Τα δύο πρόσωπα της Ελλάδας της τελευταίας εξαετίας, αυτά που πάσχισε με «σύστημα» να ενταφιάσει η κυβέρνηση όταν ξέσπασαν τα σκάνδαλα των υποκλοπών, των Τεμπών και του μοιραίου καλωδίου διασύνδεσης και απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, αναδύθηκαν με μεγάλη ένταση αυτήν την εβδομάδα.
Του Μανώλη Κοττάκη
Πρώτον για να «υπενθυμίσουν» στην κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη ότι είναι αδύνατο να αποδράσει από το παρελθόν της. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Η διαφθορά είναι εδώ. Δεύτερον για να ξυπνήσουν και να κινητοποιήσουν τον ελληνικό λαό ο οποίος με απαρχή την υπόθεση του παράνομου δικτύου απάτης των αγροτικών επιδοτήσεων εντός της επικράτειας και της δήμευσης της περιουσίας της Ελληνορθοδόξου Μονής του Σινά πληροφορείται και συνειδητοποιεί έντρομος ότι ο Ελληνισμός είναι ένα πρόβατο επί σφαγή.
Και οδηγείται με συνοπτικές διαδικασίες σε θυσία εξαιτίας των νέων γεωπολιτικών συσχετισμών για τους οποίους η ηγεσία του δεν προετοιμάστηκε και γι αυτό δεν τον περιλαμβάνουν. Η περίφημη σταθερότητα και ασφάλεια και σταθερότητα που του υπόσχεται η κυβέρνηση είναι εν τέλει… δημόσιος κίνδυνος. Η Ελλάς ευρίσκεται σε πολύ μεγάλο κατήφορο και η ηγεσία της επιδίδεται σε επικοινωνιακή πολιτική για την απόκρυψη της αλήθειας.
Εν αρχή ην τα εξωτερικά. Η παράδοση είναι πλέον καθολική. Η πατρίδα είναι υποτελής χώρα. Δεν την σέβεται πλέον κανείς. Ούτε καν η Αίγυπτος που θεωρείται σύμμαχος μας. Η άθεη και πάντως ανενημέρωτη πολιτική ηγεσία της χώρας για την τεράστια σημασία που έχει ο ελληνορθόδοξος πολιτισμός επέτρεψε, αν δεν το ανέχτηκε σιωπηρώς, την δήμευση της περιουσίας του Μονή του Σινά η οποία κατασκευάστηκε από τον Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα.
Άνθρωποι που δεν έχουν καμία ψυχική σχέση και επαφή με την Ορθόδοξη Θρησκεία, με τα Πατριαρχεία μας τις Εκκλησίες μας και τις Μονές μας, άνθρωποι που δεν ξέρουν τι είναι και τι σημαίνει το Βυζάντιο για τον Ελληνισμό άφησαν να διαπραχθεί εθνικό έγκλημα που συρρικνώνει έτι περαιτέρω τα πνευματικά σύνορα του. Γι’ αυτό και όχι απλώς δεν αντέδρασαν αλλά τηλεφωνούσαν σε δημοσιογράφους, όπως έκανε ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, για να τους πουν ότι η αιγυπτιακή απόφαση για την δήμευση είναι «εξαιρετική» και «μια χαρά» γιατί δεν επηρεάζει το λατρευτικό κομμάτι. Τόσα ξέρει ένας άσχετος με την Ορθοδοξία που πολέμησε την εκκλησία μέσα στην πανδημία, τόσα λέει!
Χθες οι κυβερνώντες δεν μίλησαν και δεν αναστάτωσαν τον κόσμο για την Αγία Σοφία και την Μονή Χώρας που έγιναν τεμένη σε μία νύχτα, σήμερα (με εξαίρεση την υφυπουργό Παπαδοπούλου) αποδέχθηκαν παθητικά την μετατροπή της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά σε «Μουσείο» που θα διοικούν μουσουλμάνοι, αύριο θα γίνουν τα ίδια και με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τον Έλληνα επικεφαλής του οποίου (που διανέμει το Άγιο Φως στην Οικουμένη) πολεμά το ΥΠΕΞ ως τάχα Ρωσόφιλο. Και τα βρίσκουν πάλι όλα «μια χαρά»!
Πλέον της Μονής του Σινά κερκόπορτα στην εθνική μας ασφάλεια άνοιξε όπως κατήγγειλε ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας από το Μυστρά και με το πρόγραμμα Safe διά του οποίου η Τουρκία θα ελέγχει στο μέλλον πλήρως την ευρωπαϊκή άμυνα. Και θα «κανοναρχεί» τα μέλη της ΕΕ κατά τις επιθυμίες της σε κάθε θέμα περιλαμβανομένων και των δικών μας εθνικών θεμάτων. Δεδομένου ότι εξαγόρασε ευρωπαϊκές εταιρείες με τις οποίες κάνει συμπαραγωγή, τα όπλα θα είναι κατά 100% τουρκικά και όχι 30% όπως διαδίδεται ψευδώς.
Η εικόνα συμπληρώνεται από το σάλπισμα υποχώρησης στο Αιγαίο. Τα θαλάσσια περιβαλλοντικά πάρκα που με τον αρχικό χάρτη χωροθετήθηκαν σε διεθνή ύδατα τώρα κλείνονται στα 6 μίλια! Οριστικά! Θα το ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στην διάσκεψη των Ωκεανών λίγο πριν την επίσκεψη του στην Άγκυρα η οποία μας κτυπά «παλαμάκια» και εμείς καθόμαστε σταυροπόδι. Όσο για το καλώδιο είναι πλέον παρελθόν. Στην Κάσσο δεν θα ξαναπάμε. Η περιοχή είναι μειωμένης κυριαρχίας.
Η εικόνα του ζόφου επεκτείνεται στο εσωτερικό της χώρας όπου η κυβέρνηση συγκλονίζεται από το σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων. Αυτοί που καταγγέλλουν το πελατειακό κράτος τώρα ανακαλύπτεται ότι έχουν κτίσει ένα κράτος φεουδαρχίας για τους εκλεκτούς τους. Αυτοί που καταγγέλλουν τον λαϊκισμό είναι οι πρώτοι λαϊκιστές.
Αντί να κατεδαφίσουν τα άνομα συμφέροντα διαφθοράς που κληρονόμησαν πράγματι από τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί τα διεύρυναν. Αντί να αναγάγουν το Υπουργείο Γεωργίας, το οποίο έχει στρατηγικό ρόλο σε ζητήματα επάρκειας και ασφάλειας τροφίμων, σε ένα από τα κορυφαία, το μετέτρεψαν σε εκλογικό τους μηχανισμό για να κερδίζουν πρωτιές στην Κρήτη, για να διαμορφώνουν κομματικούς πυρήνες Υπουργοί με φιλοδοξίες διαδοχής και να στερούν από λοιπούς αγρότες της χώρας την πρόσβαση στις κοινοτικές ενισχύσεις.
Οι κουμπαριές και οι καλλιέργεια αγαστών σχέσεων με εταιρείες και αγροτοσυνδικαλιστές υπολείμματα του σημιτισμού που δυνάμωσαν υπέρμετρα επί αυτής της κυβέρνησης υπήρξαν η απόλυτη προτεραιότητα των νέων εκσυγχρονιστών της ΝΔ. Όποιος αντιστάθηκε σε αυτά τα σχέδια καθώς και στα σχέδια μετατροπής αγροτικών γαιών σε ανεμογεννήτριες διαπλεκομένων συμφερόντων, Υπουργός ήταν (όπως ο Σπήλιος Λιβανός και Γιώργος Γεωργαντάς), Πρόεδρος ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν (όπως ο κύριος Βάρας) καθαιρέθηκε.
Όποιος άφησε απείραχτη την κατάσταση που βρήκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και επί των ημερών του διακόπηκαν οι έλεγχοι του ΟΠΕΚΕΠΕ για να διακριβωθεί αν εισπράττονται νομίμως οι αποζημιώσεις για ενεργά βοσκοτόπια ή για ανενεργή γη (αγρανάπαυση), σήμερα ευρίσκεται στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, στο επίκεντρο της δημοσιότητας και δίδει εξηγήσεις, αν δεν απολογείται. (Μάκης Βορίδης, Λευτέρης Αυγενάκης). Στην πραγματικότητα όμως Υπουργοί που δέχονται κριτική ότι έχουν μεγάλες πολιτικές ευθύνες για το πάρτι ρίχνονται και αυτοί στην πυρά -όπως έστρωσαν- για να συμβεί ό,τι έγινε και με τα Τέμπη. Για να μην φθάσει η έρευνα της Ευρωπαίας Εισαγγελέως στην αυλή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκεί που αρχίζουν και τελειώνουν όλα, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον.
Ο κύριος πρωθυπουργός γνωρίζει άριστα τους λόγους για τους οποίους καθαιρέθηκε ο πρώτος Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ που δέσμευσε 3100 ΑΦΜ για να αποφασίσει αν ο οργανισμός πληρώνει επιδοτήσεις για πραγματικά ζώα ή όχι. Γι’ αυτό και τον έχρισε «σύμβουλο» του μετά. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει άριστα τους λόγους για τους οποίους τεχνικός σύμβουλος του ΟΠΕΚΕΠΕ με πλήρη πρόσβαση στα πληροφοριακά δεδομένα του παρέμεινε επί πολλά χρόνια μια εταιρεία καθώς ο εκάστοτε αρμόδιος Υπουργός δεν διενεργούσε δημόσιο διαγωνισμό για την επιλογή νέου συμβούλου ή την παραμονή του παλαιού. Μόνον όταν ασχολήθηκε ένας μιντιάρχης υπήρξε προσωρινά μια ισορροπία.
Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ποια «όχι» είπαν ο Σπήλιος Λιβανός και ο Γιώργος Γεωργαντάς για τις ανεμογεννήτριες σε αγροτικές γαίες και για τον έλεγχο της νομιμότητας των επιδοτήσεων επί των ημερών τους. Επί ημερών Λιβανού ο ΟΠΕΚΕ συνέχισε τον έλεγχο των 3100 ΑΦΜ που είχε παγώσει επί ημερών Βορίδη μετά την καθαίρεση του Προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επί ημερών Γεωργαντά ο έλεγχος ολοκληρώθηκε και άνοιξε νέος έλεγχος για 5000 ακόμη ΑΦΜ που είχαν προβλήματα νομιμότητας με τις επιδοτήσεις. Και βεβαίως ο πρωθυπουργός γνωρίζει ποιοι από τους πέντε Υπουργούς Γεωργίας ενώθηκαν με το «λάδι» των μυστηρίων της κουμπαριάς με συνδικαλιστές του αγροτικού χώρου που ενδιαφέρονταν για τις εξελίξεις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η κουμπαριά από μόνη της είναι ποινικό αδίκημα.
Ο πρωθυπουργός γνωρίζει τέλος άριστα ποιοι κουμπάροι ποίου είχαν γεμίσει αφίσες την Κρήτη και ζητούσαν την παραίτηση συγκεκριμένου Υπουργού με την κατηγορία ότι ευνοεί τους βαμβακοπαραγωγούς της περιφέρειας του αλλά στην πραγματικότητα εθεωρείτο βραχνάς για τους ίδιους. Το κακό όμως είναι πως εκτός από τον πρωθυπουργό που αναδόμησε τους Υπουργούς του που επιχείρησαν να προστατέψουν την νομιμότητα πολλά, πάρα πολλά, φέρεται να γνωρίζει η Ευρωπαία Εισαγγελέας Κοβέσι την οποία η κυβέρνηση λοιδώρησε όταν έστειλε τα πορίσματα της για την 717 και τα Τέμπη. Πολλά και για τις κουμπαριές ανωτάτου επιπέδου. Αλλά αυτά δεν είναι δικά μας θέματα αλλά των θεσμών.
Τώρα, το επιτελικό κράτος του Μαξίμου που επί έξι χρόνια επιβραβεύει ή προστατεύει προσωρινά όποιον συμπράττει στα σχέδια του αλλά καθαιρεί αυτομάτως -με όποιο πρόσχημα- όποιον αντιστέκεται, την έχει και πάλι απέναντι του. Και είναι πιθανόν τα 3 δισ. των αγροτικών επιδοτήσεων σε ετήσια βάση, να κληθεί να τα πληρώσει από την τσέπη του ο κρατικός προϋπολογισμός, αν μπορεί βεβαίως, και όχι οι Βρυξέλλες.
Όπως έλεγε ο καρατομηθείς, με άνωθεν εντολή Μητσοτάκη, Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ εμπιστευτικώς η υπόθεση αυτή «απειλεί με πτώση» την κυβέρνηση. Το ζήτημα όμως δεν είναι η τύχη της κυβέρνησης αλλά η τύχη της χώρας που κατεβαίνει αμέριμνη με ταχύτητα του κακού την σκάλα.