Η παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος και η πρόταση μου
(Απευθύνομαι δημοσίως κυρίως στους σημειολογικά εκφραστές του λαϊκού ξεσηκωμού για αλήθεια και δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών και κατ επέκταση στο διαχρονικό αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη, άρα εθνική και λαϊκή κυριαρχία και ελευθερία).
Άρθρο του Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου
Κοινό αίτημα είναι η μεταρρύθμιση και η απονομή δικαιοσύνης που σήμερα η ηγεσία της διορίζεται από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό. Η δικαιοσύνη που συνταγματικά οφείλει να είναι ανεξάρτητη και διοικητικά και υπηρεσιακά αξιοκρατική, αν δεν εμπλουτιστεί από μικτά δικαστήρια με την συμμετοχή πολιτών και την αδιάβλητη εκλογή δικαστικών λειτουργών, θα παραμείνει στα χέρια πολιτικών κυκλωμάτων και μυστικών εταιρειών και δεν θα απονέμεται. Η πολιτική από ευθύνη και συμμετοχή έχει μετατραπεί σε επαγγελματική τεχνική της εξαπάτησης. Η κυρίαρχη κοσμοπολίτικη αντιλαϊκή και αντεθνική μεταπρατική αστική τάξη της χώρας επιβιώνει ξεπουλώντας τα κυριαρχικά της δικαιώματα και πτωχεύοντας τον λαό. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν μεταβληθεί σε μέσα μαζικής εξαπάτησης και είναι τα εργαλεία αναπαραγωγής του συνειδητού ψεύδους και της αποσιώπησης της αλήθειας. Η Ελλάδα δεν διαθέτει επαρκή, ικανή και αποφασισμένη πολιτική ηγεσία για να βγάλει τον τόπο από την ηθική, πολιτική, πολιτισμική, παραγωγική και καταναλωτική του παρακμή. Δεν διαθέτουμε ισχυρούς τίμιους και αποφασισμένους πολιτικούς εκφραστές της λαϊκής κοινής γνώμης, η οποία χειραγωγείται με παραπληροφόρηση και καθοδηγείται με τεχνητά αδιέξοδα εκβιαστικά διλήμματα. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι εξαρτημένο και όμηρος ξένων Πρεσβειών, παρέχει υπαλληλικές υπηρεσίες στην μεταπρατική αστική τάξη με οικονομικά και υποστηρικτικά ανταλλάγματα και είναι εντελώς ακατάλληλο να ηγηθεί εξυγιαντικής εκστρατείας. Τα ιδεολογικά πλαίσια των περισσότερων κομμάτων συγκλίνουν: ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ΚΙΝΑΛ υπηρετούν την wokeατζέντα της παγκοσμιοποίησης (κατάργηση εθνών –κρατών, παραχάραξη ιστορίας, κατασκευή τεχνητών εθνοτήτων, υποχρεωτικός πολυπολιτισμός με μετεγκατάσταση λαθρομεταναστών, τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, νομιμοποίηση ναρκωτών αποχαύνωσης του λαού, αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης και κυρίαρχη δύναμη στην Νέα Βαβυλωνία ασυνενοησίας ο τοκογλύφος τραπεζίτης). Το χειρότερο ο Ερντογάν έχει εξαγοράσει αρκετούς πολιτικούς, πανεπιστημιακούς και λοιπούς κύκλους με τα χρήματα του ΚΑΤΑΡ, που κόπτονται υπέρ των εθνικών υποχωρήσεων- παραχωρήσεων και της συνεκμετάλλευσης της ελληνικής ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων μας με την Τουρκία. Εδώ διακυβεύονται τρισεκατομμύρια οφέλη για το ελληνικό κράτος έναντι μερικών δις μαύρο χρήμα στις τσέπες των πολιτικών και υπηρεσιακών διαπραγματευτών. Μάλιστα μετέτρεψαν σε «πράσινη» ιδεολογία την μη εξόρυξη των ελληνικών υδρογονανθράκων. Τα τεκμήρια για τα παραπάνω είναι οφθαλμοφανή και αυταπόδεικτα. Χρόνια τώρα βιώνουμε το πρόβλημα της οικογενειοκρατίας. Ένα διαχρονικό ζήτημα συναισθηματικής καθήλωσης και εξάρτησης των ψηφοφόρων από τους εκφυλισμένους γόνους γνωστών επωνύμων. Επίσης πάσχουμε από κίβδηλο πολιτικό μεσσιανισμό. Μεταλλαγμένα αρχηγικά κόμματα αναδείχνουν υποτιθέμενους σωτήρες που μετατρέπονται σε καταστροφικούς διαχειριστές. Ελλαδέμποροι, Χριστέμποροι και ψυχάκηδες πασχίζουν μάταια να καλύψουν το πολιτικό κενό. Εμμονικά και ιδεοληπτικά παρωχημένα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ συγκρούονται με νεωτερικές παραφυάδες του και αναπαράγουν με τους ναζιστές γόνους των συνεργατών των γερμανών ένα ιδιότυπο δίπολο νέου γύρου του καταστροφικού εμφυλίου του 1946. Τι να κάνουμε; Πρώτα από όλα να αποκτήσουμε σύμφωνα με τις ελληνικές παραδόσεις μια Νέα Συλλογική Ηγεσία. Που θα την απαρτίζουν Δημοκράτες Πατριώτες, κοινωνικά δίκαιοι. Να μην έχουμε ένα σατράπη αρχηγό που θα αποφασίζει για όλα αυταρχικά και με την «ενός ανδρός αρχή». Να παραχθεί μια νέα συνείδηση, όπου ο ένας επικεφαλής θα είναι μόνο συντονιστής και οι πολλοί θα τον δεσμεύουν ως εκτελεστική εξουσία, ασπαζόμενοι μετά από ενεδελεχήσυζήτηση την καλύτερη πρόταση και την δικαιότερη λύση σε κάθε ζήτημα. Έτσι θα παύσει η εξάρτηση από τις ατομικές αδυναμίες, γνωστικές ανεπάρκειες, τους κινδύνους να εκβιαστεί, εξοντωθεί, συναλλαχθεί, υπονομευθεί, συκοφαντηθεί ο εκάστοτε Πρωθυπουργός. Φυσικά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να έχει απόλυτη συνταγματική ελευθερία να κρίνει την αντισυνταγματικότητα των νόμων. Τα Δημοψηφίσματα να επιστρέψουν με σαφήνεια και η γνώμη του λαού να γίνεται σεβαστή με ισχύ συνταγματικού άρθρου. Να επαναφέρουμε τη λογική σύζευξη της Δημοκρατίας με την Πατρίδα. Να αποφύγουμε την παγίδα η Δημοκρατία να καταντήσει ακροαριστερή αναρχική, αντιεξουσιαστική και ασύδοτη ανθελληνική αποθέσπισηκαι η Πατρίδα να μην γίνει το πρόσχημα ακροδεξιάς ναζιστικής, φασιστικής και ρατσιστικής παρεκτροπής. Να μεταρρυθμίσουμε το Δημόσιο. Να προχωρήσουμε σε μια σύγχρονη Εθνική-Λαϊκή Ενότητα διαταξικώνσυμμάχων, ώστε να επιβιώσει ο ελληνισμός. Σε αυτό το άρθρο δεν θα προτείνω ένα πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα. Έθεσα μια πρόταση και κάποιες βασικές αρχές. Είναι αυτονόητο ότι δεν διεκδικώ να αναιρέσω την πρόταση μου για Συλλογική Ηγεσία και δημιουργία νέου πολιτικού φορέα γινόμενος ο ίδιος εαυτοκεντρικός. Μπορώ όμως να συμβάλλω στον διάλογο με πλήρη γνώση του Ελλαδικού πολιτικού φάσματος προσώπων και καταστάσεων, στην προετοιμασία αυτής της πρωτοβουλίας που αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα. Απαλλαγμένος από κάθε είδους προσωπική επιδίωξη είμαι στη διάθεση σας. Ένα αρχικό δίκτυο υγιών πνευματικά και ηθικά δυνάμεων υπάρχει και χωρίς κομματικά στεγανά μπορεί να ενώσει τις απελευθερωμένες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας σε μια βάση, όπου οι διαδικασίες θα είναι ισότιμες και ακαπέλωτες. Για συνέχιση του διαλόγου στο οποίο θα επιστρέψουμε email: al.chrysanthakopoulos@gmail.com
«Φυσικά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να έχει απόλυτη συνταγματική ελευθερία να κρίνει την αντισυνταγματικότητα των νόμων.»
Μόλις εισηγήθηκες εκ νέου την Ενός Ανδρός Αρχή, με κατάργηση του ρόλου της Δικαστικής Εξουσίας στην κρίση της συνταγματικότητας των νομοθετημάτων, και παραχώρησες τον απόλυτο έλεγχο επί των Νόμων σε έναν ελέω Θεού δικτάτορα.
αφορά στην υπογραφή νόμων της κυβέρνησης με το υπάρχον σύνταγμα που αν υπάρξει διχογνωμία γίνεται δημοψήφισμα
Προσοχή στην κάθε κατάχρηση που μπορεί να οδηγήσει σε κάθε εκφυλισμό. Το δύσκολο στη θεσμική θεμελίωση δεν είναι να προτείνει κανείς λύσεις που αντίκεινται σε δεδομένες καταστάσεις τρέχουσες για την εμπειρία και τις συνθήκες ζωής ενός πολίτη ή μιας γενεάς πολιτών, αλλά το να περιγράψει λύση μέσω ενός πλαισίου επίλυσης προβλημάτων ικανού να ανθίσταται σε βάθος χρόνου στις παντοειδείς διαστρεβλώσεις που θα επιχειρήσουν οι πονηροί. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι κάνετε λάθος που διατυπώνετε απόψεις ή ότι δεν θα πρέπει να γίνουν αλλαγές. Το μόνο που θέλω να πω είναι να προσέχετε τις συνέπειες.
Όπου αυξάνεται η (σχετική ή απόλυτη) ισχύς ενός μόνο τελεστού μέσα σε ένα πολύπλοκο σύστημα, αυξάνεται ταυτοχρόνως (και συχνά νομοτελειακώς) η ευπάθεια του συστήματος ή των από αυτό εξαρτωμένων σε κατάχρηση ισχύος, άμα τη καταλήψει της θέσεως αυτής από έναν ακατάλληλο τελεστή. Η μεταβολή των κανόνων που ανταλλάσσει ένα πρότυπο ευπάθειας με ένα άλλο μπορεί να φαίνεται ότι επιλύει το τρέχον πρόβλημα. Αλλά επί της ουσίας το μόνο που κάνει είναι να εισάγει ένα άλλο. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι εκείνο που σκεφτήκατε είναι κακό. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι ενέχει και αυτό κινδύνους.