Ανωφελείς  Διαφοροποιήσεις

Κώστα Δημ Χρονόπουλου*

Οι αναγνώστες των άρθρων μου γνωρίζουν ότι δεν είμαι ένθερμος θιασώτης του Κ.Δ.Πολιτεύματος  μας, το οποίο όμως – όπως έχω υποχρέωση –σέβομαι, αφού αυτό ισχύει. Μερικές φορές, –αραιά και που είναι η αλήθεια –, ασχολούμαι με ορισμένα (από τα πολλά) κακώς κείμενά του, με σκοπό όχι να αναμιχθώ στα παραπολιτικά, που είναι του διαχρονικού συρμού άλλωστε, αλλά για να συμβάλλω στη διόρθωση μερικών κακώς κειμένων.  Τελευταία στο Πολεμικό Μουσείο  και επ’ ευκαιρία της παρουσίασης ενός βιβλίου γνωστού δημοσιογράφου , μίλησαν δύο πρώην Πρωθυπουργοί και Αρχηγοί της Ν.Δ. ‘Εθιξαν ποικίλα ζητήματα και εμμέσως πλην σαφώς, αλλά και αμέσως, διαφώνησαν /διαφοροποιήθηκαν από την ακολουθούμενη από την Κυβέρνηση της Ν.Δ πολιτική  (ιδίως στα εξωτερικά ζητήματα).

Μερικές επισημάνσεις :

Εξηγούμαι :

Υπάρχει κανείς –πλην ανοήτων / ευήθων – που να πιστεύει ότι όντως οι βουλευτές ασκούν ελεύθερα και ανεμπόδιστα τα δικαίωμά τους να εκφέρουν την άποψή τους ή και να ψηφίζουν, πέρα και ανεξάρτητα από την κομματική γραμμή /κομματική εντολή;.                                                                             Χαμογελώ ειρωνικά όταν ακούω κυβερνητικούς εκπροσώπους (εδώ και χρόνια) να ισχυρίζονται ότι : «Δεν σχολιάζει η Κυβέρνηση τα σχόλια /απόψεις πρώην ή τέως Πρωθυπουργών». Μάλιστα !!! Αν δηλαδή είχες υπάρξει Πρωθυπουργός, μπορείς να διαφοροποιήσε από την γραμμή του κόμματός σου. Αν όμως είσαι απλός βουλευτής ή Υπουργός : ΟΧΙ.  Έξοχα ! Έκτακτα ! Δημοκρατικά ! Ισότιμα !.

Οι πρώην , και οι τέως Ηγέτες μετά την αποχώρηση τους να παραμένουν –αν το επιθυμούν – ως επίτιμοι Πρόεδροι και Σύμβουλοι των παρατάξεών τους. Η συμμετοχή τους –χωρίς δικαίωμα ψήφου – σε συσκέψεις του Υπουργικού Συμβουλίου , θα μπορούσε να είναι επωφελής .

Σε περίπτωση διαφωνιών, η γνώμη τους θα συνυπολογίζεται, στην χάραξη μιας καλύτερης πολιτικής γραμμής . Το να είναι εκτός, να διαφοροποιούνται είτε μέσω κύκλων ή και αυτοπροσώπως σε ΜΜΕ ή παρουσιάσεις βιβλίων, προσωπικά το θεωρώ επιεικώς ασόβαρο. Αλλά και επιβλαβές. Θα μου παρατηρήσετε πως έτσι είθισται να γίνεται εδώ και δεκάδες δεκαετίες στο Κ.Δ. Π μας. Συμφωνώ.

Θα σας πληροφορήσω, πως αυτός είναι ένας από τους πάρα πολλούς λόγους,που δεν το έχω σε καμία εκτίμηση).

Α. Οι βουλευτές να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους , χωρίς η δαμόκλειος σπάθη της κομματικής γραμμής να επικρέμαται.

Β. Ελεύθεροι πολιορκημένοι δεν επιτρέπεται να είναι οι Ε θ ν ο γ ο ν ε ί ς.

Γ. Κατάργηση: Ασυλίας και παραγραφής αδικημάτων βουλευτών και Υπουργών .

Δ. Αν η –όποια – Κυβέρνηση (σε τρέχοντα καθημερινά θέματα) δεν πάρει την ψήφο των 151 βουλευτών τότε ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΦΤΕΙ. Η τετραετία                                (σ.σ διαφορετικά ας την κάνουν 2ετία ή ενός έτους) να ισχύει (σ.σεξαιρούνται υψίστης σημασίας ζητήματα).

Ε. Επιλογή από το ίδιο το Σώμα (και όχι την εκάστοτε Κυβέρνηση), των ηγεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων και της Δικαιοσύνης.

ΥΓ Λύσεις υπάρχουν , βούληση απαιτείται. Θα εμφανιστεί κάποτε;.