Ανείπωτος πόνος και ταυτόχρονα μεγαλείο ψυχής καταγράφονται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, όπου μεταφέρθηκαν και νοσηλεύτηκαν τα δύο παιδιά που ανασύρθηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους από τα νερά του ποταμού Άραχθου.
Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των διασωστών και των γιατρών, διαπιστώθηκε πως και τα δύο παιδιά ήταν εγκεφαλικά νεκρά. Οι οικογένειές τους, μέσα στον πιο σκληρό πόνο, έλαβαν τη γενναία και βαθιά ανθρώπινη απόφαση να δωρίσουν τα όργανά τους.
Οι γονείς του 12χρονου αγοριού μίλησαν δημόσια, δίνοντας ένα συγκλονιστικό μήνυμα: «Μας το πήρε ο Θεός. Ευχαριστώ όλους που βοήθησαν. Ευχαριστώ το ελληνικό κράτος και τους γιατρούς που προσπάθησαν να κάνουν το αδύνατο για τον γιο μου. Η καρδιά του θα μείνει στην Ελλάδα και θα πάει σε ένα άλλο παιδί που την έχει ανάγκη. Και εύχομαι να ζήσει τη ζωή που δεν έζησε ο γιος μου», είπε ο πατέρας του, φανερά συντετριμμένος και πρόσθεσε ότι ευχαριστεί τον φίλο του γιου του που βούτηξε για να τον σώσει και έχασε τη ζωή του και εκείνος μαζί με το παιδί του.
«Προσπάθησαν όλοι αλλά δεν καταφέραμε να το σώσουμε. Μόνο ευχαριστώ θέλω να πω, τίποτα άλλο», δήλωσε η μητέρα του παιδιού, κρατώντας την αξιοπρέπεια μέσα στον αφόρητο πόνο.
Ανάλογη ήταν και η στάση της οικογένειας του 15χρονου Σπύρου, του παιδιού που βούτηξε να σώσει τον μικρότερο φίλο του.
Μέσω του Live News, οι γονείς του είπαν πως αυτό που δεν πρόλαβε να καταφέρει ο γιος τους, να σώσει μια ζωή, θα το κάνουν εκείνοι μέσα από τη δωρεά των οργάνων του.
«Η ζωή νικά τον θάνατο», ήταν το μήνυμα των γονιών, που πρώτοι πήραν τη γενναία απόφαση να προσφέρουν ζωή μέσα από τον χαμό του παιδιού τους.
Ανδρέας Ηλιάδης: «Οι γιατροί έδωσαν τη ψυχή τους»
Ο Ανδρέας Ηλιάδης, Διευθυντής της ΜΕΘ Παίδων του Νοσοκομείου Ρίου, περιέγραψε με συγκίνηση τη μάχη που δόθηκε για να σωθούν τα δύο παιδιά:
«Η ζωή νικά τον θάνατο. Η επιθυμία των γονιών του 15χρονου είναι να συνεχιστεί η ζωή μέσα από τον θάνατο του δικού τους παιδιού. Θα σωθούν άλλες ζωές. Άλλα παιδάκια. Όλοι οι γιατροί που συμμετείχαν στη μάχη για αυτά τα παιδιά έδωσαν τη ψυχή τους. Όταν καταφέρνουμε να σώσουμε ένα παιδί, είναι σαν να σώζουμε τον κόσμο όλο. Μπορεί να μην καταφέραμε να σώσουμε αυτά τα παιδιά, αλλά παλέψαμε. Ήρθαν πέντε γιατροί της εντατικής, μόνοι τους, πριν φτάσουν τα ασθενοφόρα για να τα υποδεχτούν στην μονάδα για να μη χαθεί ούτε ένα δευτερόλεπτο. Οι συνάδελφοί μου στην Άρτα, τα πληρώματα του ΕΚΑΒ κατάφεραν να επαναφέρουν τους χτύπους της καρδιάς τους κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και τώρα, ξεκινά η διαδικασία να βρεθούν οι συμβατοί λήπτες», κατέληξε.
Η ιστορία αυτών των δύο παιδιών, και το μεγαλείο των οικογενειών τους, συγκλονίζει και εμπνέει. Μέσα από την τραγωδία γεννιέται η ελπίδα — και η αγάπη για τον συνάνθρωπο γίνεται πράξη ζωής.