημα του 41% το ξεθώριασαν από μόνοι τους αυτοί που το αποδέχθηκαν.
Οι αδυναμίες-ατολμίες αυτής της μεγάλης παράταξης δεν είναι μόνο στο σήμερα,
παραμένουν διαχρονικές.
Μέσα βεβαίως από το βαθύ παρακράτος τα είχαν βολέψει άψογα.
Στο σήμερα και αυτό το βαθύ παρακράτος αδυνατεί να ξεπεράσει το αδιέξοδο.
Μια μεγάλη παράταξη δεν αποτελεί παρακαταθήκη να το εκφράζεται και μόνο,
απαιτείται επί του έργου η μεγάλη υπεροχή της.
Ο χρόνος αποδεικνύεται ο καλύτερος μαέστρος την όποιας επιτυχημένης ορχήστρας.
Ένα ατελείωτο μπράβο προς όλους που συνέβαλλαν ώστε να ζούμε αυτή την εικόνα στο σήμερα.