Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Αριστεράς
Η Κυβέρνηση για άλλη μία φορά, και μάλιστα δια στόματος Πρωθυπουργού, αναγγέλλει μέτρα για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, 10 μήνες μετά την τελευταία (Σεπτέμβριος 2024) αντίστοιχη αναγγελλία που είχε κάνει ο προηγούμενος ΥΠΕΝ, χωρίς βέβαια ενδιάμεσα να έχει υλοποιηθεί κάτι από τις τότε εξαγγελίες.
Χρησιμοποιώντας το υπαρκτό και διαπιστωμένο πρόβλημα της λειψυδρίας που είναι γεγονός σε πολλές περιοχές της χώρας μας και κυρίως σε αρκετά νησιά που δοκιμάζονται από τον υπερτουρισμό, παρουσιάστηκαν γενικόλογες «αρχές» χωρίς επί της ουσίας να παρουσιάζονται συγκεκριμένα μέτρα, με σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και προϋπολογισμό.
Παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η λειψυδρία δεν είναι φυσικό πρόβλημα, όπως είναι η ξηρασία και η ανομβρία που επιτείνονται από την κλιματική αλλαγή, αλλά συνδέεται με το ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης του νερού και με την υπερκατανάλωση του νερού, άρα με το υπάρχον μοντέλο ανάπτυξης, τις ακολουθούμενες μεθόδους άρδευσης, την έλλειψη υποδομών, και εν τέλει με το παραγωγικό μας μοντέλο.
Η λειψυδρία χρησιμοποιείται ως άλλοθι από την Κυβέρνηση για να υλοποιήσει την πολιτική της για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις της.
Επαναφέρει και πάλι τη συγχώνευση των ΔΕΥΑ με στόχο τη δημιουργία μεγάλων «παικτών» στην υπό διαμόρφωση αγορά υπηρεσιών ύδρευσης – αποχέτευσης, αλλά και άρδευσης, ώστε να υπάρξει ενδιαφέρον από τυχόν «επενδυτές» που θα προστρέξουν να υλοποιήσουν σχετικά ΣΔΙΤ, έχοντας αφήσει τις ΔΕΥΑ χωρίς την απαραίτητη στήριξη τόσο στην αντιμετώπιση των αυξημένων οικονομικών τους προβλημάτων που δημιουργήθηκαν κυρίως από τις υπέρογκες αυξήσεις της ηλεκτρικής ενέργειας, όσο και στην υποστελέχωσή τους.
Η εξαγγελλία για βιώσιμες εταιρείες και αποδεκτό κόστος για τις υπηρεσίας ύδατος, έχοντας υπόψη την πολιτική που έχει ακολουθήσει η Κυβέρνηση στα θέματα της ηλεκτρικής ενέργειας και της αντιμετώπισης των αυξήσεων στα είδη πρώτης ανάγκης, προδιαγράφει και το τι θα επωμιστούν οι πολίτες και στον τομέα που αφορά το κοινό αγαθό, το νερό.
Αλλά και οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στις δύο μεγάλες εταιρείες ύδρευσης-αποχέτευσης (ΕΥΔΑΠ & ΕΥΑΘ), έχοντας υπόψη και τις προηγούμενες νομοθετικές προτάσεις της Κυβέρνησης, προσβλέπουν στην μείωση του δημόσιου χαρακτήρα των εταιρειών αυτών και στην περαιτέρω ιδιωτικοποίησή τους.
Είναι τουλάχιστον αστείο να εξαγγέλλεται ο ολιστικός σχεδιασμός και η κεντρική διαχείριση των έργων και δράσεων για τα ύδατα, όταν αυτή η Κυβέρνηση από τα πρώτα μέτρα που υλοποίησε μετά τις εκλογές του 2019, ήταν η κατάργηση της Γραμματείας Υδάτων. Και όταν επίσης παραμένουν ως ασκήσεις επί χάρτου, τα περισσότερα από τα έργα και δράσεις που περιλαμβάνονται στα πρόσφατα αναθεωρημένα Σχέδια Διαχείρισης των Λεκανών Απορροής Ποταμού.
Στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού δεν υπάρχει καμία αναφορά για τον υπερτουρισμό και την υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας σε πολλές περιοχές και κυρίως στα νησιά.
Η ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων απαιτεί μακροχρόνιο σχεδιασμό και συνεχείς επενδύσεις πολύ πριν την εμφάνιση μιας ξηρασίας. Δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικά μέτρα μετά την εμφάνιση μιας ‘κρίσης’, και βέβαια απαιτεί μια άλλη δημόσια πολιτική τόσο για τα ύδατα όσο και για την ανάπτυξη προς όφελος των πολλών.