Είναι μερικές στιγμές που πρέπει να ζυγίσεις τα πράγματα και να πάρεις δύσκολες αποφάσεις. Μια τέτοια είναι και αυτή. Χθες ανακοίνωσα στον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη την παραίτηση μου από τη θέση της Γραμματέως της Πολιτικής Επιτροπής για προσωπικούς λόγους.
Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη και την τιμή που μου έκανε, να γίνω η πρώτη γυναίκα Γραμματέας του κόμματος στα 50 χρόνια της ιστορίας του. Ηταν μια αναγνώριση σε κάθε νεοδημοκράτισσα, που ξεκινώντας από τη νεολαία, έδωσε και δίνει μάχες για τις ιδέες και την Παράταξη που υπηρετούμε. Ηταν όμως και μια απόδειξη στην πράξη, πως σε αυτό τον πολιτικό χώρο, πιστεύουμε και εφαρμόζουμε στην πράξη τις ίσες ευκαιρίες για όλους. Ισως το ισχυρότερο κίνητρο για να είναι κανείς στην πολιτική.
Σε ότι με αφορά, προσωπικοί λόγοι με αναγκάζουν να μη μπορώ το επόμενο διάστημα να αφιερώσω το χρόνο που απαιτεί η προετοιμασία του Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας και βάζοντας -όπως πάντα- το καλό της Παράταξης, επέλεξα μια δύσκολη αλλά συνειδητή επιλογή. Οι θέσεις δε μας ανήκουν, δεν είναι για πάντα. Μπορείς να παλέψεις για πολλά πράγματα σε μια σημαντική θέση, να πετύχεις αρκετά, όμως στο τέλος της ημέρας πρέπει να ξέρεις ποια στιγμή πρέπει να αποχωρήσεις.
Γύρισα όλη την Ελλάδα και έδωσα όλες μου τις δυνάμεις για ένα αποτελεσματικό πολιτικό οργανισμό, που σε πείσμα του χρόνου παραμένει δυναμικός και επίκαιρος, αποδεικνύοντας πως διαθέτει ισχυρές ρίζες στην ελληνική κοινωνία.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσες και όσους πίστεψαν σε εμένα, τους ανθρώπους του διαγραμματειακού της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, τους συνεργάτες μου και φυσικά την οικογένειά μου που διαχρονικά υπομένει τις θυσίες που απαιτεί η πολιτική ενασχόληση.
Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι στα κοινοβουλευτικά έδρανα τους πολίτες της Δυτικής Αθήνας, δίνοντας μάχες να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος δεκαετιών, σε υποδομές και έργα ουσίας. Παράλληλα ως μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης θα συνεχίσω να υπηρετώ τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη, με το ίδιο πάθος και ζήλο που το κάνω από τα νεανικά μου χρόνια.
Μαρία.