Πώς η Τουρκία εργαλειοποιεί εις βάρος μας τη λεγόμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», για να συνεχίσει να στηρίζει το μειονοτικό αφήγημά του

Νέα εστία έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πυροδότησε η Άγκυρα, με αφορμή την επέτειο ίδρυσης, πριν από 98 χρόνια, της λεγόμενης «Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης», στέλνοντας ευχές στον παράνομο σύλλογο. Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, μέσω επίσημης ανάρτησής του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, έκανε λόγο για τα 98 χρόνια της οργάνωσης, χαρακτηρίζοντάς την ως την παλαιότερη της «Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης».

Από τον Νικ. Σταυρουλάκι, εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»

«Χρόνια πολλά για τα 98 χρόνια της Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης, της παλαιότερης οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης. Υποστηρίζουμε τις δικαιολογημένες προσπάθειες και τον έντιμο αγώνα της Ενωσης να χρησιμοποιήσει το όνομά της, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το τουρκικό ΥΠΕΞ.

Στην ανάρτηση που δημοσιεύτηκε στους επίσημους λογαριασμούς του τουρκικού ΥΠΕΞ γίνεται αναφορά στις αποφάσεις του ΕΔΑΔ, γεγονός που προϊδεάζει ότι επίκειται νέα δικαστική προσφυγή της «Ενωσης» στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια μετά την αυτοχειρία της Αθήνας που ψήφισε την υποχρεωτική συμμόρφωση με τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ το 2017.

Η ενέργεια αυτή δεν εκπλήσσει, καθώς έρχεται σε συνέχεια της πάγιας τουρκικής ρητορικής που αμφισβητεί τον χαρακτήρα της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα, επιχειρώντας να την παρουσιάσει ως «τουρκική». Το θέμα της «τουρκικής μειονότητας της Θράκης» επαναφέρει σε κάθε ευκαιρία η Αγκυρα. Και δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι να επιτύχει την απόσχιση της ελληνικής περιοχής από τον εθνικό κορμό.

Η απαγόρευση της λεγόμενης «Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης», μιας οργάνωσης που η ελληνική Δικαιοσύνη δεν αναγνωρίζει λόγω της ευθείας αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης, με τον όρο «τουρκική» στην επωνυμία της, δεν αναγνωρίζεται από τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια.

Συγκεκριμένα, στην ανάρτησή του το τουρκικό Yπουργείο Εξωτερικών αναφέρεται στην 98η επέτειο ίδρυσης της «Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης», τονίζοντας πως «στηρίζουμε τις δίκαιες προσπάθειες και τον έντιμο αγώνα της Ενωσης να χρησιμοποιεί το όνομά της σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Η αναφορά στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την ονομασία της Ενωσης ερμηνεύεται ως προσπάθεια άσκησης πίεσης στην Ελλάδα για αλλαγή στάσης σε ένα ζήτημα που έχει κριθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη.

Υπενθυμίζεται ότι η «Τουρκική Ενωση Ξάνθης» απαγορεύτηκε από τις ελληνικές δικαστικές Αρχές το 1987 και το 1999. Το 2008, σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Κάτι ανάλογο θα πάθει και όποιος προστρέξει στο Ευρωδικαστήριο για να ορίσει την περιοχή θαλάσσιας κυριαρχίας του. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν κοιτάει ούτε «συνθήκες της Λωζάννης» ούτε Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας ούτε εθνικές ευαισθησίες, αλλά κρίνει «Σολομώντια» με τη μέθοδο της μέσης γραμμής.

Να σημειωθεί ότι οι ελληνικές δικαστικές Αρχές αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν την «Τουρκική Ενωση Ξάνθης» εκ νέου, στη βάση του καταστατικού της αλλά και των ενεργειών της. Η εν λόγω Ενωση έχει κατηγορηθεί ότι έχει σχέσεις με το τουρκικό κόμμα Εθνικιστικής Κίνησης (ΜΗΡ), που σήμερα αποτελεί κυβερνητικό εταίρο του προέδρου Τ. Ερντογάν με επικεφαλής τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί, με την ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση των «Γκρίζων Λύκων», που συνδέεται με το ΜΗΡ και με ό,τι πιο ακραίο και ανθελληνικό διαθέτει η τουρκική πολιτική υποκουλτούρα.

Για την ιστορία, η «Τουρκική Ενωση Ξάνθης» αποτελεί έναν από τους παλαιότερους συλλόγους της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Ιδρύθηκε το 1927 υπό την επωνυμία «Οίκος της Τουρκικής Νεολαίας Ξάνθης» και έλαβε το σημερινό της όνομα το 1936, έπειτα από σχετική απόφαση του Πρωτοδικείου Ξάνθης. Τη δεκαετία του ’80 η λειτουργία της αποτέλεσε αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης, καθώς άρχισε να δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Το 1983 ο τότε νομάρχης Ξάνθης ζήτησε τον περιορισμό της χρήσης του όρου «τουρκική» στον τίτλο του σωματείου, ενώ ακολούθησαν ασφαλιστικά μέτρα και, τελικά, αγωγή διάλυσης του συλλόγου για λόγους προσβολής της δημόσιας τάξης.

Η ελληνική Δικαιοσύνη έκανε δεκτά τα επιχειρήματα αυτά, ενώ το 1987 το Εφετείο Θράκης επικύρωσε την απαγόρευση λειτουργίας της οργάνωσης, κρίνοντας ότι η χρήση της λέξης «τουρκική» συνιστά αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στη Θράκη και αποτελεί απειλή για τη δημόσια τάξη.

Η Βουλή «έστρωσε» χαλί για νέα προσφυγή της οργάνωσης κατά της Ελλάδας

Το 2005 ο Αρειος Πάγος απέρριψε αίτημα επαναλειτουργίας της Ενωσης, υποστηρίζοντας ότι ο στόχος της ήταν η επιβεβαίωση ύπαρξης τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο το 2008 έκρινε ότι η απαγόρευση της Ενωσης παραβιάζει το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δηλαδή το δικαίωμα στον ελεύθερο συνεταιρισμό.

Παρά την καταδίκη, τα ελληνικά δικαστήρια δεν προχώρησαν στην αναγνώριση της Ενωσης, θεωρώντας τη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ μη δεσμευτική λόγω πολιτικών ιδιαιτεροτήτων.
Το 2017 η Αθήνα έβγαλε για μία ακόμα φορά μόνη της τα μάτια της. Η ελληνική Βουλή ψήφισε διάταξη που προβλέπει την υποχρεωτική συμμόρφωση των ελληνικών δικαστηρίων με αποφάσεις του ΕΔΑΔ, ανοίγοντας παράθυρο για νέα νομική προσφυγή από την «Τουρκική Ενωση Ξάνθης».

Η απάντηση που ήρθε από την ελληνική πλευρά ήταν άλλο ένα επεισόδιο στις πολιτικές κατευνασμού. «Η Συνθήκη της Λωζάννης είναι σαφής και αναφέρεται ρητά σε θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα στη Θράκη. Η ελληνική Πολιτεία σέβεται απόλυτα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη. Επιφυλάσσει δε, στους Ελληνες πολίτες, μέλη της μειονότητας, πλήρη ισονομία και ισοπολιτεία», ήταν η απάντηση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.