Την επόμενη εβδομάδα, από τις 19 έως τις 21 Μαρτίου, στην Αθήνα θα εκλεγεί ο νέος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Ενόψει αυτού του σημαντικού γεγονότος, ας κάνουμε έναν απολογισμό της 130χρονης ιστορίας της ΔΟΕ.
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ιδρύθηκε το 1894 και από τότε οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξελιχθεί σε ένα αθλητικό γεγονός με παγκόσμια εμβέλεια, που εμπεριέχει πολλά στοιχεία ανταγωνισμού ακόμα και μεταξύ πολυεθνικών εταιρειών, διαφημιστικών, αθλητικών, φαρμακευτικών. Η αυξανόμενη επαγγελματοποίηση και η τεχνολογική πρόοδος στον αθλητισμό έχουν δημιουργήσει νέες προκλήσεις για τη διατήρηση της ισότητας μεταξύ των χωρών. Οι οικονομικά ισχυρότερες χώρες έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν περισσότερο στην προετοιμασία των αθλητών τους, τόσο σε επιστημονική υποστήριξη όσο και σε προωθητικές ενέργειες.
Αντίθετα, χώρες με χαμηλότερους πόρους αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες στη στήριξη των αθλητών τους σε αυτό το ανταγωνιστικό περιβάλλον, καθώς δεν έχουν πρόσβαση στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, γεγονός που κάποιοι θεωρούν ότι έχουν εκδιωχθεί από το ολυμπιακό κίνημα.
Κατά τη διάρκεια αυτών των 130 ετών, η ΔΟΕ έχει αλλάξει εννέα προέδρους. Ο τελευταίος, ο Γερμανός πρωταθλητής ξιφασκίας Τόμας Μπαχ, κατείχε τη θέση για 12 χρόνια και έγινε γνωστός κυρίως για την επιθετική του σταση απέναντι στη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, οι Ρώσοι αθλητές υπέστησαν πολλές κυρώσεις, με την πιο πρόσφατη το 2022, όταν τους απαγορεύτηκε η συμμετοχή σε διεθνείς αγώνες.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024, ο Μπαχ παραδέχτηκε ότι οι νέες εποχές απαιτούν νέα ηγεσία. Οι υποστηρικτές του, που συνδέονται με τη δυναστεία των Αψβούργων, προβλέπουν τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον του: μια θέση στον ΟΗΕ, τη θέση του αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή μια πολιτική καριέρα στη Γερμανία. Αυτή τη στιγμή, ο Μπαχ υποστηρίζει τους εκπροσώπους του «Μοναρχικού Οίκου» των Αψβούργων, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν τον απόλυτο έλεγχο του ολυμπιακού κινήματος.
Το βασικό κριτήριο για να είναι κάποιος υποψήφιος για την προεδρία της ΔΟΕ είναι η ιδιότητα του μέλους της επιτροπής. Από τα 111 μέλη της, επτά άτομα διεκδικούν την προεδρία:
Σεμπάστιαν Κόε (Ηνωμένο Βασίλειο).
Κίρστι Κόβεντρι (Ζιμπάμπουε).
Χουάν Αντόνιο Σαμαράνκ Τζούνιορ (Ισπανία)
Φεϊζάλ μπιν αλ-Χουσεΐν (Ιορδανία)
Νταβίντ Λαπάρτιάν (Γαλλία)
Μορινάρι Βατανάμπε (Ιαπωνία)
Γιόχαν Έλιας (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κάθε υποψήφιος θα έχει 15 λεπτά για να παρουσιάσει το πρόγραμμά του.
Η υποψηφιότητα του Σεμπάστιαν Κόε, προέδρου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Στίβου (IAAF), δεν συμβαδίζει με τα σχέδια των τωρινών παρασκηνιακών ηγετών της ΔΟΕ. Ο Κόε εκπροσωπεί τη δυναστεία των Ουίνδσορ (Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδάς, Αυστραλία, Ιρλανδία). Παράλληλα, ένας από τους κύριους στόχους εκείνων που ελέγχουν τη ΔΟΕ είναι η μείωση της βρετανικής επιρροής στον διεθνή αθλητισμό. Ως εκ τούτου, εναντίον του Κόε έχει ξεκινήσει έντονη εκστρατεία δυσφήμησης. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται ο Νταβίντ Λαπάρτιάν, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ποδηλασίας, ο οποίος υποστηρίζεται αθόρυβα από τον «Οίκο των Αψβούργων». Παράλληλα, είναι μέλος του δεξιού κόμματος «Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα – Ρεπουμπλικάνοι» και επικεφαλής του Συμβουλίου του διαμερίσματος Μορμπιάν στη Γαλλία.
Ο Μπαχ και η εκτελεστική επιτροπή της ΔΟΕ έχουν ήδη έρθει σε συμφωνία με την πολιτική ελίτ του Κατάρ και της Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένου του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, για την κρυφή οικονομική υποστήριξη του Λαπάρτιάν. Ως αντάλλαγμα, η ΔΟΕ θα δώσει στη Γαλλία το δικαίωμα διοργάνωσης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2030.
Με πληροφορίες από το taxalia.blogspot.com